.\" synced with 1.1114
.\" MPlayer (C) 2000-2010 MPlayer Team
.\" This man page was/is done by Gabucino, Diego Biurrun, Jonas Jermann
.\" Tłumaczenie: Wacław "Torinthiel" Schiller (torinthiel@wp.pl)
.\"            i Maciej "Paszczi" Paszta (paszczi@go2.pl)
.\"   z wykorzystaniem poprzedniego, zrobionego przez
.\"      imoteph (imoteph@wp.pl) & Zorg (kmaterka@wp.pl)
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Makrodefinicje
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.\" domyślne wcięcie to 7, nie zmieniać!
.nr IN 7
.\" określa wcięcie dla podopcji
.nr SS 5
.\" dodaje nową podopcję
.de IPs
.IP "\\$1" \n(SS
..
.\" początek pierwszego poziomu podopcji, koniec to .RE
.de RSs
.RS \n(IN+3
..
.\" początek drugiego poziomu podopcji
.de RSss
.PD 0
.RS \n(SS+3
..
.\" koniec drugiego poziomu podopcji
.de REss
.RE
.PD 1
..
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Tytuł
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.TH MPlayer 1 "2005-05-15" "Projekt MPlayer" "Odtwarzacz filmów"
.
.SH NAZWA
mplayer  \- odtwarzacz filmów
.br
mencoder \- enkoder (koder) filmów
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Składnia
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.SH SKŁADNIA
.na
.nh
.B mplayer
.RI [opcje]\ [ \ zbiór\  | \ URL\  | \ lista\ odtwarzania\  | \ \-\  ]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
[opcje globalne]
.I zbiór
[opcje specyficzne] [zbiór2] [opcje specyficzne]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
[opcje globalne]
.RI { "grupa zbiorów i opcji" }
[opcje specyficzne dla grupy]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I dvd://[tytuł | [tytuł_początkowy]\-tytuł_końcowy ]
[opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I vcd://ścieżka[/urządzenie]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I tv://[kanał]
[opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I dvb://[numer_karty@]kanał
[opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I mf://maskazbiorów
[opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I [cdda|cddb]://ścieżka[:szybkość][/urządzenie]
[opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I cue://zbiór[:ścieżka]
[opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.RI [ file | mms[t] | http | http_proxy | rt[s]p | ftp | udp | unsv ] ://
[użytkownik:hasło@]\fIURL\fP[:port] [opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I sdp://plik
[opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I mpst://host[:port]/URL
[opcje]
.
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I tivo://host/list
[opcje]
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I tivo://host/llist
[opcje]
.br
.in
.B mplayer
'in +\n[.k]u
.I tivo://host/fsid
[opcje]
.br
.in
.B gmplayer
'in +\n[.k]u
[opcje]
[\-skin\ skórka]
.
.br
.in
.B mencoder
'in +\n[.k]u
[opcje]
.RI [ \ zbiór\  | \ URL\  | \ \-\  ]
[\-o\ zbiór]
.
.br
.in
.B mencoder
'in +\n[.k]u
[opcje globalne]
.I plik1
[opcje specyficzne] [plik2] [opcje specyficzne]
.ad
.hy
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Opis
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.SH OPIS
.B mplayer
to odtwarzacz filmów dla Linuksa (działa na wielu innych platformach i
architekturach procesora, patrz dokumentacja).
Odtwarza większość zbiorów MPEG/\:VOB, AVI, ASF/\:WMA/\:WMV, RM, QT/\:MOV/\:MP4,
Ogg/\:OGM, MKV, VIVO, FLI, NuppelVideo, yuv4mpeg, FILM i RoQ, obsługiwanych
przez wiele natywnych i binarnych kodeków.
Możesz odtwarzać Video CD, SVCD, DVD, 3ivx, DivX 3/\:4/\:5, a nawet filmy WMV.
.PP
MPlayer obsługuje wiele sterowników wyjścia video i audio.
Pracuje z X11, Xv, DGA, OpenGL, SVGAlib, fbdev, AAlib, libcaca, DirectFB,
Quartz, Mac OS X CoreVideo, ale możesz używać GGI,
SDL (i w ten sposób wszystkich ich sterowników),
VESA (we wszystkich kartach kompatybilnych z VESA, nawet bez X11), niektórych
niskopoziomowych, specyficznych dla kart sterowników (dla Matrox, 3dfx i ATI) i
niektórych sprzętowych dekoderów MPEG, takich jak Siemens DVB, DXR2 i
DXR3/\:Hollywood+.
Większość z nich obsługuje programowe lub sprzętowe skalowanie, więc będziesz
mógł oglądać filmy na pełnym ekranie.
.PP
MPlayer obsługuje OSD do pokazywania stanu, wizualne sprzężenie ze sterowaniem
przy pomocy klawiatury i wyświetla ładne, duże, antyaliasowane i cieniowane
napisy.
Obsługiwane są czcionki europejskie/\:ISO 8859\-1,2 (polskie, czeskie, angielskie
itp.), koreańskie i cyrylica oraz 12 formatów napisów (MicroDVD, SubRip, OGM,
SubViewer, Sami, VPlayer, RT, SSA, AQTitle, JACOsub, PJS i nasz własny: MPsub)
i napisów DVD (strumienie SPU, VOBSub i Closed Captions).
.PP
.B mencoder
(Koder Filmów MPlayera) jest to prosty koder (kompresor) filmów, zaprojektowany
do kodowania filmów otwieralnych MPlayerem (patrz wyżej) do innych obsługiwanych
formatów (patrz niżej).
Potrafi kodować do MPEG-4 (DivX4/Xvid), kodeków libavcodec, a dźwięk do
PCM/\:MP3/\:VBRMP3 w 1, 2 lub 3-przebiegach.
Potrafi również kopiować strumieniowo, posiada potężny system filtrów
(kadrowanie, powiększanie, odwracanie, postprocesing, obracanie, skalowanie,
szum, konwersja RGB/\:YUV) i inne.
.PP
.B gmplayer
to MPlayer z graficznym interfejsem użytkownika.
Ma te same opcje co MPlayer.
.PP
Przykłady jak korzystać z programu znajdziesz na końcu tej strony
podręcznika man.
.PP
.B Sprawdź również dokumentację w formacie HTML!
.
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Sterowanie klawiaturą
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.SH "STEROWANIE KLAWIATURĄ"
MPlayer ma w pełni konfiguralną, sterowaną komendami, warstwę kontroli, która
pozwala Ci na sterowanie przy pomocy klawiatury, myszy, joystika lub
zdalnego sterowania (korzysta z LIRC).
Opcja \-input podpowie Ci jakie są sposoby dopasowania jej do swoich potrzeb.
.
.TP
.B kontrola podstawowa
.PD 0
.RSs
.IPs "<\- i \->"
Skacze w tył/\:w przód o 10 sekund.
.IPs "góra i dół"
Skacze w tył/\:w przód o 1 minutę.
.IPs "pgup i pgdown"
Skacze w tył/\:w przód o 10 minut.
.IPs "[ i ]"
Zmniejsza/zwiększa prędkość odtwarzania o 10%.
.IPs "{ i }"
Dwukrotnie zmniejsza/zwiększa prędkość odtwarzania.
.IPs "Backspace"
Przywraca normalną prędkość odtwarzania.
.IPs "< i >"
Skacze w przód/\:w tył na liście odtwarzania.
.IPs "HOME i END"
następna/\:poprzednia pozycja drzewa odtwarzania z listy wyższego poziomu.
.IPs "INS i DEL"
następne/\:poprzednie alternatywne źródło (tylko lista odtwarzania ASX)
.IPs "p / SPACJA"
Zatrzymuje odtwarzanie (naciśnięcie jeszcze raz wznawia).
.IPs ".\ \ \ \ "
Krok do przodu.
Jednokrotne naciśnięcie zatrzyma odtwarzane, każde następne przesunie o jedną
klatkę do przodu i znów zatrzyma (dowolny inny klawisz wznawia odtwarzanie).
.IPs "q / ESC"
Zatrzymuje odtwarzanie i wychodzi.
.IPs "+ i \-"
Zmienia opóźnienia audio o +/\:\- 0.1 sekund.
.IPs "/ i *"
Zmniejsza/\:zwiększa głośność.
.IPs "9 i 0"
Zmniejsza/\:zwiększa głośność.
.IPs "m\ \ \ \ "
Wycisza dźwięk.
.IPs "# (tylko MPEG i Matroska)"
Przełącza między dostępnymi ścieżkami dźwięku.
.IPs "f\ \ \ \ "
Przełącza tryb pełnoekranowy (zobacz także \-fs).
.IPs "T\ \ \ \ "
Przełącza tryb zostań-na-wierzchu (zobacz także \-ontop).
.IPs "w i e"
Zmniejsza/\:zwiększa zakres trybu panoramicznego.
.IPs "o\ \ \ \ "
Przełącza tryby OSD: żaden / przewijanie / przewijanie + czas /
przewijanie + czas + czas całkowity
.IPs "d\ \ \ \ "
Przełącza tryby gubienia klatek: żaden / omiń wyświetlanie / omiń dekodowanie
(zobacz także \-framedrop i \-hardframedrop).
.IPs "v\ \ \ \ "
Przełącza wyświetlanie napisów.
.IPs "b / j"
Przełącza dostępne napisy.
.IP "F\ \ \ \ "
Przełącza wyświetlanie tylko wymuszonych napisów
.IPs "a\ \ \ \ "
Przełącza pozycję napisów: góra/\:środek/\:dół.
.IPs "z i x"
Zmienia opóźnienie napisów o +/\:\- 0.1 sekund.
.IPs "r i t"
Przesuwa napisy w górę/\:w dół.
.IPs "i\ \ \ \ "
Ustawia znak EDL.
.IPs "s\ \ \ \ "
Robi zrzut ekranu (wymaga załadowania filtra screenshot).
.RE
.PD 1
.PP
(Następujące klawisze działają tylko, jeżeli używasz wyjścia video ze sprzętową
akceleracją (xv, (x)vidix, (x)mga, etc), programowego filtru korekcji
(\-vf eq lub \-vf eq2), lub filtru barwy (\-vf hue).
.PP
.PD 0
.RSs
.IPs "1 i 2"
Modyfikuje kontrast.
.IPs "3 i 4"
Modyfikuje jasność.
.IPs "5 i 6"
Modyfikuje barwę (kolorów).
.IPs "7 i 8"
Modyfikuje nasycenie.
.RE
.PD 1
.PP
(Następujące klawisze działają tylko ze sterownikiem wyjścia video quartz lub
corevideo.)
.PP
.PD 0
.RSs
.IPs "command + 0"
Przeskalowuje okno filmu do połowy oryginalnej wielkości.
.IPs "command + 1"
Przeskalowuje okno filmu do oryginalnej wielkości.
.IPs "command + 2"
Przeskalowuje okno filmu do dwukrotnej oryginalnej wielkości.
.IPs "command + f"
Przełącza tryb pełnoekranowy (zobacz także \-fs).
.IPs "command + [ i command + ]"
Ustawia przezroczystość okna filmu.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B Kontrola wejścia TV
.PD 0
.RSs
.IPs "h i k"
Wybiera poprzedni/\:następny kanał.
.IPs "n\ \ \ \ "
Zmienia normę.
.IPs "u\ \ \ \ "
Zmienia listę kanałów.
.RE
.PD 1
.
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Opcje
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.SH "SPOSÓB UŻYCIA"
Każda "flaga" opcji ma "przeciwflagę" do pary, np.\& dla \-fs przeciwną jest
opcja \-nofs.
.PP
Jeżeli opcja jest oznaczona jako (tylko XXX), będzie działała tylko w parze z
opcją XXX, albo jeżeli obsługa XXX została wkompilowana.
.PP
.I INFORMACJA:
Interpreter podopcji (używany na przykład do podopcji \-ao pcm) obsługuje
specjalny sposób interpretacji ciągów projektowany do stosowania w zewnętrznych
GUI.
.br
Ma on następujący format:
.br
%n%ciąg_znaków_długości_n
.br
.I PRZYKŁAD:
.br
mplayer \-ao pcm:file=%10%C:test.wav test.avi
.PP
Możesz umieścić wszystkie opcje w zbiorach konfiguracyjnych, z których
MPlayer/MEncoder będą czytały przy każdym uruchomieniu.
Główny zbiór konfiguracyjny "mplayer.conf" jest w katalogu konfiguracyjnym
(np.\& /etc/\:mplayer lub /usr/\:local/\:etc/\:mplayer), a specyficzny dla
użytkownika to "~/\:.mplayer/\:config".
Zbiorem konfiguracyjnym MEncodera jest "mencoder.conf" w katalogu
konfiguracyjnym (np.\& /etc/\:mplayer lub /usr/\:local/\:etc/\:mplayer),
a specyficzny dla użytkownika to "~/\:.mplayer/\:mencoder.conf".
Opcje określone przez użytkownika unieważniają opcje z głównego zbioru, a opcje
podawane z wiersza poleceń unieważniają obie.
Składnia zbioru konfiguracyjnego to "opcja=<wartość>", wszystko po "#" uważane
jest za komentarz.
Opcje działające bez wartości mogą być włączone przez ustawienie "yes", "1" lub
"true" i wyłączone przez przypisanie im "no", "0", lub "false".
Również podopcje mogą być określane w ten sposób.
.PP
.I PRZYKŁAD:
.nf
# Używa sterownika Matrox jako domyślnego.
vo=xmga
# Uwielbiam stać na rękach gdy oglądam filmy.
flip=yes
# Dekoduje/\:koduje wielokrotne zbiory png,
# zaczynaj od mf://maskazbiorów
mf=type=png:fps=25
# Dziwne negatywy są fajne
vf=eq2=1.0:\-0.8
.fi
.PP
Możesz też napisać zbiór konfiguracyjny dla konkretnego pliku.
Jeśli zamierzasz mieć zbiór konfiguracyjny dla pliku o nazwie "film.avi",
utwórz "film.avi.conf" z zawartymi w nim opcjami i umieść go
w ~/.mplayer/ lub w tym samym katalogu, co film.
.
.
.
.SH "OPCJE OGÓLNE"
.
.TP
.B \-codecs\-file <plik> (zobacz także \-afm, \-ac, \-vfm i \-vc)
Pomija standardową ścieżkę poszukiwania i używa podanego pliku zamiast
dostępnego w systemie lub wbudowanego codecs.conf.
.
.TP
.B \-include <plik\ konfiguracyjny>
Określa plik z ustawieniami, który będzie parsowany po tych domyślnych.
.
.TP
.B "\-quiet\ "
Sprawia, że wyjście na konsolę jest mniej gadatliwe; w szczególności zapobiegnie
to wyświetleniu wiersza stanu (tzn.\& A:   0.7 V:   0.6 A-V:  0.068 ...).
Szczególnie przydatne na wolnych terminalach lub na takich, które nie obsługują
poprawnie znaku powrotu karetki (tzn.\& \\r).
.
.TP
.B \-priority <prio> (Windows only)
Ustawia priorytet procesu MPlayera według predefiniowanych ustawień dostępnych
w Windows.
Możliwe wartości <prio>:
.RSs
idle|belownormal|normal|abovenormal|high|realtime
.RE
.sp 1
.RS
.I UWAGA:
Używanie priorytetu realtime może spowodować zawieszenie systemu.
.RE
.
.TP
.B \-v, \-verbose
Zwiększa poziom gadatliwości (raportowania) (więcej \-v oznacza większy poziom).
.PD 0
.RSs
.IPs <brak>
wiadomości czysto informacyjne (domyślne)
.IPs "\-v\ \ \ "
podstawowe informacje do debugu, nagłówek AVI, wartości funckji (debug inicjalizacji)
.IPs \-v\ \-v
Drukuje indeksy AVI, kawałki danych wejściowych, więcej informacji do debugu (debug odtwarzacza)
.IPs \-v\ \-v\ \-v
Drukuje wszystko związane z parserami danych wejściowych (debug parsera)
.RE
.PD 1
.
.
.
.SH "OPCJE ODTWARZACZA (TYLKO MPLAYER)"
.
.TP
.B \-autoq <jakość> (używaj z \-vf [s]pp)
Dynamicznie zmiania poziom postprocesingu w zależności od dostępnego wolnego
czasu procesora.
Numer, który wyszczególnisz, będzie najwyższym poziomem.
Najczęściej możesz używać dużych liczb.
Musisz użyć \-vf [s]pp bez parametrów, aby ta opcja działała.
.
.TP
.B \-autosync <czynnik>
Stopniowo dostosowuje synchronizację A/\:V bazując na pomiarze opóźnień audio.
Podanie \-autosync\ 0, domyślnie, spowoduje, że "czas" klatki będzie
bazował wyłącznie na pomiarze opóźnienia audio.
Podanie \-autosync\ 1 zrobi to samo, ale nieznacznie zmieni
algorytm korekcji A/\:V.
Nierówna prędkość odtwarzania filmów, które odtwarzane są dobrze z \-nosound
często może być poprawiona przez podanie liczby większej niż 1.
Im wyższa wartość tym rezultaty będą bliższe zastosowaniu \-nosound.
Spróbuj użyć \-autosync\ 30, żeby stłumić problemy spowodowanie przez sterowniki
dźwięku, które nie mają dokładnego pomiaru opóźnień audio.
Z tą wartością, jeżeli zdarzy się duże przesunięcie synchronizacji A/\:V,
wyregulowanie potrwa tylko około 1 lub 2\ sekund.
Opóźnienie reakcji na nagłe przesunięcie A/\:V powinno być jedynym ubocznym
efektem włączanie tej opcji, dla wszystkich sterowników dźwięku.
.
.TP
.B \-benchmark
Pokazuje na końcu odtwarzania statystyki użycia procesora i zgubionych klatek.
Używaj w kombinacji z \-nosound i \-vo null dla testowania szybkości kodeka
video.
.br
.I UWAGA:
Z tą opcją MPlayer ignoruje czas trwania klatki, jeśli odtwarza tylko video
(można to uznać za nielimitowane fps).
.
.TP
.B \-colorkey <numer>
Zmienia kolor kluczowy (colorkey) na wybraną wartość RGB.
0x000000 to czarny a 0xffffff to biały.
Obsługiwane tylko przez sterowniki wyjścia video cvidix, fbdev, svga, vesa,
winvidix, xmga, xvidix, xover, xv (zobacz także \-vo xv:ck),
xvmc (zobacz także \-vo xv:ck) i directx.
.
.TP
.B \-nocolorkey
Wyłącza kolor kluczowy.
Obsługiwane tylko przez sterowniki wyjścia video cvidix, fbdev, svga, vesa,
winvidix, xmga, xvidix, xover, xv (zobacz także \-vo xv:ck),
xvmc (zobacz także \-vo xv:ck) i directx.
.
.TP
.B \-crash\-debug (kod do debugowania)
Automatycznie podłącza gdb przy błedzie lub SIGTRAP.
Obsługa musi zostać wkompilowana poprzez podanie \-\-enable\-crash\-debug lub
posiadanie zbioru .developer w katalogu przy konfiguracji.
.
.TP
.B \-edlout <nazwa\ zbioru>
Tworzy nowy zbiór i zapisuje decyzyjną listę edycji (EDL) do tego zbioru.
Podczas odtwarzania, kiedy użytkownik wciśnie "i", wpis o pominięciu dwóch
ostatnich sekund zostanie zapisany do zbioru.
Daje to punkt wyjścia, który użytkownik może później dopasować do swoich
potrzeb.
Szczegółowe informacje zawarte są w DOCS/\:HTML/\:pl/\:edl.html.
.
.TP
.B \-enqueue (tylko GUI)
Dodaje zbiory podane w wierszu poleceń do listy odtwarzania, zamiast odtwarzać
je od razu.
.
.TP
.B \-fixed\-vo (KOD BETA!)
Wymusza ustawienie jednego systemu video dla wszystkich zbiorów (jedna
(de)inicjalizacja dla wszystkich zbiorów).
Dlatego też tylko jedno okno zostanie otwarte dla wszystkich zbiorów.
Obecnie działa z następującymi sterownikami: gl, gl2, mga, svga, x11, xmga, xv,
xvidix i dfbmga.
.
.TP
.B \-framedrop (zobacz także \-hardframedrop)
Nie wyświetla niektórych klatek, by utrzymać synchronizacje A/\:V na wolnych
komputerach.
Filtry video nie będą stosowane do tych klatek.
Dla klatek B nawet dekodowanie jest całkowicie pominięte.
.
.TP
.B \-h, \-help, \-\-help
Pokazuje krótkie podsumowanie opcji.
.
.TP
.B \-hardframedrop
Większa intensywność opuszczania klatek (przerywa dekodowanie).
Prowadzi do zniekształceń obrazu!
.
.TP
.B \-identify
Pokazuje parametry zbioru w łatwo przeglądalnym formacie.
Wyświetla też dokładniejsze informacje o językach i identyfikatorach
napisów i ścieżek audio.
Skrypt TOOLS/\:midentify.sh wycina inne napisy MPlayera i (mamy nadzieję)
zabezpiecza specjalne znaki przed interpretacją przez powłokę.
.
.TP
.B \-idle (zobacz także \-slave)
Sprawia że MPlayer czeka bezczynie zamiast wychodzić jeśli nie ma pliku do
odtwarzania.
Gwnie użyteczne w trybie slave, gdy MPlayer moze być sterowany poleceniami
wejściowymi.
.
.TP
.B \-input <komendy>
Ta opcja może być używana do konfiguracji pewnych części systemu wejściowego.
Ścieżki są względem ~/\:.mplayer/.
.br
.I INFORMACJA:
Autopowtarzanie jest obecnie obsługiwane tylko przez joysticki.
.sp 1
Dostępne są polecenia:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs conf=<plik>
Określa plik konfiguracyjny warstwy kontroli, inny niż domyślny
~/\:.mplayer/\:input.conf.
Jeżeli nie podano pełnej ścieżki, pod uwagę brany jest ~/\:.mplayer/\:<plik>.
.IPs ar-delay
Opóźnienie w milisekundach przed rozpoczęciem automatyczniego powtarzania
klawisza (0 żeby wyłączyć).
.IPs ar-rate
Ilość generowanych przyciśnięć klawisza na sekundę przy autopowtarzaniu.
.IPs keylist
Lista wszystkich klawiszy, które mogą być przypisane do komend.
.IPs cmdlist
Lista wszystkich komend, które mogą być przypisane do klawiszy.
.IPs js-dev
Wybiera używany joystick (domyślnie: /dev/\:input/\:js0).
.IPs file=<nazwazbioru>
Czyta polecenia z podanego zbioru.
Opcja głównie przydatna przy kolejce FIFO.
.br
.I INFORMACJA:
Jeśli podany zbiór jest kolejką, MPlayer otwiera oba końce, więc można
kilkukrotnie napisać "echo "seek 10" > mp_pipe" i kolejka będzie działać.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-key\-fifo\-size <2\-65000>
Ustala wielkość kolejki buforującej naciśnięcia klawiszy (domyślnie: 10).
Kolejka wielkości n może zbuforować (n-1) zdarzeń.
Jeśli jest zbyt małe niektóre zdarzenia mogą zaginąć
(co prowadzi do "zaciętego przycisku myszy" i podobnych efektów).
Jeśli jest zbyt duże może wyglądać że MPlayer zawiesił się
gdy przetwarza zbuforowane zdarzenia.
Żeby utrzymać takie samo zachowanie jak przed wprowadzeniem tej opcji,
ustaw 2 dla Linuksa i 1024 dla Windows.
.
.TP
.B \-lircconf <plik> (tylko z LIRC)
Wskazuje plik konfiguracyjny dla LIRC (domyślnie: ~/\:.lircrc).
.
.TP
.B \-list\-options
Wyświetla wszystkie dostępne opcje.
.
.TP
.B \-loop <ilość>
Powtarza film <ilość> razy.
0 oznacza zawsze.
.
.TP
.B \-menu (tylko z menu OSD)
Włącza menu OSD.
.
.TP
.B \-menu\-cfg <plik> (tylko z menu OSD)
Wskazuje alternatywny plik konfiguracyjny menu.conf.
.
.TP
.B \-menu\-root <wartość> (tylko z menu OSD)
Wybiera menu główne.
.
.TP
.B \-menu\-startup (tylko z menu OSD)
Wyświetla główne menu zaraz po uruchomieniu MPlayera.
.
.TP
.B \-noconsolecontrols
Powstrzymuje MPlayera przed czytaniem zdarzeń klawiszy ze standardowego wejścia.
Użyteczne, jeżeli dane są z niego pobierane.
Jest to automatycznie włączane, jeśli w wierszu poleceń zostanie odnaleziony \-.
Są jednak sytuacje, w których sam musisz to aktywować, np.\&
jeżeli otwierasz /dev/\:stdin (albo odpowiednik w Twoim systemie),
używasz stdin na liście odtwarzania albo zamierzasz czytać z stdin później
poprzez polecenia trybu slave loadlist i loadfile.
.
.TP
.B \-nojoystick
Wyłącza obsługę joysticka.
.
.TP
.B \-nolirc
Wyłącza obsługę LIRC.
.
.TP
.B \-nomouseinput (tylko z X11)
Wyłącza obsługę zdarzeń wciśnięcia/\:puszczenia przycisku myszki
(menu kontekstowe mozplayerxp korzysta z tej opcji).
.
.TP
.B \-nortc (tylko z RTC)
Wyłącza używanie Linux RTC (real-time clock \- /dev/\:rtc) jako mechanizmu
mierzenia czasu.
.
.TP
.B \-playlist <nazwa\ pliku>
Odtwarza zbiory według pliku listy odtwarzania (w formatach ASX, Winamp, SMIL
lub jeden zbiór w każdym wierszu).
.br
.I INFORMACJA:
Opcja ta jest uważana za pozycję wyjściową, więc opcje następujące po niej
odnoszą się tylko do zbiorów na tej liście.
.br
FIXME: Musi to być bardziej przejrzyste i dokładnie udokumentowane.
.
.TP
.B \-really\-quiet (zobacz także \-quiet)
Wyświetla jeszcze mniej komunikatów wyjściowych i stanu niż z opcją \-quiet.
.
.TP
.B \-rtc\-device <urządzenie>
Korzysta z określonego urządzenia do synchronizacji przez RTC.
.
.TP
.B \-shuffle
Odtwarza zbiory w losowej kolejności.
.
.TP
.B \-skin <nazwa> (tylko z GUI)
Załaduje skórkę z podanego jako parametr katalogu znajdującego się pod
domyślnymi katalogami skórek, /usr/\:local/\:share/\:mplayer/\:skins/
i ~/.mplayer/skins/.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-skin fittyfene"
Próbuje załadować /usr/\:local/\:share/\:mplayer/\:skins/\:fittyfene,
później ~/.mplayer/\:skins/\:fittyfene.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-slave (zobacz także \-input)
Ta opcja przełącza MPlayera w tryb slave, w którym można go używać jako końcówki
(backend) dla innych programów.
Zamiast przechwytywania wciśniętych klawiszy, MPlayer będzie czytał ze
standardowego wejścia polecenia oddzielane końcem wiersza (\\n).
.br
.I INFORMACJA:
Listę poleceń otrzymasz z \-input cmdlist, a ich opis znajdziesz
w DOCS/tech/slave.txt.
.
.TP
.B \-softsleep
Używa wysokiej jakości zegarów programowych.
Tak dokładne jak RTC, ale nie wymaga specjalnych uprawnień.
Skutkuje większym obiążeniem procesora.
.
.TP
.B \-sstep <sek>
Przeskakuje <sek> sekund po każdej klatce.
Normalna prędkość odtwarzania klatek jest utrzymana, więc odtwarzanie jest
szybsze.
Jako że MPlayer potrafi przeszukiwać tylko do najbliższej klatki kluczowej,
może to być niedokładne.
.
.
.
.SH "OPCJE DEMUXERA/\:STRUMIENI"
.
.TP
.B \-a52drc <poziom>
Wybiera poziom Kompresji Dynamiki (Dynamic Range Compression) dla
strumieni dźwiękowych AC3.
<poziom> jest liczbą rzeczywistą od 0 do 1, gdzie 0 oznacza brak kompresji,
a 1 (domyślne) oznacza pełną kompresję (głośne kawałki są przyciszane
i vice versa).
Opcja ta jest skuteczna tylko wtedy, kiedy strumień AC3 zawiera informacje
o wymaganym zasięgu kompresji.
.
.TP
.B \-aid <ID> (zobacz także \-alang)
Wybiera kanał audio (MPEG: 0\-31 AVI/\:OGM: 1\-99 ASF/\:RM: 0\-127,
VOB(AC3): 128\-159 VOB(LPCM): 160\-191 MPEG-TS 17\-8190).
MPlayer wyświetli dostępne identyfikatory audio,
jeśli jest uruchomiony w trybie gadatliwym (\-v).
Kiedy odtwarzany jest strumień MPEG-TS, MPlayer/\:MEncoder użyje pierwszego
programu (jeżeli jest dostępny) z wybranym strumieniem.
.
.TP
.B \-alang <kod\ języka[,kod\ języka,...]> (zobacz także \-aid)
Określa priorytetową listę języków, w których audio ma być odtwarzane.
Różne formaty używają różnych kodów.
DVD korzysta z dwuliterowych w standardzie ISO 639\-1, Matroska i NUT operują na
trzyliterowych ISO 639\-2, a OGM korzysta z dowolnego identyfikatora.
MPlayer wyświetli dostępne języki,
jeśli jest uruchomiony w trybie gatatliwym (\-v).
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "mplayer dvd://1 \-alang pl,en"
Wybiera z DVD ścieżkę w języku polskim, a jeżeli jej nie ma, korzysta z
angielskiej.
.IPs "mplayer \-alang jpn example.mkv"
Odtwarza film w formacie Matroska w języku japońskim.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-audio\-demuxer <[+]nazwa> (tylko z opcją \-audiofile)
Wymusza typ demuxera audio dla \-audiofile.
Użycie "+" przed nazwą wymusza ją, wyłącza to niektóre testy.
Podaj nazwę demuksera wypisaną przez \-audio\-demuxer help.
Dla kompatybilności z poprzednimi wersjami akceptuje też
ID demuxera zdefiniowane w zbiorze libmpdemux/\:demuxer.h.
\-audio\-demuxer audio albo \-audio\-demuxer 17 wymusza MP3.
.
.TP
.B \-audiofile <nazwa\ zbioru>
Otwórz audio z zewnętrznego zbioru (WAV, MP3 lub Ogg Vorbis) podczas
odtwarzania filmu.
.
.TP
.B \-audiofile\-cache <kBajty>
Włącza cache dla strumienia używanego przez \-audiofile, używając określonej
ilości pamięci.
.
.TP
.B \-bandwidth <wartość> (tylko z siecią)
Określa maksymalną szerokość pasma (bitrate) strumienia sieciowego (dla
serwerów potrafiących przesyłać z różnymi szerokościami pasma).
Przydatne jeśli chcesz oglądać na żywo media ze strumieni przy wolnym
połączeniu.
.
.TP
.B \-cache <kBajty>
Ta opcja określa ile pamięci (w kBajtach) ma być użyte do wstępnego
buforowania zbioru lub URL.
Szczególnie przydatne przy powolnych nośnikach.
.
.TP
.B \-cache\-min <procent>
Odtwarzanie rozpocznie się gdy bufor zostanie wypełniony w podanym stopniu.
.
.TP
.B \-cache\-seek\-min <procent> (jeszcze nie zaimplementowane)
Jeśli wykonano przewijanie do pozycji w promieniu <procent> wielkości cache od
aktualnej pozycji, MPlayer poczeka na wypełnienie cache zamiast wykonywać
przewijanie (domyślnie: 50).
.
.TP
.B \-cdda <opcja1:opcja2> <tylko z CDDA)
Dostosowuje możliwość czytania CD Audio MPlayera.
.sp 1
Dostępne są opcje:
.RSs
.IPs speed=<wartość>
Ustala prędkość obrotów CD.
.IPs paranoia=<0\-2>
Ustala poziom paranoi.
.RSss
0: wyłącza sprawdzanie
.br
1: sprawdza tylko overlap (domyślne)
.br
2: pełna korekcja i weryfikacja danych
.REss
.IPs generic-dev=<wartość>
Używa podanego ogólnego urządzenia SCSI.
.IPs sector-size=<wartość>
Rozmiar bloku jednorazowego czytania.
.IPs overlap=<wartość>
Wymusza minimalne przeszukiwanie overlap podczas weryfikacji do <wartość>
sektorów.
.IPs toc-bias
Zakłada że adres początku pierwszej ścieżki zapisany w TOC będzie adresowany
jako LBA\ 0.
Niektóre sterowniki Toshiba potrzebują tego by poprawnie określić granice
ścieżek.
.IPs toc-offset=<wartość>
Dodaje <wartość> sektorów do odczytanych wartości podczas adresowania ścieżek.
Wartość może być ujemna.
.IPs (no)skip
(Nie)akceptuje niedoskonałe rekonstrukcje danych.
.RE
.
.TP
.B \-cdrom\-device <ścieżka\ do\ urządzenia>
Ustawia ścieżkę do urządzenia CD-ROM (domyślnie: /dev/\:cdrom).
.
.TP
.B \-channels <ilość> (zobacz także \-af channels)
Żąda podanej liczby kanałów wyjścowych (domyślnie: 2).
MPlayer prosi dekoder by dekodował audio do wybranej ilości kanałów.
Od dekodera zależy jak (i czy) sobie z tym poradzi.
Opcja ta jest zazwyczaj potrzebna tylko przy odtwarzaniu filmów z dźwiękiem w
formacie AC3 (jak DVD).
W tym wypadku liba52 dekoduje i prawidłowo przerabia dźwięk na wymaganą
liczbę kanałów.
Żeby bezpośrednio kontrolować liczbę kanałów wyjściowych niezależnie od liczby
zdekodowanych kanałów, użyj filtra channels.
.br
.I INFORMACJA:
Opcja ta jest honorowana przez kodeki (tylko AC3), filtry (surround)
i sterowniki wyścia audio (przynajmniej OSS).
.sp 1
Dostępne są opcje:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs 2
stereo
.IPs 4
surround
.IPs 6
pełne 5.1
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-chapter <ID\ rozdziału[\-<ID\ końcowego\ rozdziału>] (tylko DVD)
Określa numer rozdziału od którego należy zacząć odtwarzanie.
Może też określić numer rozdziału na którym należy skończyć odtwarzanie
(domyślnie: 1).
.
.TP
.B \-cookies (tylko z siecią)
Wysyła cookies przy żądaniach HTTP.
.
.TP
.B \-cookies\-file <nazwa\ zbioru> (tylko z siecią)
Czyta HTTP cookies z <nazwa zbioru> (domyślnie ~/.mozilla/ i ~/.netscape/)
i nie czytaj z miejsc standardowych.
Zakłada że zbiór jest w formacie Netscape.
.
.TP
.B \-delay <sekundy>
Ustawia opóźnienie dźwięku w sekundach (dodatnia lub ujemna liczba rzeczywista).
.br
.I INFORMACJA:
Nie ma gwarancji prawidłowego działania jeśli jest to używane z MEncoderem
i \-ovc copy.
.
.TP
.B \-demuxer <[+]nazwa>
Wymusza typ demuxera.
Użycie "+" przed nazwą wymusza ją, wyłącza to niektóre testy.
Podaj nazwę demuksera wypisaną przez \-demuxer help.
Dla kompatybilności z poprzednimi wersjami akceptuje też
ID demuxera zdefiniowane w zbiorze libmpdemux/\:demuxer.h.
\-demuxer audio lub \-demuxer 17 wymusza MP3.
.
.TP
.B \-dumpaudio (tylko MPlayer)
Zrzuca surowy, skompresowany strumień audio do ./stream.dump
(przydatne z MPEG/\:AC3).
Jeśli podasz więcej niż jedną z \-dumpaudio, \-dumpvideo i \-dumpstream,
znaczenie ma tylko ostatnia w wierszu poleceń.
.
.TP
.B \-dumpfile <nazwa\ zbioru> (tylko MPlayer)
Podaje nazwę zbioru wynikowego dla opcji \-dumpaudio / \-dumpvideo /
\-dumpstream.
.
.TP
.B \-dumpstream (tylko MPlayer)
Zrzuca surowy strumień do ./stream.dump.
Przydatny gdy rippujesz z DVD lub sieci.
Jeśli podasz więcej niż jedną z \-dumpaudio, \-dumpvideo i \-dumpstream,
znaczenie ma tylko ostatnia w wierszu poleceń.
.
.TP
.B \-dumpvideo (tylko MPlayer)
Zrzuca surowy, skompresowany strumień video do ./stream.dump (niezbyt
przydatne).
Jeśli podasz więcej niż jedną z \-dumpaudio, \-dumpvideo i \-dumpstream,
znaczenie ma tylko ostatnia w wierszu poleceń.
.
.TP
.B \-dvbin <options>
Przekazuje zamiast domyślnych następujące opcje modułowi wejścia DVB:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs card=<1\-4>
Użyje karty numer 1\-4 (domyślnie: 1).
.IPs file=<nazwa\ pliku>
Czyta listę kanałów z <nazwa pliku>.
Domyślnym jest ~/.mplayer/\:channels.conf.{sat,ter,cbl,atsc} (w zależności od
Twojej karty) lub w ostateczności ~/.mplayer/\:channels.conf.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-dvd\-device <ścieżka\ do\ urządzenia> (tylko DVD)
Podaje ścieżkę do urządzenia DVD (domyślnie: /dev/\:dvd).
Możesz również określić katalog z plikami uprzednio skopiowanymi prosto z
DVD (np. przez vobcopy).
Zauważ, że \-dumpstream jest zazwyczaj lepszym sposobem
na kopiowanie tytułów DVD (zobacz przykłady).
.
.TP
.B \-dvdangle <ID\ ujęcia> (tylko DVD)
Niektóre dyski DVD zawierają sceny, które mogą być oglądane z różnych ujęć.
Opcja ta informuje MPlayera, którego ujęcia ma używać (domyślnie: 1).
.
.TP
.B \-edl <nazwa\ pliku>
Włącza decyzyjną listę edycji (ang.\& edit decision list (EDL)) podczas
odtwarzania.
Video będzie pomijane, audio będzie wyciszane i włączane zgodnie z wpisami w
podanym zbiorze.
Szczegółowe informacje zawarte są w DOCS/\:HTML/\:pl/\:edl.html.
.
.TP
.B \-forceidx
Wymusza przebudowanie indeksu.
Użyteczny dla zbiorów z uszkodzonym indeksem (desynchornizacje A/\:V itp.).
Umożliwia wyszukiwanie w pliku.
Trwałe naprawienie indeksu możliwe jest przy pomocy MEncodera (patrz
dokumentacja)
.br
.I INFORMACJA:
Opcji tej można używać tylko jeśli dany nośnik obsługuje wyszukiwanie
(czyli nie stdin, kolejka itp.).
.
.TP
.B \-fps <liczba rzeczywista>
Zmienia prędkość odtwarzania klatek video (framerate)
Przydatne jeśli wartość w nagłówku jest zła/\:nie istnieje.
.
.TP
.B \-frames <ilość>
Odtwarza/\:konwertuje tylko pierwsze <ilość> klatek, potem wychodzi.
.
.TP
.B \-hr\-mp3\-seek (tylko z MP3)
Dokładne przeszukiwanie MP3.
Włączone gdy odtwarzamy z zewnętrznego zbioru MP3, gdyż potrzebujemy
znaleźć bardzo dokładną pozycję do utrzymania synchronizacji A/\:V.
Potrafi być wolne, szczególnie gdy szukamy do tyłu, ponieważ trzeba przewinąć
do samego początku by znaleźć dokładnie tę klatkę.
.
.TP
.B \-idx (zobacz także \-forceidx)
Przebuduje indeks AVI, jeżeli nie zostanie on znaleziony, umożliwiając
przeszukiwanie zbioru.
Przydatne przy uszkodzonych/\:niekopletnych zbiorach lub źle stworzonych
plikach.
.br
.I INFORMACJA:
Opcji tej można używać tylko jeśli dany nośnik obsługuje wyszukiwanie
(czyli nie stdin, kolejka itp.).
.
.TP
.B \-ipv4\-only\-proxy (tylko z siecią)
Ignoruje proxy dla adresów IPv6.
Będzie on nadal używany dla adresów IPv4.
.
.TP
.B \-loadidx <zbiór\ indeksowy>
Czyta dane indeksu video z <nazwa\ zbioru>, zapisane przez \-saveidx.
MPlayer będzie czytał indeks z podanego zbioru i używał tych danych do
przeszukiwania zamiast jakiegokolwiek indeksu bezpośrednio w zbiorze AVI.
Dodatkowo, MPlayer nie przeszkodzi w załadowaniu zbioru indeksowego
wygenerowanego z innego AVI, ale to z pewnością wywoła niemiłe rezultaty.
.br
.I INFORMACJA:
Ta opcja jest przestarzała, ponieważ MPlayer obsługuje już OpenDML.
.
.TP
.B \-mc <sekundy/\:klatkę>
maksymalna korekcja synchronizacji A-V na klatkę (w sekundach)
.
.TP
.B \-mf <opcja1:opcja2:...>
Używane przy dekodowaniu z wielu zbiorów PNG lub JPEG.
.sp 1
Dostępne są opcje:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs w=<wartość>
szerokość danych wyjściowych (domyślnie: autodetekcja)
.IPs h=<wartość>
wysokość danych wyjściowych (domyślnie: autodetekcja)
.IPs fps=<wartość>
ilość klatek na sekundę (fps) w danych wyjściowych (domyślnie: 25)
.IPs type=<wartość>
typ zbiorów wejściowych (dostępne: jpeg, png, tga i sgi)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-ni (tylko AVI)
Wymusza użycie parsera do AVI bez przeplotu (pozwala odtworzyć niektóre
uszkodzone zbiory AVI).
.
.TP
.B \-nobps (tylko AVI)
Nie używa średniej ilości bajtów/\:sekundę do synchronizacji A-V.
Pomaga przy niektórych zbiorach AVI z uszkodzonym nagłówkiem.
.
.TP
.B \-noextbased
Wyłącza wybór demuxera oparty na rozszerzeniu zbioru.
Domyślnie, kiedy typ zbioru (demuxer) nie może być bezsprzecznie wykryty
(zbiór nie posiada nagłówka lub jest on niewystarczająco pewny),
rozszerzenie zbioru jest użyte do wybrania demuxera.
Zawsze wraca do wyboru demuxera w oparciu o zawartość.
.
.TP
.B \-passwd <hasło> (zobacz także \-user) (tylko z siecią)
Podaje hasło dla autoryzacji HTTP.
.
.TP
.B \-prefer\-ipv4
Używa IPv4 do połączeń sieciowych.
Jeśli się nie da, automatycznie przestawia na IPv6.
.
.TP
.B \-prefer\-ipv6
Używa IPv6 do połączeń sieciowych.
Jeśli się nie da, automatycznie przestawia na IPv4.
.
.TP
.B \-rawaudio <opcja1:opcja2:...>
Pozwala na odtwarzanie surowych zbiorów audio.
Może też być użyta żeby odtworzyć CD z dźwiękiem innym niż 44kHz 16-bit stereo.
Do odtwarzania surowych strumieni AC3 użyj \-rawaudio on:format=0x2000.
.sp 1
Dostępne są opcje:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs "on\ \ \ "
Używa demuxera surowego dźwięku.
.IPs channels=<ilość>
ilość kanałów
.IPs rate=<częstotliwść>
częstotliwość próbkowania
.IPs samplesize=<wartość>
rozmiar próbki w bajtach
.IPs bitrate=<value>
bitrate dla surowych danych audio
.IPs format=<wartość>
kod fourcc szesnastkowo
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-rawvideo <opcja1:opcja2:...>
Ta opcja pozwala na odtwarzanie surowych zbiorów video.
.sp 1
Dostępne są opcje:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs "on\ \ \ "
Używa demuxera surowego video.
.IPs fps=<wartość>
ilość klatek na sekundę (domyślnie: 25.0)
.IPs sqcif|qcif|cif|4cif|pal|ntsc
ustawia jedną ze standardowych wielkości obrazu
.IPs w=<wartość>
szerokość obrazu w pikselach
.IPs h=<wartość>
wysokość obrazu w pikselach
.IPs i420|yv12|yuy2|y8
ustaw przestrzeń kolorów
.IPs format=<wartość>
przestrzeń kolorów (fourcc) w hex
.IPs size=<wartość>
rozmiar ramki w bajtach
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-rtsp\-stream\-over\-tcp (tylko z LIVE.COM)
Używane z URLami "rtsp://" dla określenia, że nadchodzące pakiety RTP i RTCP
mają być przesyłane przez TCP (używając tego samego połączenia co RTSP).
Przydatne przy uszkodzonym połączeniu internetowym, które nie przepuszcza
pakietów UDP (zobacz także http://www.live555.com/\:mplayer).
.
.TP
.B \-saveidx <nazwa\ zbioru>
Wymusza przebudowanie indeksu i zapisuje go w zbiorze <nazwa\ zbioru>.
Aktualnie działa to tylko ze zbiorami AVI.
.br
.I INFORMACJA:
Ta opcja jest przestarzała, ponieważ MPlayer obsługuje już OpenDML.
.
.TP
.B \-sb <pozycja\ w\ bajtach> (zobacz także \-ss)
Przewija do pozycji określonej w bajtach.
Przydatne do odtwarzania z obrazów CD-ROM lub zbiorów VOB ze śmieciami na
początku.
.
.TP
.B \-speed <0.01\-100>
Zwalnia lub przyspiesza odtwarzanie o współczynnik podany jako parametr.
Nie jest pewne działanie z \-oac copy.
.
.TP
.B \-srate <Hz>
Wybiera częstotliwość próbkowania, która będzie dalej wykorzystywana
(oczywiście karty mają też swoje ograniczenia).
Jeżeli wybrana częstotliwość jest inna niż w obecnie przetwarzanym strumieniu,
w wartwie dźwiękowej zostanie zastosowany filtr resample lub lavcresample,
aby zniwelować różnicę.
Opcja \-af\-adv steruje typem przepróbkowywania.
Domyślne jest szybkie przepróbkowywanie, które może zniekształcić dźwięk.
.
.TP
.B \-ss <czas> (zobacz także \-sb)
Przeskakuje do podanego czasu.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-ss 56"
Przeskakuje do 56 sekundy.
.IPs "\-ss 01:10:00"
Przeskakuje do 1\ godziny i 10\ minut.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-tskeepbroken
Informuje MPlayera by nie odrzucał pakietów TS zgłoszonych w strumieniu jako
błędne.
Czasami potrzebne do odtworzenia uszkodzonych zbiorów MPEG-TS.
.
.TP
.B \-tsprobe <ilość\ bajtów>
Przy odtwarzaniu strumienia MPEG-TS, opcja ta pozawala podać jak wiele bajtów
w strumieniu MPlayer ma przeglądać w poszukiwaniu żądanych ID audio i video.
.
.TP
.B \-tsprog <1\-65534>
Przy odtwarzaniu strumienia MPEG-TS pozwala podać który program (jeśli jest
kilka) należy odtwarzać.
Może być użyta z \-vid i \-aid.
.
.TP
.B \-tv <opcja1:opcja2:...> (tylko z TV)
Ta opcja dostosowuje rozmaite właściwości modułu przechwytywania TV.
Żeby oglądać telewizję MPlayerem podaj "tv://" lub "tv://<numer_kanału>" albo
nawet "tv://<nazwa_kanału>" (jak ustawić <nazwę_kanału> podaje opcja channels
poniżej) jako URL filmu.
.sp 1
Dostępne są opcje:
.RSs
.IPs noaudio
bez dźwięku
.IPs driver=<wartość>
dostępne sterowniki: dummy, v4l, v4l2, bsdbt848
.IPs device=<wartość>
Podaje urządzenie TV (domyślnie: /dev/\:video0).
.IPs input=<wartość>
Wybiera wejście (domyślnie: 0 \- TV, lista jest wypisywana na konsoli).
.IPs freq=<wartość>
Podaje częstotliwość na którą należy ustawić tuner (np.\& 511.250).
Nie działa z parametrem channels.
.IPs outfmt=<wartość>
Podaje format wyjściowy tunera jako nazwę obsługiwaną przez sterownik V4L
(yv12, rgb32, rgb24, rgb16, rgb15, uyvy, yuy2, i420) lub dowolny format
określony wartością szesnastkową.
Jeśli chcesz poznać wszystkie dostępne formaty podaj outfmt=help.
.IPs width=<wartość>
szerokość okna wyjściowego
.IPs height=<wartość>
wysokość okna wyjściowego
.IPs fps=<wartość>
częstotliwość przechwytywania video (ile klatek na sekundę przechwytywać)
.IPs buffersize=<wartość>
maksymalny rozmiar bufora przechwytywania w megabajtach (domyślnie: dynamiczny)
.IPs norm=<wartość>
bsdbt848 i v4l dopuszczają PAL, SECAM i NTSC.
Lista dostępnych standardów dla v4l2 jest wyświetlana na konsoli.
Przeczytaj też poniższą opcję normid.
.IPs "normid=<wartość> (tylko v4l2)"
Ustawia standard TV z podanym numerycznym ID.
Zależy on od karty przechwytywania.
Lista standardów TV jest wypisywana przez MPlayera na konsoli.
.IPs channel=<wartość>
Ustawia tuner na kanał <wartość>.
.IPs chanlist=<wartość>
dostępne: argentina, australia, china-bcast, europe-east, europe-west, france,
ireland, italy, japan-bcast, japan-cable, newzealand, russia, southafrica,
us-bcast, us-cable, us-cable-hrc
.IPs channels=<kanał>\-<nazwa>,<kanał>\-<nazwa>,...
Ustawia nazwy dla kanałów.
Używaj _ zamiast spacji w nazwach (albo pobaw się cudzysłowami ;-).
Nazwy kanałów będą wtedy wypisywane przez OSD, a polecenia tv_step_channel,
tv_set_channel i tv_last_channel będą dostępne z pilota (zobacz także LIRC).
Nie działa z parametrem frequency.
.br
.I INFORMACJA:
Numer kanału będzie pozycją na liście kanałów, licząc od 1.
.br
.I PRZYKŁAD:
tv://1, tv://TV1, tv_set_channel 1, tv_set_channel TV1
.IPs [brightness|contrast|hue|saturation]=<\-100\-100>
Ustawia korekcję obrazu na karcie.
.IPs audiorate=<wartość>
Ustawia tempo bitowe przechwytywania audio.
.IPs forceaudio
Przechwytuje audio nawet gdy v4l nie zgłasza żadnych źródeł audio.
.IPs "alsa\ "
Przechwytuje z ALSA.
.IPs amode=<0\-3>
Wybiera tryb audio:
.RSss
0: mono
.br
1: stereo
.br
2: język 1
.br
3: język 2
.REss
.IPs forcechan=<1\-2>
Domyślnie, liczba zapisanych kanałów audio jest automatycznie ustawiana
zgodnie z ustawieniami audio karty TV.
Ta opcja wymusza nagrywanie stereo/\:mono bez względu na opcję amode i
wartości zwracane przez v4l.
Przydatne jeśli karta TV nie jest w stanie zgłosić prawidłowego trybu audio.
.IPs adevice=<wartość>
ustawia urządzenie audio
<wartość> powinna być /dev/\:...\& dla OSS i ID sprzętu dla ALSA.
Zastąp wszystkie ":" w ID sprzętu dla ALSA na ".".
.IPs audioid=<wartość>
Wybiera wyjście audio karty, jeżeli karta ma więcej niż jedno.
.IPs "[volume|bass|treble|balance]=<0\-65535> (v4l1)"
.IPs "[volume|bass|treble|balance]=<0\-100> (v4l2)"
Te opcje ustawiają parametry miksera karty video.
Nie przyniesie to żadnych efektów, jeżeli Twoja karta go nie posiada.
Dla v4l2 50 oznacza domyślną wartość przekazaną przez sterownik karty.
.IPs immediatemode=<wartość\ logiczna>
Wartość 0 oznacza przechwytywanie i buforowanie audio i video razem
(domyślna dla MEncodera).
Wartość 1 (domyślna dla MPlayera) oznacza przechwytywanie tylko video
i pozwolenie na przesyłanie dźwięku z karty TV do karty dźwiękowej poprzez
kabel je łączący.
.IPs mjpeg
Używa sprzętowej kompresji MJPEG (jeżeli karta ma taką możliwość).
Gdy używasz tej opcji, nie musisz podawać szerokości i wysokości okna
wyjściowego, ponieważ MPlayer ustali je automatycznie z wartości decimation
(patrz poniżej).
.IPs decimation=<1|2|4>
wybierz rozmiar obrazu, który będzie skompresowany przez sprzętową kompresję
MJPEG:
.RSss
1: pełny rozmiar
    704x576    PAL
    704x480    NTSC
.br
2: średni rozmiar
    352x288    PAL
    352x240    NTSC
.br
4: mały rozmiar
    176x144    PAL
    176x120    NTSC
.REss
.IPs quality=<0\-100>
Wybiera jakość kompresji JPEG
(dla pełnego rozmiaru zalecane jest < 60).
.RE
.
.TP
.B \-user <nazwa\ użytkownika> (zobacz także \-passwd) (tylko sieć)
Podaje nazwę użytkownika do uwierzytelnienia HTTP.
.
.TP
.B \-user\-agent <ciąg>
Zgłasza <ciąg> jako program użytkownika (user agent) w strumieniowaniu HTTP.
.
.TP
.B \-vid <ID>
Wybiera kanał video (MPG: 0\-15 ASF: 0\-255 MPEG-TS: 17\-8190).
Przy odtwarzaniu strumienia MPEG-TS MPlayer/\:MEncoder użyje pierwszego
(dostępnego) programu z wybranym strumieniem video.
.
.TP
.B \-vivo <sub-opcje> (KOD DEBUGOWANY)
Wymusza parametry audio dla demuxera VIVO (do usuwania błędów).
.
.
.
.SH "OPCJE OSD/\:NAPISÓW"
.I INFORMACJA:
Zobacz także \-vf expand.
.
.TP
.B \-dumpjacosub (tylko MPlayer)
Konwertuje podane (przy pomocy opcji \-sub) napisy na oparty na czasie format
JACOsub.
Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.js.
.
.TP
.B \-dumpmicrodvdsub (tylko MPlayer)
Konwertuje podane (przy pomocy opcji \-sub) napisy na format
MicroDVD.
Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.sub.
.
.TP
.B \-dumpmpsub (tylko MPlayer)
Konwertuje podane (przy pomocy opcji \-sub) napisy na format MPlayera \- MPsub.
Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.mpsub.
.
.TP
.B \-dumpsami (tylko MPlayer)
Konwertuje podane (przy pomocy opcji \-sub) napisy na oparty na czasie format
SAMI.
Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.smi
.
.TP
.B \-dumpsrtsub (tylko MPlayer)
Konwertuje podane (przy pomocy opcji \-sub) napisy na oparty na czasie format
SubViewer (SRT).
Tworzy w bieżącym katalogu zbiór dumpsub.srt.
.
.TP
.B \-dumpsub (tylko MPlayer) (KOD BETA)
Zrzuca podstrumień napisów ze strumieni VOB
Zobacz także \-dump*sub i \-vobsubout*.
.
.TP
.B \-ffactor <numer> (tylko OSD)
Zmienia alphamap czcionki.
Może być:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
zwykła biała czcionka
.IPs 0.75
bardzo wąski czarny zarys (domyślne)
.IPs 1
wąski czarny zarys
.IPs 10
pogrubiony czarny zarys
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-flip\-hebrew (tylko z FriBiDi)
Włącza obracanie napisów przy użyciu FriBiDi
.
.TP
.B \-noflip\-hebrew\-commas
Zmienia przypuszczenia FriBiDi na temat umiejscowiania przecinków w napisach.
Używaj, jeśli przecinki są umieszczane na początku zdania zamiast na końcu.
.
.TP
.B \-font <ścieżka\ do\ zbioru\ font.desc> (tylko OSD)
Szuka czcionek OSD/\:SUB w innym katalogu (domyślny dla zwykłych czcionek:
~/\:.mplayer/\:font/\:font.desc, dla czcionek FreeType:
~/\:.mplayer/\:subfont.ttf).
.br
.I INFORMACJA:
Z FreeType, ta opcja ustala ścieżkę do zbioru czcionki tekstowej.
Z fontconfig, ta opcja podaje nazwę czcionki wg fontconfig.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
\-font ~/\:.mplayer/\:arial-14/\:font.desc
.br
\-font ~/\:.mplayer/\:arialuni.ttf
.br
\-font "Bitstream Vera Sans"
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-fontconfig (tylko z fontconfig)
Włącza stosowanie czcionek zarządzanych przez fontconfig.
.
.TP
.B \-forcedsubsonly
Wyświetla tylko wymuszone napisy ze strumienia napisów DVD wybranego przez
np.\& \-slang.
.
.TP
.B \-fribidi\-charset <nazwa\ zestawu> (tylko z FriBiDi)
Ustala zestaw znaków który zostanie przekazany do FriBiDi przy dekodowaniu
napisów w innym formacie niż UTF-8 (domyślnie: ISO8859\-8).
.
.TP
.B \-ifo <zbior\ ifo\ VOBsub>
Wskazuje zbiór używany do załadowania palety i wielkości ramki napisów VOBsub.
.
.TP
.B \-noautosub
Wyłącza automatyczne ładowanie napisów.
.
.TP
.B \-osdlevel <0\-3> (tylko MPlayer)
wskazuje tryb, w którym powinien włączyć się OSD
.PD 0
.RSs
.IPs 0
tylko napisy
.IPs 1
głośność + szukanie (domyślne)
.IPs 2
głośność + szukanie + zegar + procent
.IPs 3
głośność + szukanie + zegar + procent + całkowity czas
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-overlapsub
Pozwala na wyświetlenie następnego napisu gdy poprzedni jest wciąż widoczny
(domyślnie: włącza tylko dla niektórych formatów).
.
.TP
.B \-sid <ID> (zobacz także \-slang, \-vobsubid)
Wyświetla napisy ze strumienia określongo przez <ID> (0\-31).
MPlayer wyświetli dostępne identyfikatory, jeśli jest uruchomiony w trybie
gadatliwym (\-v).
Jeśli nie możesz wybrać napisów na DVD, wypróbuj \-vobsubid.
.
.TP
.B \-slang <kod\ języka[,kod\ języka,...]> (zobacz także \-sid)
Określa priorytetową listę języków, w których napisy mają być wyświetlane.
Różne formaty używają różnych kodów.
DVD korzysta z dwuliterowych w standardzie ISO 639\-1, Matroska operuje na
trzyliterowych ISO 639\-2, a OGM korzysta z dowolnego identyfikatora.
MPlayer wyświetli dostępne języki,
jeśli jest uruchomiony w trybie gatatliwym (\-v).
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "mplayer dvd://1 \-slang pl,en"
Wybiera polskie napisy na DVD a jeśli nie są dostępne to angielskie.
.IPs "mplayer \-slang jpn example.mkv"
Odtwarza plik typu Matroska z japońskimi napisami.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-spuaa <tryb> (tylko z OSD)
Ustala tryb wygładzania/\:skalowania dla DVD/\:VOBsub.
Dodanie do trybu wartości 16 wymusza skalowanie nawet gdy wielkości
oryginalnego i przeskalowanego okna są takie same.
Mozna to wykorzystać by np.\& wygładzić napisy rozmyciem gaussa.
Dostępne są tryby:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
brak (najszybszy, bardzo brzydki)
.IPs 1
przybliżony (zepsuty?)
.IPs 2
pełny (wolny)
.IPs 3
dwuliniowy (domyślny, szybki i nienajgorszy)
.IPs 4
rozmycie Gaussa (bardzo ładne)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-spualign <\-1\-2> (tylko OSD)
Ustala jak powinny być wyrównane napisy SPU (DVD/\:VOBsub).
.PD 0
.RSs
.IPs "\-1"
oryginalna pozycja
.IPs " 0"
Wyrównaj na górze (oryginalne/\:domyślne zachowanie).
.IPs " 1"
Wyrównaj na środku.
.IPs " 2"
Wyrównaj na dole.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-spugauss <0.0\-3.0> (tylko OSD)
Ustawia poziom rozmycia Gaussa przy korzystaniu z \-spuaa 4.
Wyższy oznacza większe rozmycie (domyślnie: 1.0).
.
.TP
.B \-sub <zbiórnapisów1,zbiórnapisów2,...>
Używa/\:wyświetla te zbiory napisów.
Tylko jeden zbiór może wyć wyświetlany w danej chwili.
.
.TP
.B \-sub\-bg\-alpha <0\-255>
Ustawia wartość kanału alfa dla napisów i tła OSD.
Większe wartości oznaczają większą przezroczystość.
0 oznacza pełną przezroczystość.
.
.TP
.B \-sub\-bg\-color <0\-255>
Ustawia kolor tła napisów i OSD.
Obecnie napisy są w skali szarości, więc jest to odpowiednik nasycenia koloru.
Wartość 255 oznacza biel a 0 czerń.
.
.TP
.B \-sub\-demuxer <[+]nazwa> (tylko \-subfile) (KOD BETA)
Wymusza typ demuxera napisów dla \-subfile.
Użycie "+" przed nazwą wymusza ją, wyłącza to niektóre testy.
Podaj nazwę demuksera wypisaną przez \-audio\-demuxer help.
Dla kompatybilności z poprzednimi wersjami akceptuje też
ID demuxera zdefiniowane w zbiorze libmpdemux/\:demuxer.h.
.
.TP
.B \-sub\-fuzziness <tryb>
Dostosowuje niedokładność dopasowywania przy szukaniu napisów:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
dokładne dopasowanie
.IPs 1
Wczytaj wszystkie napisy zawierające nazwę filmu.
.IPs 2
Wczytaj wszystkie napisy z aktualnego katalogu.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-sub\-no\-text\-pp
Wyłącza wszelkie przetwarzanie tekstu po wczytaniu napisów.
Stosowane w celach wyłapywania błędów.
.
.TP
.B \-subalign <0\-2> (tylko OSD)
Ustala jak napisy powinny być wyrównane do \-subpos.
.PD 0
.RSs
.IPs 0
wyrównywanie górnej krawędzi (początkowe/\:domyślne zachowanie)
.IPs 1
wyrównywanie środka
.IPs 2
wyrównywanie dolnej krawędzi.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "\-subcc \ "
Wyświetla napisy DVD Closed Caption (CC).
To
.B nie
są napisy VOB, są to specjalne napisy ASCII dla niesłyszących
zakodowane w strumieniu danych użytkownika VOB na większości DVD z regionu 1.
Jak dotąd niespotykane na DVD z innych regionów.
.
.TP
.B \-subcp <strona\ kodowa> (tylko iconv)
Jeśli Twój system obsługuje iconv(3), możesz użyć tej opcji by ustalić stronę
kodową napisów.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
\-subcp latin2
.br
\-subcp cp1250
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-subcp enca:<język>:<strona powrotna> (tylko ENCA)
Określa język stosując dwuliterowy kod, by ENCA mogła wykryć
stronę kodową automatycznie.
Jeżeli nie jesteś pewien, podaj cokolwiek i przejrzyj wyjście mplayer \-v
pod kątem dostępnych języków.
Powrotna strona kodowa określa jaką stronę stosować,
jesli autodetekcja zawiedzie.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-subcp enca:cs:latin2"
Odgadnij kodowanie, zakładając że napisy są po czesku, jeżeli się nie uda,
powróć do latin 2.
.IPs "\-subcp enca:pl:cp1250"
Odgadnij kodowanie dla polskiego, jeżeli się nie uda, powróć do cp1250.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-subdelay <sek>
Opóźnienie napisów o <sek> sekund.
Może być ujemne.
.
.TP
.B \-subfile <filename> (KOD BETA)
Aktualnie bezużyteczne.
To samo co \-audiofile, ale dla strumieni napisów (OggDS?).
.
.TP
.B \-subfont\-autoscale <0\-3> (tylko z obsługą FreeType)
Ustawia tryb autoskalowania.
.br
.I INFORMACJA:
0 oznacza, że text scale i OSD scale są wysokością czcionki w punktach.
.sp 1
Może być:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs 0
bez automatycznego skalowania
.IPs 1
proporcjonalny do wysokości filmu
.IPs 2
proporcjonalny do szerokości filmu
.IPs 3
proporcjonalny do przekątnej filmu (domyślne)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-subfont\-blur <0\-8> (tylko FreeType)
Ustawia promień rozmycia czcionki (domyślnie: 2).
.
.TP
.B \-subfont\-encoding <wartość> (tylko FreeType)
Ustawia kodowanie czcionki.
Wartość "unicode" oznacza, że będą wyświetlane wszystkie znaki ze zbioru i
będzie używany unicode (domyślnie: unicode).
.
.TP
.B \-subfont\-osd\-scale <0\-100> (tylko FreeType)
Ustawia współczynnik automatycznego skalowania elementów OSD (domyślnie: 6).
.
.TP
.B \-subfont\-outline <0\-8> (tylko FreeType)
Ustawia grubość linii zewnętrznej czcionki (domyślnie: 2)
.
.TP
.B \-subfont\-text\-scale <0\-100> (tylko FreeType)
Ustawia wskaźnik automatycznego skalowania napisów jako procent rozmiaru ekranu
(domyślnie: 5).
.
.TP
.B \-subfps <tempo>
Ustawia prędkość (w klatkach/\:sek) zbioru napisów (domyślnie: jak w filmie).
.br
.I INFORMACJA:
Tylko dla zbiorów opartych na klatkach np.\& format MicroDVD.
.
.TP
.B \-subpos <0\-100> (przydatne przy \-vf expand) (tylko z OSD)
Ustawia pozycję napisów na ekranie.
Jest to pozioma pozycja napisów w % wysokości ekranu.
.
.TP
.B \-subwidth <10\-100> (tylko z OSD)
Określa maksymalną szerokość napisów na ekranie.
Przydatne przy wyjściu TV.
Jest to szerokość napisów w % szerokości ekranu.
.
.TP
.B \-unicode
Informuje MPlayera by przetwarzał zbiór napisów jako unicode.
.
.TP
.B "\-utf8 \ \ "
Informuje MPlayera by przetwarzał zbiór napisów jako UTF-8.
.
.TP
.B \-vobsub <zbiór\ VOBsub\ bez\ rozszerzenia>
Określa zbiory VOBsub z napisami.
Jest to pełna ścieżka do zbioru bez rozszerzenia, tj.\& bez ".idx", ".ifo" lub
".sub".
.
.TP
.B \-vobsubid <0\-31>
Określa ID napisów VOBsub.
.
.
.
.SH "OPCJE WYJŚCIA AUDIO (TYLKO MPLAYER)"
.
.TP
.B \-abs <wartość> (tylko \-ao oss) (PRZESTARZAŁE)
Zmienia wykrytą wielkość bufora sterownika audio/\:karty.
.
.TP
.B \-format <format> (zobacz także filtr dźwiękowy "format")
Wybiera format próbki używany przez wyjściu warstwy filtrów dźwiękowych
na kartę dźwiękową.
Wartości, które może przyjąć <format> są wymienione poniżej w opisie
filtry dźwiękowego "format".
.
.TP
.B \-mixer <urządzenie>
Korzysta z miksera innego niż domyślny /dev/\:mixer.
Przy ALSA jest to nazwa miksera.
.
.TP
.B \-mixer\-channel <linia miksera>[, indeks miksera] (tylko \-ao oss i \-ao alsa)
Ta opcja mówi MPlayerowi, żeby użył innego kanału do sterowania głośnością niż
domyślne PCM.
Część możliwości dla OSS to
.B vol, pcm, line.
Żeby znaleźć pełną listę możliwości poszukaj SOUND_DEVICE_NAMES w
/usr/\:include/\:linux/\:soundcard.h.
Dla ALSA możesz użyć nazw, które, na przykład, pokazuje alsamixer, jak
.B Master, Line, PCM.
.br
.I INFORMACJA:
Nazwy kanałów miksera ALSA z dołączonym numerem muszą być zapisane w formacie
<nazwa, numer>, np.\& kanał nazwany 'PCM 1' w alsamixer musi być zamieniony na
.BR PCM,1 .
.
.TP
.B \-softvol
Wymusza użycie programowego miksera, zamiast tego w karcie dźwiękowej.
.
.TP
.B \-softvol\-max <10.0\-10000.0>
Ustawia maksymalny poziom wzmocnienia w procentach (domyślnie: 110).
Wartość 200 pozwoli na podniesienie głośności do maksimum dwukrotności
aktualnego poziomu.
Przy wartościach poniżej 100 początkowa głośność (wynosząca 100%)
będzie powyżej maksimum, czego np.\& OSD nie potrafi prawidłowo wyświetlić.
.
.TP
.B \-volstep <0\-100>
Ustala wielkość zmiany przy ustawianiu poziomu dźwięku miksera (w procentach
całego zakresu) (domyślnie: 3).
.
.
.
.SH "STEROWNIKI WYJŚCIOWE DŹWIĘKU (TYLKO MPLAYER)"
Sterowniki wyjścia dźwięku to interfejsy do różnych urządzeń wyjściowych
audio.
Składnia jest następująca:
.
.TP
.B \-ao <sterownik1[:podopcja1[=wartość]:...],sterownik2,...[,]>
Określa prirytetową listę sterowników wyjścia audio.
.PP
Jeżeli lista kończy się przecinkiem, MPlayer powróci do sterowników
niezawartych w wierszu poleceń.
Podopcje są opcjonalne i przeważnie mogą być pominięte.
.br
.I INFORMACJA:
Opcja \-vo help pokaże listę wkompilowanych sterowników wyjścia audio.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-ao alsa,oss,"
Spróbuje użyć sterownika ALSA, później OSS a potem pozostałych.
.IPs "\-ao alsa:mmap:noblock:device=hw=0.3"
Ustawia tryb noblock, tryb mmap-mode i nazwę urządzenia jako pierwsza karta,
czwarte urządzenie
.RE
.PD 1
.sp 1
Dostępne sterowniki wyjściowe audio:
.
.TP
.B "alsa\ \ \ "
sterownik ALSA 0.9/\:1.x
.PD 0
.RSs
.IPs "mmap\ \ \ "
Ustawia eksperymentalny tryb mmap (mmap-mode) (nie działa dla więcej niż 2 kanałów).
.IPs noblock
Ustawia tryb noblock (noblock-mode).
.IPs device=<urządzenie>
Ustawia nazwę urządzenia.
Zamiast "," w nazwie urządzenia ALSA wstaw ".", a zamiast ":" wstaw "=".
Upewnij się że nie ustawiasz tego jeśli chcesz uzyskać wyjście w formacie hwac3
poprzez S/PDIF, chyba że dobrze wiesz jak to prawidłowo ustawić.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "oss\ \ \ \ "
sterownik OSS
.PD 0
.RSs
.IPs dsp-device
Ustawia urządzenie wyjściowe dźwięku (domyślnie: /dev/\:dsp).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "sdl\ \ \ \ "
sterownik dla biblioteki wysoce niezależnej od platformy \- SDL (Simple
Directmedia Layer)
.PD 0
.RSs
.IPs <sterownik>
Określa, jaki sterownik dźwięku ma zostać użyty przez SDL (domyślnie: SDL wybiera).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "arts\ \ \ "
przekazuje dźwięk przez demona aRts
.
.TP
.B "esd\ \ \ \ "
przekazuje dźwięk przez demona ESD
.PD 0
.RSs
.IPs <serwer>
Określa jaki serwer ESD ma zostać użyty (domyślnie: localhost).
.RE
.PD 1

.
.TP
.B "jack\ \ \ \ "
przekazuje dźwięk przez JACK (Jack Audio Connection Kit)
.PD 0
.RSs
.IPs port=<nazwa>
Łączy się z portami o podanej nazwie (domyślnie: porty fizyczne).
.IPs name=<nazwa klienta>
Nazwa klienta przekazywana do JACK (domyślnie: MPlayer [<PID>]).
Przydatne, jeśli chcesz by pewne połączenia były nawiązywane automatycznie.
.IPs (no)estimate
Ocenia opóźnienie audio, powinno dawać równiejsze odtwarzanie video
(domyślnie: włączone).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "nas\ \ \ \ "
przekazuje dźwięk przez NAS
.
.TP
.B coreaudio (tylko Mac OS X)
rdzenny sterownik Mac OS X
.
.TP
.B sgi (tylko SGI)
rdzenny sterownik SGI
.
.TP
.B sun (tylko Sun)
rdzenny sterownik Sun
.PD 0
.RSs
.IPs <urządzenie>
Określa, jakie urządzenie audio ma zostać użyte (domyślnie: /dev/\:audio).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B win32 (tylko Windows)
rdzenny sterownik waveout Windows
.
.TP
.B dsound (tylko Windows)
sterownik wyjścia dźwiękowego Directx DirectSound
.PD 0
.RSs
.IPs device=<numer\ urządzenia>
Określa numer używanego urządzenia.
Odtwarzanie pliku z opcją \-v wyświetli wszystkie dostępne urządzenia.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B dxr2 (zobacz także \-dxr2) (tylko DXR2)
specyficzny sterownik Creative DXR2
.
.TP
.B mpegpes (tylko DVB)
specyficzny sterownik DVB
.
.TP
.B "null\ \ \ "
Nie przekazuje dźwięku, ale utrzymuje prędkość odtwarzania video.
Do testów wydajnościowych użyj \-nosound.
.
.TP
.B "pcm\ \ \ \ "
sterownik wyjściowy zapisujący dane w surowych (raw) plikach PCM/\:wave
.PD 0
.RSs
.IPs (no)waveheader
Dołącza lub pomija nagłówek wave (domyślnie: dołącza).
Jeżeli nie jest dołączony, zostanie wygenerowane surowe wyjście PCM.
.IPs file=<nazwa\ pliku>
Zapisuje dźwięk do <nazwa\ pliku> zamiast domyślnego audiodump.wav.
Jeżeli określono parametr nowaveheader, domyślnym zbiorem wyjściowym jest
audiodump.pcm.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "plugin\ \ "
sterownik wyjściowy wtyczki
.
.
.
.SH "OPCJE WYJŚCIA VIDEO (TYLKO MPLAYER)"
.
.TP
.B \-adapter <wartość>
Ustawia kartę graficzną, która otrzyma obraz.
Do poprawnego działania wymaga opcji \-vm.
Listę dostępnych kart otrzymasz stosując tę opcję z \-v.
Obecnie działa tylko ze sterownikiem wyjścia video directx.
.
.TP
.B \-bpp <głębia>
Wymusza inną głębię kolorów niż wykryta.
Obsługiwane tylko przez sterowniki wyjścia video fbdev, dga, svga i vesa.
.
.TP
.B \-brightness <\-100\-100>
Modyfikuje jasność wyjścia video (domyślnie: 0).
Nie wszystkie sterowniki wyjścia video to obsługują.
.
.TP
.B \-contrast <\-100\-100>
Modyfikuje kontrast wyjścia video (domyślnie: 0).
Nie wszystkie sterowniki wyjścia video to obsługują.
.
.TP
.B \-display <nazwa> (tylko X11)
Podaje nazwę komputera i numer wyświetlacza serwera X, na którym chcesz
wyświetlać.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
\-display xtest.localdomain:0
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "\-dr \ \ \ "
Włącz bezpośrednie renderowanie (obsługiwane nie przez wszystkie kodeki i
wyjścia video)
.br
.I UWAGA:
Może powodować popsucie OSD/\:SUB!
.
.TP
.B \-dxr2 <opcja1:opcja2:...>
Ta opcja jest używana do kontroli sterownika wyjścia video dxr2.
.RSs
.IPs ar-mode=<wartość>
tryb proporcji (aspect ratio) (0 = normalny, 1 = panoramiczny, 2 = letterbox (domyślne))
.IPs iec958-encoded
Ustawia tryb wyjścia iec958 na zakodowany.
.IPs iec958-decoded
Ustawia tryb wyjścia iec958 na zdekodowany (domyślne).
.IPs macrovision=<wartość>
tryb macrovision (0 = wyłączone (domyślne), 1 = agc, 2 = agc 2 colorstripe
3 = agc 4 colorstripe)
.IPs "mute\ "
wycisza dźwięk
.IPs unmute
wyłącza wyciszenie dźwięku
.IPs ucode=<wartość>
ścieżka do microcode
.RE
.RS
.sp 1
.I wyjście TV
.RE
.RSs
.IPs 75ire
włącza wyjście 7.5 IRE
.IPs no75ire
wyłącza wyjście 7.5 IRE (domyślne)
.IPs "bw\ \ \ "
czarno/\:białe wyjście TV
.IPs color
kolorowe wyjście TV (domyślne)
.IPs interlaced
włącza wyjście TV z przeplotem (domyślne)
.IPs nointerlaced
wyłącza wyjście TV z przeplotem
.IPs norm=<wartość>
norma TV (ntsc (domyślna), pal, pal60, palm, paln, palnc)
.IPs square-pixel
ustawia tryb kwadratowy piksela
.IPs ccir601-pixel
ustawia tryb ccir601 piksela
.RE
.RS
.sp 1
.I nakładka (Overlay)
.RE
.RSs
.IPs cr-left=<0\-500>
Ustawia wartość obcinania z lewej (domyślnie: 50).
.IPs cr-right=<0\-500>
Ustawia wartość obcinania z prawej (domyślnie: 300).
.IPs cr-top=<0\-500>
Ustawia wartość obcinania z góry (domyślnie: 0).
.IPs cr-bottom=<0\-500>
Ustawia wartość obcinania z dołu (domyślnie: 0).
.IPs ck-[r|g|b]=<0\-255>
Ustawia czerwony (r), zielony (g) lub niebieski (b) kolor klucza nakładki.
.IPs ck-[r|g|b]min=<0\-255>
minimalna wartość odpowiedniego klucza koloru
.IPs ck-[r|g|b]max=<0\-255>
maksymalna wartość odpowiedniego klucza koloru
.IPs ignore-cache
Nie używa zapamiętanych ustawień nakładki.
.IPs update-cache
Uaktualnia zapisane ustawienia nakładki.
.IPs ol-osd
Włącza osd w nakładce.
.IPs nool-osd
Wyłącza osd w nakładce (domyślne).
.IPs ol[h|w|x|y]-cor=<\-20\-20>
Modyfikuje rozmiar (h,w) i pozycję (x,y) nakładki w przypadku gdy nie pasuje
ona do okna (domyślnie: 0).
.IPs overlay
Włącza nakładkę (domyślne)
.IPs nooverlay
Włącza TVout.
.IPs overlay-ratio=<1\-2500>
Dostosowuje nakładkę (domyślnie: 1000).
.RE
.
.TP
.B \-fbmode <nazwa\ trybu> (tylko \-vo fbdev)
Zmienia tryb video na opisany etykietą <nazwa trybu> w /etc/\:fb.modes.
.br
.I INFORMACJA:
Bufor ramek VESA nie obsługuje zmieniania trybu.
.
.TP
.B \-fbmodeconfig <nazwa\ zbioru> (tylko \-vo fbdev)
Używa podanego zbioru konfiguracyjnego (domyślnie: /etc/\:fb.modes).
.
.TP
.B \-fs (zobacz także \-zoom)
Odtwarzanie pełnoekranowe (film w centrum i czarne obramowanie wokół niego).
Nie wszystkie sterowniki wyjścia video to obsługują.
.
.TP
.B \-fsmode\-dontuse <0\-31> (PRZESTARZAŁE, używaj opcji \-fs)
Wypróbuj tę opcję, jeżeli masz problemy z trybem pełnoekranowym.
.
.TP
.B \-fstype <typ1,typ2,...>
Określa priorytetową listę trybów ustawień używanej warstwy pełnoekranowej.
Możesz wyłączyć tryb poprzedzając go "\-".
Jeśli masz kłopoty typu okno pełnoekranowe jest przykryte przez inne okna
wypróbuj inną kolejność.
.br
.I INFORMACJA:
\-fstype help wyświetla pełną listę dostępnych trybów.
.sp 1
Dostępne są typy:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs above
Używa zalecenia _NETWM_STATE_ABOVE jeśli jest to możliwe.
.IPs below
Używa zalecenia _NETWM_STATE_BELOW jeśli jest to możliwe.
.IPs fullscreen
Używa zalecenia _NETWM_STATE_FULLSCREEN jeśli jest to możliwe.
.IPs layer
Używa zalecenia _WIN_LAYER z domyślną warstwą.
.IPs layer=<0...15>
Używa zalecenia _WIN_LAYER z numerem warstwy.
.IPs netwm
Wymusza styl NETWM.
.IPs "none\ "
Nie używa warstwy pełnoekranowej.
.IPs stays_on_top
Używa zalecenia _NETWM_STATE_STAYS_ON_TOP jeśli jest to możliwe.
.REss
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs layer,stays_on_top,above,fullscreen
Domyślna kolejność, będzie użyta w przypadku podania nieprawidłowych lub
nieobsługiwanych typów.
.IPs \-fullscreen
Naprawia przełączanie pełnego ekrany na OpenBox 1.x.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-geometry x[%][:y[%]] lub [WxH][+x+y]
Ustawia gdzie na ekranie ma się początkowo znajdować wyjście.
Wielkości x i y mierzone są w pikselach od lewego górnego rogu ekranu do
lewego górnego rogu wyświetlanego obrazu, jeżeli jednak po argumencie podany
jest procent, to jest on traktowany jak procent wielkości ekranu w danym
kierunku.
Obsługuje to także standardowy format opcji \-geometry z X11.
Jeśli przy pomocy opcji \-wid podano zewnętrzne okno to współrzędne x i y są
liczone względem lewego górnego rogu tego okna a nie ekranu.
.br
.I INFORMACJA:
Ta opcja jest obsługiwana tylko przez sterowniki wyjścia video x11, xmga, xv,
xvmc, xvidix, gl, gl2, directx i tdfxfb.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs 50:40
Umieszcza okno w x=50, y=40
.IPs 50%:50%
Umieszcza okno na środku ekranu
.IPs "100%\ "
Umieszcza okno w śroku prawej krawędzi ekranu
.IPs 100%:100%
Umieszcza okno w prawym dolnym rogu ekranu
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-gui-wid <ID\ okna> (zobacz także \-wid) (tylko z GUI)
Przekazuje do GUI, że ma ono również używać okna X11 i przykleić je na dole
ekranu video, co jest przydatne by osadzić mini-GUI w przeglądarce
(używającej na przykład wtyczki MPlayer).
.
.TP
.B \-hue <\-100\-100>
Modyfikuje barwę sygnału video (domyślnie: 0).
Dzięki tej opcji możesz otrzymać kolorowy negatyw obrazu.
Nie wszystkie sterowniki wyjścia video to obsługują.
.
.TP
.B \-monitor\-dotclock <zakres[,zakres,...]> (tylko \-vo fbdev i vesa)
Określa zakres dotclock lub pixelclock monitora.
.
.TP
.B \-monitor\-hfreq <zakres[,zakres,...]> (tylko \-vo fbdev i vesa)
Określa zakres częstotliwości poziomej monitora.
.
.TP
.B \-monitor\-vfreq <zakres[,zakres,...]> (tylko \-vo fbdev i vesa)
Określa zakres częstotliwości pionowej monitora.
.
.TP
.B \-monitoraspect <stosunek> (zobacz także \-aspect)
Ustawia proporcje Twojego monitora lub ekranu TV.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
\-monitoraspect 4:3  lub 1.3333
.br
\-monitoraspect 16:9 lub 1.7777
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-nodouble
Wyłącza podwójne buforowanie, głównie do celów debugowania.
Podwójne buforowanie eliminuje migotanie dzięki przechowywaniu dwóch ramek
w pamięci i wyświetlaniu jednej, podczas gdy druga jest dekodowana.
Może mieć to negatywny wpływ na OSD, ale często usuwa jego migotanie.
.
.TP
.B \-nograbpointer
Nie przechwytuje kursora muszki po zmianie trybu video (\-vm).
Przydatne przy ustawieniach wieloekranowych.
.
.TP
.B \-nokeepaspect
Nie utrzymuje proporcji, gdy zmieniany jest rozmiar okna.
Działa obecnie tylko ze sterownikami wyjścia video x11, xv, xmga, xvidix oraz
directx.
Dodatkowo, pod X11 Twój manager okien musi rozumieć zalecenia proporcji okna.
.
.TP
.B "\-ontop\ "
Sprawia, że okno zostaje nad innymi oknami.
Obsługiwane przez sterowniki wyjścia video używające X11, poza SDL
oraz directx, corevideo, quartz, ggi i gl2.
.
.TP
.B \-panscan <0.0\-1.0>
Włącza tryb panoramiczny (obcina boki filmu np.\& 16:9 tak, by pasował na
ekran 4:3 bez czarnych pasków).
Zasięg kontroluje jak duża część obrazu będzie przycięta.
Działa tylko ze sterownikami wyjścia video xv, xmga, mga, gl, quartz, corevideo i xvidix.
.
.TP
.B \-refreshrate <Hz>
Ustawia częstotliwość odświeżania monitora.
Obecnie opcja ta jest obsługiwana tylko przez \-vo directx razem z \-vm.
.
.TP
.B \-rootwin
Odtwarza film w głównym oknie (tło pulpitu).
Jednak obrazki tła na pulpicie mogą przesłaniać okno filmu.
Działa tylko ze sterownikami wyjścia video x11, xv, xmga, xvidix, quartz, corevideo i directx.
.
.TP
.B \-saturation <\-100\-100>
Modyfikuje nasycenie sygnału wyjścia video (domyślnie: 0).
Dzięki tej opcji można uzyskać obraz w skali szarości.
Nie wszystkie sterowniki wyjścia video to obsługują.
.
.TP
.B \-screenh <piksele>
Podaje pionową rozdzielczość ekranu dla sterowników wyjścia video które nie
znają rozdzielczości ekranu, jak fbdev, x11 i TVout.
.
.TP
.B \-screenw <piksele>
Podaje poziomą rozdzielczość ekranu dla sterowników wyjścia video które nie
znają rozdzielczości ekranu, jak fbdev, x11 i TVout.
.
.TP
.B \-stop\-xscreensaver (tylko X11)
Wyłącza wygaszacz ekranu przy starcie i włącza go ponownie podczas wychodzenia.
.
.TP
.B "\-vm \ \ \ "
Próbuje zmienić na inny tryb video.
Obsługiwane przez sterowniki wyjścia video dga, x11, xv, sdl i directx.
Jeżeli jest ona użyta ze sterownikiem wyjścia video directx, opcje \-screenw,
\-screenh, \-bpp i \-refreshrate mogą ustawić nowy tryb wyświetlania.
.
.TP
.B "\-vsync \ \ "
Włącza VBI dla sterowników wyjścia video vesa, dfbmga i svga.
.
.TP
.B \-wid <ID\ okna> (zobacz także \-gui-wid) (tylko X11, OpenGL i DirectX)
Przekazuje MPlayerowi, by dołączył się do instniejącego okna.
Przydatne, by osadzić MPlayera w przeglądarce (na przykład za pomocą wtyczki).
.
.TP
.B \-xineramascreen <0\-...>
W konfiguracjach Xinerama (tj.\& pojedynczy pulpit obejmujący wiele ekranów)
opcja ta przekaże MPlayerowi na którym ekranie ma wyświetlać film.
.
.TP
.B \-zrbw (tylko \-vo zr)
Wyświetla czarno-biały obraz.
Dla optymalnego działania opcja ta może być łączona z "\-lavdopts gray".
.
.TP
.B \-zrcrop <[szerokość]x[wyskokość]+[x offset]+[y offset]> (tylko \-vo zr)
Wybiera partie obrazu wejściowego do odtwarzania, wielokrotne wystąpienie tej
opcji włącza tryb cinerama.
W trybie cinerama film jest rozdzielany na więcej niż jeden TV (lub rzutnik)
by stworzyć duży ekran.
Opcje pojawiające się po zastosowaniu n-tego \-zrcrop dotyczą n-tej karty
MJPEG, z których każda powinna mieć co najmniej \-zrdev poza \-zrcrop.
Przykłady są w sekcji Zr dokumentacji oraz są pokazywane przez opcję \-zrhelp.
.
.TP
.B \-zrdev <urządzenie> (tylko \-vo zr)
Określa zbiór urządzenia należący do Twojej karty MJPEG, domyślnie sterownik
ten bierze pierwsze urządzenie v4l które znajdzie.
.
.TP
.B \-zrfd (tylko \-vo zr)
Wymusza dziesiątkowanie (decimation): Dziesiątkowanie, określone przez \-zrhdec
i \-zrvdec, następuje tylko, gdy sprzęt skalujący potrafi rozciągnąć obraz do
jego oryginalnych rozmiarów.
Ta opcja wymusza dziesiątkowania.
.
.TP
.B \-zrhdec <1|2|4> (tylko \-vo zr)
Poziome dziesiątkowanie (decimation): Informuje sterownik by przekazywał tylko
co 2-gą lub 4-tą linię/\:piksel obrazu do karty MJPEG i użył urządzenia
skalującego karty do rozciągnięcia obrazu do jego oryginalnych rozmiarów.
.
.TP
.B \-zrhelp (tylko \-vo zr)
Wyświetla listę wszystkich opcji \-zr*, ich wartości domyślne oraz przykład
trybu cinerama.
.
.TP
.B \-zrnorm <norma> (tylko \-vo zr)
Wybiera normę TV PAL lub NTSC (domyślnie: nie zmieniać).
.
.TP
.B \-zrquality <1\-20> (tylko \-vo zr)
Liczba od 1 (najlepsza) do 20 (najgorsza) określająca jakość kodowania JPEG.
.
.TP
.B \-zrvdec <1|2|4> (tylko \-vo zr)
Pionowe dziesiątkowanie (decimation): Informuje sterownik by przekazywał tylko
co 2-gą lub 4-tą linię/\:piksel obrazu do karty MJPEG i użył urządzenia
skalującego karty do rozciągnięcia obrazu do jego oryginalnych rozmiarów.
.
.TP
.B \-zrxdoff <przesunięcie w osi x> (tylko \-vo zr)
Jeśli film jest mniejszy niż ekran opcja ta określa przesunięcie w poziomie
od lewego górnego rogu ekranu (domyślnie: obraz wycentrowany).
.
.TP
.B \-zrydoff <przesunięcie w osi y> (tylko \-vo zr)
Jeśli film jest mniejszy niż ekran opcja ta określa przesunięcie w pionie
od lewego górnego rogu ekranu (domyślnie: obraz wycentrowany).
.
.
.
.SH "STEROWNIKI WYJŚCIA VIDEO (TYLKO MPLAYER)"
Sterowniki wyjścia video to interfejsy do różnych urządzeń wyjściowych video.
Składnia jest następująca:
.
.TP
.B \-vo <sterownik1[:podopcja1[=wartość]:...],sterownik2,...[,]>
Określa priorytetową listę sterowników wyjścia video.
.PP
Jeżeli lista zakończona jest przecinkiem, MPlayer powróci do sterowników
niewymienionych w wierszu poleceń.
Podopcje są dodatkowe i przeważnie mogą być pominięte.
.br
.I INFORMACJA:
Opcja \-vo help pokaże listę wkompilowanych sterowników wyjścia video.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-vo xmga,xv,"
Najpierw spróbuj wykorzystać sterownik Matrox X11, później Xv i na końcu resztę.
.IPs "\-vo directx:noaccel"
Wykoszysta sterownik DirectX z wyłączonymi funkcjami przyspieszającymi.
.RE
.PD 1
.sp 1
Dostępne sterowniki wyjściowe:
.
.TP
.B xv (tylko X11)
Wykorzystuje rozszerzenie XVideo oferowane przez XFree86 4.x, aby włączyć
sprzętową akcelerację odtwarzania.
Jeżeli nie możesz skorzystać ze sterownika napisanego specjalnie dla Twojego
sprzętu, to prawdopodobnie jest najlepsza opcja.
Żeby uzyskać informacje jaki kolor kluczowy jest używany i jak jest rysowany
uruchom MPlayera z opcją \-v, i poszukaj wierszy oznaczonych na początku
[xv common].
.PD 0
.RSs
.IPs port=<numer>
Określa port XVideo.
.IPs ck=<cur|use|set>
Określa źródło, z którego pobierany jest kolor kluczowy (domyślnie: cur).
.RSss
.IPs cur
Opcja domyślna, pobiera kolor kluczowy ustawiony w Xv.
.IPs use
Wykorzystuje, ale nie ustawia koloru kluczowego z MPlayera (podaj opcję
\-colorkey, aby to zmienić).
.IPs set
Podobnie jak use, ale ustawia również dostarczony kolor kluczowy.
.RE
.IPs ck-method=<man|bg|auto>
Ustawia metodę rysowania koloru kluczowego (domyślnie: man).
.RSss
.IPs man
Ręcznie rysuje kolor kluczowy (ogranicza, w niektórych przypadkach, migotanie).
.IPs bg
Ustawia kolor kluczowy jako tło.
.IPs auto
Pozostawia Xv rysowanie koloru kluczowego.
.RE
.RE
.PD 1
.
.TP
.B x11 (tylko X11)
Sterownik wyjścia video z pamięcią dzieloną, bez sprzętowej akceleracji,
który działa gdziekolwiek, jeżeli tylko obecne jest X11.
.
.TP
.B xover (tylko X11)
Dodaje obsługę X11 dla wszystkich sterowników opartych o overlay.
Obecnie użyteczne tylko z tdfx_vid.
.PD 0
.RSs
.IPs <sterownik_vo>
Wybiera sterownik, którego należy użyć jako nakładki na X11.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B xvmc (tylko X11 z \-vc ffmpeg12mc)
Sterownik wyjścia video, który korzysta z rozszerzenia XvMC (X Video Motion
Compensation) oferowanego przez XFree86 4.x, aby przyspieszyć dekodowanie
MPEG-1/\:2 i VCR2.
.PD 0
.RSs
.IPs port=<numer>
Określa port XVideo.
.IPs (no)benchmark
Nie wyświetla obrazów.
Konieczne dla prawidłowego testowania wydajności dla sterowników, które
zmieniają bufor obrazu tylko przy przerysowywaniu monitora (nVidia).
Domyślnie nie wyłącza wyświetlania obrazu (nobenchmark).
.IPs (no)queue
Kolejkuje klatki do wyświetlenia, aby umożliwić bardziej równoległą pracę
urządzenia video.
Może spowodować małą (nie zauważalną) stałą desynchronizację A/\:V
(domyślnie: noqueue).
.IPs (no)sleep
Wykorzystuje funkcję sleep podczas czekania na zakończenie renderowania
(niezalecane na Linuksie) (domyślnie: nosleep).
.IPs ck=cur|use|set
To samo co \-vo xv:ck (zobacz także \-vo xv).
.IPs ck-method=man|bg|auto
To samo co \-vo xv:ck-method (zobacz także \-vo xv).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B dga (tylko X11)
Odtwarza video korzystając z rozszerzenia XFree86 Direct Graphics Access.
Uważany za przeżytek.
.
.TP
.B sdl (tylko SDL)
Sterownik wyjścia oparty na wysoce niezależnej od platformy bibliotece SDL
(Simple Directmedia Layer).
Ponieważ SDL używa własnej warstwy X11, opcje MPlayera dotyczące X11 nie mają
tu żadnego wpływu.
.PD 0
.RSs
.IPs driver=<sterownik>
Wybiera sterownik SDL, który będzie używany do wyświetlania.
.IPs (no)forcexv
Wykorzystuje rozszerzenie XVideo przy odtwarzaniu przez sterownik wyjścia video
sdl (domyślnie: forcexv).
.IPs (no)hwaccel
Wykorzystuje sprzętowo wspomagany skalator (domyślnie: hwaccel).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "vidix\ \ "
VIDIX (VIDeo Interface for *niX \- interfejs video dla *niX) to interfejs do
możliwości przyspieszających w różnych kartach graficznych.
Bardzo szybki sterownik wyjścia video na kartach, które go obsługują.
.PD 0
.RSs
.IPs <podurządzenie>
Precyzuje, który sterownik VIDIX ma być wykorzystany.
Dostępne są cyberblade, mach64, mga_crtc2,
mga, nvidia, pm2, pm3, radeon, rage128, sis i unichrome.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B xvidix (tylko X11)
Nakładka X11 dla VIDIX
.PD 0
.RSs
.IPs <podurządzenie>
podobnie jak dla vidix
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "cvidix\ "
Standardowa i niezależna od platformy nakładka dla VIDIX, może nawet chodzić w
konsoli tekstowej z kartami nVidia.
.PD 0
.RSs
.IPs <podurządzenie>
podobnie jak dla vidix
.RE
.PD 1
.
.TP
.B winvidix (tylko Windows)
Nakładka Windows dla VIDIX
.PD 0
.RSs
.IPs <podurządzenie>
jak dla vidix
.RE
.PD 1
.
.TP
.B directx (tylko Windows)
Sterownik wyjścia video korzystający z interfejsu DirectX.
.PD 0
.RSs
.IPs noaccel
Wyłącza sprzętową akcelerację.
Wypróbuj tę opcję, jeżeli masz problemy z wyświetlaniem.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B quartz (tylko Mac OS X)
Sterownik wyjścia video Mac OS X Quartz.
W pewnych przypadkach, wydajniejsze może się okazać wymuszenie spakowanego
formatu wyjściowego YUV, podając np.\& \-vf format=yuy2.
.PD 0
.RSs
.IPs device_id=<numer>
Określa jakie urządzenia ma być użyte w trybie pełnoekranowym.
.IPs fs_res=<width>:<height>
Podaje rozdzielczość pełnoekranową (przydatne na wolnych systemach).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B corevideo (Mac OS X 10.4 lub 10.3.9 z QuickTime 7)
sterownik wyjścia video Mac OS X CoreVideo
.PD 0
.RSs
.IPs device_id=<numer>
Określa numer urządzenia używanego w trybie pełnoekranowym.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B fbdev (tylko Linux)
Używa bufora ramki oferowanego przez jądro do wyświetlania obrazu.
.PD 0
.RSs
.IPs <urządzenie>
Wybiera nazwę używanego urządzenia fbdev (np.\& /dev/\:fb0) albo nazwę
podurządzenia VIDIX, jeśli zaczyna się od "vidix"
(np.\& "vidixsis_vid" włącza sterownik sis).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B fbdev2 (tylko Linux)
Używa bufora ramki oferowanego przez jądro do wyświetlania obrazu,
alternatywna implementacja.
.PD 0
.RSs
.IPs <urządzenie>
Wybiera nazwę używanego urządzenia fbdev (domyślnie: /dev/\:fb0).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "vesa\ \ \ "
Bardzo ogólny sterownik wyjścia video , który powinien działać z wszystkimi
kartami obsługującymi standard VESA VBE 2.0.
.PD 0
.RSs
.IPs "dga\ \ "
Włącza tryb DGA.
.IPs nodga
Wyłącza tryb DGA.
.IPs neotv_pal
Włącza wyjście TV karty NeoMagic i ustawia je na normę PAL.
.IPs neotv_ntsc
Włącza wyjście TV karty NeoMagic i ustawia je na normę NTSC.
.IPs vidix
Używa sterownika VIDIX.
.IPs "lvo:\ \ "
Włącza Linux Video Overlay na trybie VESA.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "svga\ \ \ "
Sterownik wyjścia video korzystający z biblioteki SVGA.
.PD 0
.RSs
.IPs "<tryb video>"
Ustawia określony tryb video.
Tryb może być podany w formacie <szerokość>x<wysokość>x<kolory>,
np.\& 640x480x16M lub numer trybu graficznego, np.\& 84.
.IPs bbosd
Rysuje OSD w czarnym pasku poniżej filmu (wolniejsze).
.IPs native
Wykorzystuje tylko rdzenne funkcje rysujące.
Omijane jest bezpośrednie renderowanie (direct rendering), OSD i
akceleracja sprzętowa.
.IPs retrace
Wymusza zmianę klatki przy przerysowywaniu pionowym.
Użyteczne tylko z \-double.
Wywołuje ten sam efekt co opcja \-vsync.
.IPs "sq\ \ \ "
Spróbuje wykorzystać tryb video z kwadratowymi pikselami.
.IPs vidix
Używa svga z VIDIX.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "gl\ \ \ \ \ "
Sterownik wyjścia video OpenGL, wersja prosta.
Obraz musi być mniejszy niż maksymalny rozmiar tekstury
dostępny w Twojej implementacji OpenGL.
Zamiarem było działanie na nawet najprostszych implementacjach OpenGL,
ale robi użytek z nowszych rozszerzeń, co daje obsługę większej liczby
przestrzenie koloru i bezpośredniego renderowania.
Radzimy używać \-dr jeśli tylko działa, jako że w wyższych rozdzielczościach
daje to
.B duże
przyspieszenie.
Kod wykonuje niewiele sprawdzań, więc jeśli coś nie działa, to może to być
dlatego że Twoja karta/implementacja OpenGL tego nie obsługuje nawet jeśli nie
dostajesz żadnej informacji o błędzie.
Użyj glxinfo albo podobnego narzędzia by wyświetlić obsługiwane rozszerzenia
OpenGL.
.PD 0
.RSs
.IPs (no)manyfmts
Włącza obsługę większej ilości formatów kolorów (RGB i BGR)
(domyślnie: włączone).
Wymaga wersji OpenGL >= 1.2.
.IPs slice-height=<0\-...>
Ilość linii kopiowana do tekstury w jednym kawałku (domyślnie: 4).
0 oznacza cały obraz.
.IPs (no)osd
Włącza lub wyłącza obsługę wyświetlania OSD przez OpenGL (domyślnie: włączona).
Przeznaczone głównie do testów,
powinieneś skorzystać z \-osdlevel 0, aby wyłączyć OSD.
.IPs (no)scaled-osd
Zmienia sposób zachowania OSD przy zmianie wielkości okna
(domyślnie: wyłączone).
Jeżeli włączone zachowuje się podobniej do pozostałych wyjść video,
co jest lepsze przy czcionkach o stałej szerokości znaków,
Wyłączone lepiej wygląda z czcionkami freetype
oraz używa ramek w trybie pełnoekranowym.
.IPs (no)aspect
Włącza lub wyłącza przeliczanie proporcji i trybu panoramicznego
(domyślnie: włączone).
Wyłączenie może zwiększyć prędkość.
.IPs rectangle=<0,1,2>
Wybiera używanie prostokątnych tekstur co oszczędza pamięć video, ale często
jest wolniejsze (domyślnie: 0).
.RSss
0: Używa tekstur power_of_two (domyślne).
.br
1: Używa texture_rectangle, nie kompatybilne ze sprzętową konwersją YUV.
.br
2: Używa texture_non_power_of_two.
.RE
.IPs (no)glfinish
Wywołuje glFinish() przed zamianą buforów.
Wolniejsze ale w niektórych przypadkach daje lepsze wyniki
(domyślnie: wyłączone).
.IPs swapinterval=<n>
Minimalna odległość między dwoma zamianami bufora, liczona w wyświetlanych
klatkach (domyślnie: 1).
1 jest równoważne włączeniu VSYNC, 0 wyłączeniu VSYNC.
Wartości mniejsze od zera pozostawią domyślną wartość systemową.
To ogranicza framerate do (prędkość odświeżania poziomego / n).
Wymaga do działania obsługi GLX_SGI_swap_control.
Z niektórymi (większością/wszystkimi?) implementacjami działa to tylko
w trybie pełnoekranowym.
.IPs yuv=<n>
Wybiera typ konwersji YUV do RGB.
.RSss
0: Używa konwersji programowej (domyślnie).
Kompatybilne ze wszystkimi wersjami OpenGL.
Daje kontrolę nad jasnością, kontrastem i nasyceniem.
.br
1: Używa kombinatorów rejestrów.
Używa to rozszerzenia specyficznego dla nVidii (GL_NV_register_combiners).
Wymaga przynajmniej trzech jednostek tekstur.
Daje kontrolę nad nasyceniem i barwą.
.br
2: Używa programu fragmentowego.
Wymaga rozszerzenia GL_ARB_fragment_program i przynajmniej trzech jednostek
tekstur.
Daje kontrolę nad jasnością, kontrastem, nasyceniem i barwą.
.br
3: Używa programu fragmentowego korzystając z instrukcji POW.
Wymaga rozszerzenia GL_ARB_fragment_program i przynajmniej trzech jednostek
tekstur.
Daje kontrolę nad jasnością, kontrastem, nasyceniem, barwą i gammą.
Gamma może być też ustawiania niezależnie dla składowej czerwonej, niebieskiej
i zielonej.
Metoda 4 jest zazwyczaj szybsza.
.br
4: Używa programu fragmentowego z dodatkowym podglądem.
Wymaga rozszerzenia GL_ARB_fragment_program i przynajmniej trzech jednostek
tekstur.
Daje kontrolę nad jasnością, kontrastem, nasyceniem, barwą i gammą.
Gamma może być też ustawiania niezależnie dla składowej czerwonej, niebieskiej
i zielonej.
.RE
.IPs customprog=<nazwapliku>
Wczytuje dowolny program fragmentowy z <nazwapliku>
Przykład znajduje się w TOOLS/edgedetect.fp.
.REss
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "gl2\ \ \ \ "
Sterownik wyjścia video OpenGL, druga generacja.
Obsługuje OSD i obrazy większe niż maksymalny rozmiar tekstury.
.PD 0
.RSs
.IPs (no)glfinish
tak samo jak w gl (domyślnie: włączone)
.IPs yuv=<n>
tak samo jak w gl
.REss
.
.TP
.B "null\ \ \ "
Nie tworzy danych wyjściowych video.
Użyteczne dla testowania wydajności.
.
.TP
.B "aa\ \ \ \ \ "
Sterownik wyjścia video ASCII art, który działa na konsoli tekstowej.
Możesz dostać listę i opis dostępnych podopcji wywołując
.I mplayer \-vo aa:help
.
.TP
.B "caca\ \ \ "
Sterownik wyjścia video Colour AsCii Art, który działa na konsoli tekstowej.
.
.TP
.B "bl\ \ \ \ \ "
Odtwarzanie video przy użyciu protokołu Blinkenlights UDP.
Sterownik jest wysoce zależny od sprzętu.
.PD 0
.RSs
.IPs <podurządzenie>
Wybiera używane podurządzenie Blinkenlights.
Jest to coś typu arcade:host=localhost:2323 lub hdl:file=nazwa1,file=nazwa2.
Musisz podać podurządzenie.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "ggi\ \ \ \ "
Sterownik wyjścia video dla systemu grafiki GGI.
.PD 0
.RSs
.IPs <sterownik>
Wybiera używany sterownik GGI.
Zamień wszystkie "," w sterowniku przez ".".
.RE
.PD 1
.
.TP
.B directfb
Odtwarza video korzystając z biblioteki DirectFB.
.PD 0
.RSs
.IPs (no)input
Korzysta z kodu klawiszy DirectFB zamiast MPlayera (domyślnie: włączone).
.IPs buffermode=single|double|triple
Podwójne i potrójne buforowanie dają najlepsze efekty, jeżeli chcesz uniknąć
problemów z rozrywaniem.
Potrójny bufor jest wydajniejszy niż podwójny, jako że nie blokuje
MPlayera w trakcie czekania na przerysowanie w pionie.
Nie powinno się korzystać z pojedynczego buforowanie (domyślnie: pojedynczy).
.IPs fieldparity=top|bottom
Kontroluje kolejność wyjścia dla ramek z przeplotem (domyślnie: wyłączony).
Poprawnymi wartościami są top = najpierw górne pola, bottom = najpierw dolne
pola.
Opcja ta nie ma żadnego wpływu na progresywny materiał filmowy (większość
filmów MPEG).
Musisz włączyć tę opcję, jeżeli masz problemy z rozrywaniem/\:brakiem płynności
ruchów podczas oglądania materiału z przeplotem.
.IPs layer=N
Wymusi wybranie warstwy o ID N do odtwarzania (domyślnie: \-1 \- auto).
.IPs dfbopts=<lista>
Podaje listę parametrów dla DirectFB.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "dfbmga\ "
Sterownik wyjścia video przeznaczony dla kart Matrox G400/\:G450/\:G550,
wykorzystujący bibliotekę DirectFB.
Włącza CRTC2 (drugi monitor), wyświetlając obraz niezależnie od pierwszego.
.PD 0
.RSs
.IPs (no)input
tak samo jak directfb (domyślnie: wyłączone)
.IPs buffermode=single|double|triple
tak samo jak directfb (domyślnie: triple)
.IPs fieldparity=top|bottom
tak samo jak directfb
.IPs (no)bes
Włącza Matrox BES (backend scaler \- końcowy system skalujący)
(domyślnie: wyłączony).
Daje bardzo dobre rezultaty biorąc pod uwagę zarówno szybkość jak i wyjściową
jakość, jako że interpolowana obróbka obrazu jest przeprowadzana sprzętowo.
Działa tylko na wyjściu pierwszego monitora.
.IPs (no)spic
Wykorzystuje warstwę podobrazu (sub picture layer) Matroksa do wyświetlania OSD
(domyślnie: włączone).
.IPs (no)crtc2
Włącza wyjście TV na drugim wyjściu karty (domyślnie: włączone).
Jakość wyjściowa jest zadziwiająca, ponieważ jest to obraz z pełnym przeplotem
i prawidłową synchronizacja pól nieparzystych/\:parzystych.
.IPs tvnorm=pal|ntsc|auto
Ustawia standard TV karty Matrox bez konieczności zmieniania /etc/\:directfbrc
(domyślnie: wyłączony).
Poprawne normy to: pal = PAL, ntsc = NTSC.
Specjalną wartością jest auto (automatyczne dostrojenie używając systemów
PAL/\:NTSC), ponieważ decyduje, który standard ma być wykorzystywany zwracając
uwagę na ilość klatek na sekundę filmu.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B mga (tylko Linux)
Sterownik wyjścia video przystosowany do kart Matrox, wykorzystujący końcowy
system skalujący YUV na kartach z serii Gxxx poprzez moduł jądra.
Jeżeli posiadasz taką kartę, jest to wybór oferujący największą szybkość.
.PD 0
.RSs
.IPs <urządzenie>
Wybiera urzywane urządzenie Matrox (domyślnie: /dev/\:mga_vid).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B xmga (tylko Linux, X11)
Sterownik wyjścia video mga działający w oknie X11.
.PD 0
.RSs
.IPs <urządzenie>
Wybiera urzywane urządzenie Matrox (domyślnie: /dev/\:mga_vid).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B 3dfx (tylko Linux)
Sterownik wyjścia video specyficzny dla 3dfx.
Sterownik ten używa bezpośrednio sprzętu 3dfx na X11.
Obsługuje tylko 16 bpp.
FIXME: Jak jest różnica między 3dfx, tdfxfb i tdfx_vid?
.
.TP
.B tdfxfb (tylko Linux)
Sterownik ten wykorzystuje bufor ramki tdfx do wyświetlania filmów z
akceleracją YUV na kartach 3dfx.
FIXME: Jak jest różnica między 3dfx, tdfxfb i tdfx_vid?
.PD 0
.RSs
.IPs <urządzenie>
Wybiera używane urządzenie fbdev (domyślnie: /dev/\:fb0).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B tdfx_vid (tylko Linux)
Sterownik wyjścia video przeznaczony dla 3dfx.
Korzysta bezpośrednio z modułu jądra tdfx_vid.
FIXME: Jak jest różnica między 3dfx, tdfxfb i tdfx_vid?
.PD 0
.RSs
.IPs <urządzenie>
Wybiera używane urządzenie fbdev (domyślnie: /dev/\:fb0).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B dxr2 (zobacz także \-dxr2) (tylko DXR2)
Sterownik przeznaczony dla Creative DXR2.
.PD 0
.RSs
.IPs <sterownik_vo>
Wybiera podsterownik video używany jako nakładka (x11, xv).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B dxr3 (tylko DXR3)
Sterownik wyjścia video przeznaczony dla chipu dekodującego MPEG \- Sigma
Designs em8300 (Creative DXR3, Sigma Designs Hollywood Plus).
Sprawdź również filtr video lavc.
.PD 0
.RSs
.IPs overlay
Włącza overlay zamiast wyjścia TV.
.IPs prebuf
Włącza prebuforowanie.
.IPs "sync\ "
Włączą nowy silnik synchronizujący.
.IPs norm=<norma>
Określa normę TV.
.RSss
0: Nie zmienia obecnego standardu (domyślne).
.br
1: Automatycznie dostraja używając PAL/\:NTSC.
.br
2: Automatycznie dostraja używając PAL/\:PAL-60.
.br
3: PAL
.br
4: PAL-60
.br
5: NTSC
.REss
.IPs <0\-3>
Określa numer urządzenia, które ma być użyte, jeżeli masz więcej niż jedną
kartę em8300.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B mpegpes (tylko DVB)
Sterownik wyjścia video przeznaczony dla DVB, który zapisuje wyjście
do pliku MPEG-PES, jeśli karta nie jest zainstalowana.
.PD 0
.RSs
.IPs card=<1\-4>
Określa numer urządzenia, które ma być użyte, jeśli masz więcej niż jedną
kartę DVB (tylko API V3, tak jak sterowniki z serii 1.x.y).
.IPs <nazwa\ zbioru>
Określa nazwę pliku, do którego zostanie zapisane wyjście (domyślnie: ./grab.mpg).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B zr (zobacz także \-zr* i \-zrhelp)
Sterownik wyjścia video przeznaczony dla wielu kart
przechwytujących/\:odtwarzających MJPEG.
.
.TP
.B zr2 (zobacz także filtr video zrmjpeg)
Sterownik wyjścia video drugiej generacji przeznaczony dla wielu kart
przechwytujących/\:odtwarzających MJPEG.
Zwróć również uwagę na filtr video zrmjpeg.
.PD 0
.RSs
.IPs dev=<urządzenie>
Wybiera używane urządzenie.
.IPs "pal\ \ "
Włącza normę video PAL.
.IPs secam
Włącza normę video SECAM.
.IPs "ntsc\ "
Włącza normę video NTSC.
.IPs prebuf
Włącza prebuforowanie, jeszcze nie obsługiwane.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "md5sum\ "
Oblicza sumy MD5 każdej klatki i zapisuje je do pliku.
Obsługuje przestrzenie kolorów RGB24 i YV12.
Przydatne przy debugowaniu.
.PD 0
.RSs
.IPs outfile=<wartość>
Określa nazwę pliku wyjściowego (domyślnie: ./md5sums).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B yuv4mpeg
Zmienia strumień video na nieskompresowaną sekwencję obrazów YUV 4:2:0
i przechowuje ją w pliku (domyślnie: ./stream.yuv).
Format jest taki sam jak ten stosowany przez mjpegtools, więc jest to przydatne
jeśli chcesz poddać film obróbce przy pomocy tego pakietu.
Obsługuje formaty YV12, RGB (24 bpp) i BGR (24bpp).
Możesz tego użyć z opcją \-fixed\-vo żeby połączyć zbiory o tych samych
wymiarach i ilości klatek na sekundę.
.PD 0
.RSs
.IPs interlaced
Zapisuje ramki z przeplotem, najpierw górne pole.
.IPs interlaced_bf
Zapisuje ramki z przeplotem, najpierw dolne pole.
.IPs file=<nazwapliku>
Zapisuje wyjście do zbioru <nazwapliku>, zamiast domyślnego stream.yuv.
.REss
.PD 1
.RS
.sp 1
.I INFORMACJA:
Jeśli nie podasz żadnej opcji wyjście jest progresywne (czyli bez przeplotu).
.RE
.
.TP
.B "gif89a\ "
Zapisuje wszystkie klatki do jednego animowanego pliku GIF w bieżącym katalogu.
Obsługuje tylko format RGB z 24 bpp, wyjście natomiast jest konwertowane do
256 kolorów.
.PD 0
.RSs
.IPs <fps>
Liczba rzeczywista opisująca ilość klatek na sekundę (domyślnie: 5.0).
.IPs <nazwa\ zbioru>
Nazwa zbioru wyjściowego (domyślnie: ./out.gif).
.REss
.PD 1
.RS
.sp 1
.I INFORMACJA:
Musisz podać ilość ramek na sekundę przed nazwą zbioru, albo stanie się ona
częścią nazwy.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.RE
.PD 0
.RSs
mplayer video.nut \-vo gif89a:15.0:test.gif
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "jpeg\ \ \ "
Zapisuje każdą klatkę do pliku JPEG w bieżącym katalogu.
Każdy plik dostaje jako nazwę numer klatki poprzedzony zerami.
.PD 0
.RSs
.IPs [no]progressive
Wybiera między standardowym lub progresywnym JPEG (domyślnie: noprogressive).
.IPs [no]baseline
Wybiera, czy ma używać baseline czy nie (domyślnie: baseline).
.IPs optimize=<0\-100>
współczynnik optymalizacji (domyślnie: 100)
.IPs smooth=<0\-100>
współczynnik wygładzania (domyślnie: 0)
.IPs quality=<0\-100>
współczynnik jakości (domyślnie: 75)
.IPs outdir=<nazwa\ katalogu>
Określa katalog, w którym będą zapisywane pliki JPEG (domyślnie: ./).
.IPs subdirs=<prefiks>
Tworzy ponumerowane podkatalogi z określonym prefiksem, gdzie zachowa
pliki zamiast zapisywać je w bieżącym katalogu.
.IPs maxfiles=<wartość> (tylko z subdirs)
Maksymalna liczba plików zapisywanych do każdego podkatalogu.
Wartość musi być równa lub większa niż 1 (domyślnie: 1000).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "pnm\ \ \ \ "
Zapisuje każdą klatkę do pliku PNM w bieżącym katalogu.
Każdy plik dostaje jako nazwę numer klatki poprzedzony zerami.
Obsługuje pliki PPM, PGM i PGMYUV w trybie surowym (raw) i ASCII.
Zobacz także pnm(5), ppm(5) i pgm(5).
.PD 0
.RSs
.IPs "ppm\ \ "
Zapisuje pliki PPM (domyślne).
.IPs "pgm\ \ "
Zapisuje pliki PGM.
.IPs pgmyuv
Zapisuje pliki PGMYUV.
PGMYUV jest podobny do PGM, ale zawiera również przestrzeń U i V umieszczone
na dole obrazu.
.IPs "raw\ \ "
Zapisuje pliki PNM w trybie surowym (raw) (domyślne).
.IPs ascii
Zapisuje pliki PNM w trybie ASCII.
.IPs outdir=<nazwa\ katalogu>
Określa katalog, w którym będą zachowane pliki PNM (domyślnie: ./).
.IPs subdirs=<prefiks>
Tworzy ponumerowane podkatalogi z określonym prefiksem, gdzie zachowa
pliki zamiast zapisywać je w bieżącym katalogu.
.IPs maxfiles=<wartość> (tylko z subdirs)
Maksymalna liczba plików zapisywanych do każdego podkatalogu.
Wartość musi być większa lub równa 1 (domyślnie: 1000).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "png\ \ \ \ "
Zapisuje każdą klatkę do pliku PNG w bieżącym katalogu.
Każdy plik dostaje jako nazwę numer klatki poprzedzony zerami.
Obsługuje formaty RGB i BGR z 24 bpp.
.PD 0
.RSs
.IPs z=<0\-9>
Określa poziom kompresji.
0 oznacza jej brak, a 9 maksymalną.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "tga\ \ \ \ "
Zapisuje każdą klatkę do pliku TARGA w bieżącym katalogu.
Każdy plik dostaje jako nazwę numer klatki poprzedzony zerami.
Sterownik ten istnieje by dostarczać łatwy sposób bezstratnego zapisywania
obrazów bez zewnętrznej biblioteki.
Obsługuje format BGR[A], z 15, 24 i 32 bpp.
Można wymusić konkretny format filtrem video format.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.RE
.PD 0
.RSs
mplayer video.nut \-vf format=bgr15 \-vo tga
.RE
.PD 1
.
.
.
.SH "OPCJE DEKODOWANIA/\:FILTROWANIA"
.
.TP
.B \-ac <[\-|+]kodek1,[\-|+]kodek2,...[,]>
Ustala priorytetową listę używanych kodeków audio, według ich nazw
w codecs.conf.
Użyj "-" przed nazwą kodeka aby go pominąć.
Użyj "+" orzed nazwą kodeka by go wymusić, to prawdopodobnie spowoduje błędy!
Jeżeli lista zakończona jest ',', MPlayer będzie brał pod uwagę
również niewymienione na niej kodeki.
.br
.I INFORMACJA:
Możesz pobrać listę dostępnych kodeków poprzez \-ac help.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-ac mp3acm"
Wymusza kodek MP3 l3codeca.acm.
.IPs "\-ac mad,"
Próbuje najpierw libmad, później pozostałe.
.IPs "\-ac hwac3,a52,"
Włącza sprzętowe AC3, programowy kodek AC3, potem pozostałe.
.IPs "\-ac \-ffmp3,"
Pomija kodek MP3 FFmpeg.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-af\-adv <force=(0\-7):list=(filters)> (zobacz także \-af)
Podaje zaawansowane opcje filtrów audio:
.RSs
.IPs force=<0\-7>
Wymusza jeden z trybów wstawiania filtrów audio:
.RSss
0: Używa całkowicie automatycznego wstawiania filtrów.
.br
1: Optymalizuje pod względem dokładności (domyślne).
.br
2: Optymalizuje pod względem szybkości.
.I UWAGA:
Niektóre funkcje filtów audio mogą po kryjomu przestać działać i może spaść
jakość dźwięku.
.br
3: Nie korzysta z automatycznego wstawiania filtórw i optymalizacji.
.I UWAGA:
MPlayer może wykrzaczyć się podczas działania, jeśli będzie
ustawiony będzie ten parametr.
.br
4: Korzysta z automatycznego wstawiania filtrów tak jak
w przypadku parametru 0, ale używa przetwarzania zmiennoprzecinkowego,
jeśli tylko jest to możliwe.
.br
5: Korzysta z automatycznego wstawiania filtrów tak jak
w przypadku parametru 1, ale używa przetwarzania zmiennoprzecinkowego,
jeśli tylko jest to możliwe.
.br
6: Korzysta z automatycznego wstawiania filtrów tak jak
w przypadku parametru 2, ale używa przetwarzania zmiennoprzecinkowego,
jeśli tylko jest to możliwe.
.br
7: Nie korzysta z automatycznego wstawiania filtrów tak jak
w przypadku parametru 3, ale używa przetwarzania zmiennoprzecinkowego,
jeśli tylko jest to możliwe.
.REss
.IPs list=<filtry>
Tak samo jak \-af.
.RE
.
.TP
.B \-afm <sterownik1,sterownik2,...>
Ustala priorytetową listę rodzin kodeków audio, zgodnie z ich nazwami
w codecs.conf.
Powraca do domyślnego, jeżeli żaden z podanych kodeków nie będzie działał.
.br
.I INFORMACJA:
Możesz pobrać listę dostępnych rodzin kodeków poprzez \-afm help.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-afm ffmpeg"
Używa najpierw kodeków FFmpeg z libavcodec.
.IPs "\-afm acm,dshow"
Próbuje najpierw kodeki Win32.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-aspect <stosunek> (zobacz także \-zoom)
Zmienia proporcje filmu, w przypadku gdy nie ma ich w odtwarzanym pliku lub są
podane nieprawidłowe.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
\-aspect 4:3  lub \-aspect 1.3333
.br
\-aspect 16:9 lub \-aspect 1.7777
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-noaspect
Wyłącza automatyczne wyrównywanie proporcji filmu.
.
.TP
.B \-flip
Odwraca obraz do góry nogami.
.
.TP
.B \-lavdopts <opcja1:opcja2:...> (KOD DEBUGOWY)
Określa parametry dekodowania z libavcodec.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
\-lavdopts bug=1
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
Dostępne są opcje:
.RE
.RSs
.IPs bug=<wartość>
Ręczne obejście błędów kodera.
.RSss
0: nic
.br
1: automatyczne wykrywanie błędów
.br
2 (msmpeg4v3): stare pliki msmpeg4v3 wygenerowane przez lavc (bez autodetekcji)
.br
4 (mpeg4): błąd przeplotu Xvid (automatycznie wykrywany, jeśli fourcc==XVIX)
.br
8 (mpeg4): UMP4 (automatycznie wykrywanany, jeśli fourcc==UMP4)
.br
16 (mpeg4): błąd wypełnienia (padding) (automatycznie wykrywany)
.br
32 (mpeg4): błąd niedozwolonego vlc (automatycznie wykrywany przez fourcc)
.br
64 (mpeg4): błąd qpel w Xvid i DivX (automatycznie wykrywany przez fourcc/\:wersję)
.br
128 (mpeg4): qpel w starym standardzie (automatycznie wykrywany przez fourcc/\:wersję)
.br
256 (mpeg4): kolejny błąd qpel (automatycznie wykrywany przez fourcc/\:wersję)
.br
512 (mpeg4): błąd rozmiaru bloku bezpośredniego qpel (automatycznie wykrywany przez fourcc/\:wersję)
.br
1024 (mpeg4): błąd wypełnienia krawędzi (automatycznie wykrywany przez fourcc/\:wersję)
.REss
.IPs debug=<wartość>
Wyświetla informacje debugowania.
.RSss
.br
0: wyłączone
.br
1: informacje o obrazie
.br
2: kontrola tempa
.br
4: bitstream
.br
8: typ makrobloku (MB)
.br
16: parametr kwantyzacji dla bloku (QP)
.br
32: wektor ruchu
.br
0x0040: wizualizacja wektora ruchu (użyj \-noslices)
.br
0x0080: przeskakiwanie makrobloku (MB)
.br
0x0100: kod startowy
.br
0x0200: PTS
.br
0x0400: odporność na błędy
.br
0x0800: operacje kontrolne zarządzania pamięcią (H.264)
.br
0x1000: błędy
.br
0x2000: Wizualizuje parametr kwantyzacji (QP), niższe QP jest bardziej zielone.
.br
0x4000: Wizualizuje typy bloków.
.REss
.IPs ec=<wartość>
Ustawia strategię ukrywania błędów.
.RSss
1: Używa silnego filtru odblokowywującego (deblock) dla uszkodzonych
makrobloków (MB).
.br
2: iteracyjne szukanie wektorów ruchu (MV) (wolne)
.br
3: wszystko (domyslnie)
.REss
.IPs er=<wartość>
Ustawia strategię elastycznej obsługi błędów.
.RSss
.br
0: wyłączone
.br
1: ostrożne (Powinna działać z zepsutymi koderami.)
.br
2: normalne (domyślne) (Działa ze zgodnymi koderami.)
.br
3: agresywne (Więcej testów, może jednak sprawić problemy nawet z poprawnymi
strumieniami bitowymi.)
.br
4: bardzo agresywne
.REss
.IPs "fast\ "
Korzysta z optymalizacji niestosujących się do specyfikacji i tym samym
mogących sprawić problemy (takie jak prostsza dekwantyzacja, stosowanie
domyślnej matrycy kwantyzacji, stosowanie YUV 4:2:0 i pomijanie kilku testów
na wykrycie uszkodzonych strumieni bitowych).
.IPs "gray\ "
dekodowanie tylko w skali szarości (trochę szybsze niż w kolorze)
.IPs "idct=<0\-99> (zobacz także \-lavcopts)"
Żeby osiągnąć najlepszą jakość dekodowania, używaj tego samego algorytmu
IDCT do kodowania i dekodowania.
Może to jednak zmniejszyć dokładność.
.IPs lowres=<numer>[,<s>]
Dekoduje w niskiej rozdzielczości.
Nie wszystkie kodeki obsługują dekodowanie w niskiej rozdzielczości
i często powoduje to pojawienie się okropnych zniekształceń.
Nie jest to żaden błąd,
a jedynie efekt uboczny nie dekodowania w pełnej rozdzielczości.
.RSss
.br
0: wyłączone
.br
1: 1/2 rozdzielczości
.br
2: 1/4 rozdzielczości
.br
3: 1/8 rozdzielczości
.REss
.RS
Jeśli podano <s> dekodowanie w niskiej rozdzielczości będzie zastosowane tylko
jeśli szerokość filmu jest większa lub równa <s>.
.RE
.IPs "sb=<liczba> (tylko MPEG-2)"
Przeskakuje podaną ilość wierszy makrobloków na dole.
.IPs "st=<liczba> (tylko MPEG-2)"
Przeskakuje podaną ilość wierszy makrobloków na górze.
.IPs skiploopfilter=<wartośćpomijania> (tylko H.264)
Pomija filtr pętli (zwany też deblokowaniem) w czasie dekodowania H.264.
Ponieważ filtrowana klatka ma być później odniesieniem do dekodowania
zależnych klatek powoduje to większy spadek jakości niż nie deblokowanie
klatek np.\& filmu MPEG-2.
Ale przynajmniej przy szybkich strumieniach HDTV daje to duże przyspieszenie
bez widocznej utraty jakości.
.sp 1
<wartośćpomijania> może być dowolna z poniższych:
.RSss
.br
none: Nie pomijaj.
.br
default: Pomija bezsensowne kroki przetwarzania (np.\& pakiety wielkości 0 w AVI).
.br
nonref: Pomija klatki które do których nie ma odniesień (tzn.\& nie używane do
dekodowania innych klatek, błąd nie może "narastać").
.br
bidir: Pomija klatki typu B.
.br
nonkey: Pomija wszystkie klatki poza kluczowymi.
.br
all: Pomija wszystkie klatki.
.REss
.IPs skipidct=<wartośćpomijania> (tylko MPEG1/2)
Pomija krok IDCT.
To praktycznie zawsze bardzo obniża jakość
(wartości pomijania takie jak w opcji skiploopfilter).
.IPs skipframe=<wartośćpomijania>
Całkowicie pomija dekodowanie klatek.
Duże przyspieszenie, ale urywany ruch i czasami brzytkie artefakty
(wartości pomijania takie jak w opcji skiploopfilter).
.IPs vismv=<wartość>
Wizualizuje wektory ruchu.
.RSss
.br
0: wyłączona
.br
1: Wizualizuje przewidziane w przód wektory ruchu (MV) ramek P.
.br
2: Wizualizuje przewidziane w przód wektory ruchu (MV) ramek B.
.br
4: Wizualizuje przewidziane w tył wektory ruchu (MV) ramek B.
.REss
.IPs vstats
Wyświetla pewne statystyki i zapisuje je w zbiorze ./vstats_*.log.
.RE
.
.TP
.B \-noslices
Wyłącza rysowanie obrazu przez paski/\:kawałki o wysokości 16 pikseli,
zamiast tego rysuje wszystko za jednym razem.
Może być szybsze albo wolniejsze, zależy to od karty/\:cache'u.
Działa tylko z kodekami z rodziny libmpeg2 i libavcodec.
.
.TP
.B \-nosound
Nie koduje/\:odtwarza dźwięku.
Użyteczne do testów wydajności.
.
.TP
.B \-novideo
Nie koduje/\:odtwarza video.
.
.TP
.B \-oldpp <jakość> (tylko OpenDivX) (PRZESTARZAŁE)
Używa kodu postprocessingu z OpenDivX zamiast wbudowanego.
Zastąpiony przez \-pp, wewnętrzny postprocessing daje lepszą jakość i jest
szybszy.
Prawidłowy zakres wartości \-oldpp zależy od kodeka, najczęściej jest to
0\-6, gdzie 0=wyłączony, 6=powolny/\:najlepszy.
.
.TP
.B \-pp <jakość> (zobacz także \-vf pp)
Ustawia poziom postprocessingu DLL.
Ta opcja nie wpływa już na \-vf pp.
Działa tylko z Win32 DirectShow DLL, które mają wewnętrzny postprocessing.
Poprawny zakres dla wartości \-pp zależy od kodeka, najczęściej jest to
0\-6, gdzie 0=wyłączony, 6=powolny/\:najlepszy.
.
.TP
.B \-pphelp (zobacz także \-vf pp)
Pokazuje streszczenie dostępnych filtrów postprocesu i sposób ich użycia.
.
.TP
.B \-ssf <tryb>
Określa parametry dla skalowania programowego.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
\-vf scale \-ssf lgb=3.0
.RE
.PD 1
.PD 0
.RSs
.IPs lgb=<0\-100>
filtr rozmycia gaussowego (jasność)
.IPs cgb=<0\-100>
filtr rozmycia gaussowego (kolor)
.IPs ls=<0\-100>
filtr wyostrzający (jasność)
.IPs cs=<0\-100>
filtr wyostrzający (kolor)
.IPs chs=<h>
poziome przesunięcie koloru
.IPs cvs=<v>
pionowe przesunięcie koloru
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-stereo <tryb>
Wybiera typ wyjścia stereo MP2/\:MP3.
.PD 0
.RSs
.IPs 0
stereo
.IPs 1
lewy kanał
.IPs 2
prawy kanał
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-sws <typ\ programowego\ skalowania> (zobacz także \-vf scale i \-zoom)
Określa algorytm skalowania programowego dla opcji \-zoom.
Ma to wpływ na sterowniki wyjściowe video bez sprzętowej akceleracji, np.\& x11.
.sp 1
Dostępne są typy:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs 0
szybki, dwuliniowy
.IPs 1
dwuliniowy
.IPs 2
dwukubiczny (dobra jakość) (domyślne)
.IPs 3
eksperymentalny
.IPs 4
najbliższy sąsiad (zła jakość)
.IPs 5
area
.IPs 6
jasność dwukubicznie / kolor dwuliniowo
.IPs 7
gauss
.IPs 8
sincR
.IPs 9
lanczos
.IPs 10
naturalna dwusześcienna krzywa sklejana
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
.I INFORMACJA:
Niektóre opcje \-sws można dostosować.
Więcej informacji jest w opisie filtra video scale.
.RE
.
.TP
.B \-vc <[\-|+]kodek1,[\-|+]kodek2,...[,]>
Ustala priorytetową listę używanych kodeków video, według ich nazw
w codecs.conf.
Użyj "-" przed nazwą kodeka aby go pominąć.
Użyj "+" orzed nazwą kodeka by go wymusić, to prawdopodobnie spowoduje błędy!
Jeżeli lista zakończona jest ',', MPlayer będzie brał pod uwagę
również niewymienione na niej kodeki.
.br
.I INFORMACJA:
Możesz pobrać listę dostępnych kodeków poprzez \-vc help.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-vc divx"
Wymusza kodek Win32/\:VfW DivX.
.IPs "\-vc divx4,"
Próbuj najpierw kodek divx4linux, później pozostałe.
.IPs "\-vc \-divxds,\-divx,"
Pomija kodeki Win32 DivX.
.IPs "\-vc ffmpeg12,mpeg12,"
Próbuj kodeki libavcodec MPEG-1/\:2, później libmpeg2, potem inne.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-vfm <sterownik1,sterownik2,...>
Ustala priorytetową listę używanych rodzin kodeków video, zgodnie z ich nazwami
w codecs.conf.
Powraca do domyślnych, jeśli żadna z podanych rodzin kodeków nie działa.
.br
.I INFORMACJA:
Możesz pobrać listę dostępnych rodzin kodeków poprzez \-vfm help.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-vfm ffmpeg,dshow,vfw"
Najpierw próbuje libavcodec, potem Directshow, potem kodeki VFW i, jeśli nadal
nic nie nie działa, pozostałe.
.IPs "\-vfm xanim"
Najpierw próbuje kodek XAnim.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-x <x> (zobacz także \-zoom) (tylko MPlayer)
Skaluje obraz do szerokości <x> (jeśli jest dostępne skalowanie sprzętowe lub
programowe).
Wyłącza przeliczania proporcji.
.
.TP
.B \-xvidopts <opcja1:opcja2:...>
Podaje dodatkowe parametry przy dekodowaniu Xvid.
.br
.I INFORMACJA:
Jako że dekodowanie przy pomocy libavcodec jest szybsze niż Xvid możesz chcieć
używać postprocesingu z libavcodec (\-vf pp) i jej dekodera (\-vfm ffmpeg).
.sp 1
Wewnętrzne filtry postprocesingu Xvid:
.PD 0
.RSs
.IPs deblock-chroma (zobacz także \-vf pp)
filtr odblokowywania barwy
.IPs deblock-luma (zobacz także \-vf pp)
filtr odblokowywania jasności
.IPs dering-chroma (zobacz także \-vf pp)
filtr usuwania dzwonienia barwy
.IPs dering-luma (zobacz także \-vf pp)
filtr usuwania dzwonienia jasności
.IPs filmeffect (zobacz także \-vf noise)
Dodaje sztuczną ziarnistość filmu do video.
Może zwiększyć postrzegalną jakość, jednocześnie obniżając prawdziwą jakość.
.RE
.sp 1
.RS
metody wyświetlania
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs "dr2\ \ "
Włącza bezpośrednie wyświetlanie metodą 2 (direct rendering method 2).
.IPs nodr2
Wyłącza bezpośrednie wyświetlanie metodą 2.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-xy <wartość> (zobacz także \-zoom)
.PD 0
.RSs
.IPs wartość<=8
Skaluje obraz o współczynnik <wartość>.
.IPs wartość>8
Ustawia szerokość na <wartość> i oblicza wysokość tak, by utrzymać prawidłowe
proporcje.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-y <y> (zobacz także \-zoom) (tylko MPlayer)
Skaluje obraz do wysokości <y> (jeśli jest dostępne skalowanie sprzętowe lub
programowe)
Wyłącza przeliczenia proporcji.
.
.TP
.B "\-zoom\ \ "
Włacza skalowanie programowe, jeśli jest dostępne.
Umozliwi to skalowanie tym sterownikom wyjścia video (jak x11, fbdev), które
nie maja skalowania sprzetowego, kiedy to MPlayer domyślnie wyłącza skalowanie
z powodów wydajnosciowych.
.
.
.
.SH FILTRY AUDIO
Filtry audio umożliwiają modyfikację strumienia audio i jego własności.
Składnia jest następująca:
.
.TP
.B \-af <filtr1[=parametr1:parametr2:...],filtr2,...>
Ustawia łańcuch filtrów audio.
.PP
.I INFORMACJA:
Aby uzyskać pełną listę dostępnych filtrów audio, skorzystaj z \-af help.
.PP
Dostępne są filtry:
.
.TP
.B resample[=czprób[:sloppy][:typ]]
Zmienia częstotliwość próbkowania strumienia audio.
Może być przydatny, jeśli masz kartę o stałej stałej, ustalonej
częstotliwości próbkowania lub jeśli posiadasz starą kartę,
która obsłuży max 44.1kHz.
Filtr ten jest automatycznie włączany, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Obsługuje on 16-bitowy całkowitoliczbowy lub rzeczywisty, natywny format endian
jako dane wejściowe.
.br
.I INFORMACJA:
Z MEncoderem musisz też użyć opcji \-srate <czprób>.
.PD 0
.RSs
.IPs <czprób>
Wyjściowa częstotliwość próbkowania w Hz.
Przyjmuje wartości z zakresu od 8000 do 192000.
Jeżeli częstotliwość wejściowa i wyjściowa są takie same albo jeżeli ten
parametr jest pominięty, filtr jest automatycznie wyłączany.
Wysoka częstotliwość przeważnie zwiększa jakość dźwięku, szczególnie
w połączeniu z innymi filtrami.
.IPs <sloppy>
Pozwala (1) lub nie pozwala (0), aby częstotliwość wyjściowa różniła się w
nieznacznym stopniu od wartości podanej przez parametr <czprób> (domyślnie: 1).
Opcja ta może zostać użyta jeżeli początek odtwarzania jest bardzo wolny.
.IPs <typ>
Określa metodę wykorzystywaną przy zmianie próbkowania.
.RSss
0: interpolacja liniowa (szybka, ale niska jakość, szczególnie  podczas
zwiększania częstotliwości próbkowania)
.br
1: wielofazowe przetwarzanie banku filtrów przy użyciu obliczeń
całkowitoliczbowych (filterbank and integer processing)
.br
2: wielofazowe przetwarzanie banku filtrów przy użyciu obliczeń
zmiennoprzecinkowych (filterbank and integer processing)
(najwolniejsze, ale dające najlepszą jakość)
.REss
.PD 1
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs "mplayer \-af resample=44100:0:0"
Ustawi częstotliwość wyjściową filtru na 44100Hz, korzystając
z dokładnego skalowania i interpolacji liniowej.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B lavcresample[=czprób[:dług[:lin[:liczba[:obcinanie]]]]]
Zmienia częstotliwość próbkowania strumienia audio na całkowitą liczbę <czprób>
wyrażoną w Hz.
Obsługuje tylko 16-bitowy natywny format endian.
.br
.I INFORMACJA:
Z MEncoderem musisz też użyć opcji \-srate <czprób>.
.PD 0
.RSs
.IPs <czprób>
wyjściowa częstotliwość próbkowania
.IPs <dług>
długość filtru ze względu na niższą częstotliwość próbkowania
(domyślnie: 16)
.IPs <lin>
jeśli 1 to filtry będą liniowo interpolowane pomiędzy wielofazowymi pozycjami
.IPs <liczba>
log2 z liczby wielofazowych pozycji
(..., 10->1024, 11->2048, 12->4096, ...)
(domyślnie: 10->1024)
.IPs <obcinanie>
częstotliwość obcinania (0.0\-1.0), domyślne ustawienie zależy od
długości filtru
.RE
.PD 1
.
.TP
.B sweep[=szybkość]
Wykonuje przemiatanie sinusoidalne.
.PD 0
.RSs
.IPs <0.0\-1.0>
Delta funckji sinusoidalnej, żeby usłyszeć przemiatanie dobierz bardzo małe
wartości.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B hrtf[=flaga]
Head-related transfer function (funkcja transferowa związana z głową):
Konwertuje wielokanałowe audio do dwóch kanałów przeznaczonych dla słuchawek,
zachowując przestrzenność dźwięku.
.sp 1
.PD 0
.RS
.IPs "Flaga  Znaczenie"
.IPs "m      macierzowe dekodowanie tylnego kanału"
.IPs "s      dwukanałowe dekodowanie macierzowe"
.IPs "0      brak dekodowania macierzowego (domyślne)"
.RE
.PD 1
.
.TP
.B equalizer=[g1:g2:g3:...:g10]
10 oktawowy korektor graficzny zaimplementowany przy pomocy 10 filtrów pasmowych IIR.
Oznacza to, że działa bez względu na format odtwarzanego dźwięku.
Środkowe częstotliwości dla tych 10 pasm to:
.sp 1
.PD 0
.RS
.IPs "Nr częstotliwość"
.IPs "0    31.25 Hz"
.IPs "1    62.50 Hz"
.IPs "2   125.00 Hz"
.IPs "3   250.00 Hz"
.IPs "4   500.00 Hz"
.IPs "5    1.00 kHz"
.IPs "6    2.00 kHz"
.IPs "7    4.00 kHz"
.IPs "8    8.00 kHz"
.IPs "9   16.00 kHz"
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
Jeżeli częstotliwość próbkowania odtwarzanego dźwięku jest niższa niż
środkowa częstotliwość dla odpowiedniego pasma, to jest ono wyłączane.
Znanym błędem jest to, że właściwości dla najwyższego pasma nie są całkowicie
symetryczne, jeżeli częstotliwość próbki jest zbliżona do częstotliwości
środkowej danego pasma.
Można obejść ten problem zwiększając jej częstotliwość, zanim ta dotrze do
filtru korektora.
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs <g1>:<g2>:<g3>:...:<g10>
Liczby rzeczywiste określające przyrost w dB dla każdego pasma częstotliwości
(\-12\-12).
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.RSs
.IPs "mplayer \-af equalizer=11:11:10:5:0:\-12:0:5:12:12 media.avi"
Wzmocni dźwięk w wyższych i niższych zakresach częstotliwości, wyciszając
go jednocześnie około 1kHz.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B channels=lkan[:nr:od1:do1:od2:do2:od3:do3:...]
Dodaje, usuwa, kopiuje lub przekierowuje kanały.
Jeżeli podana jest tylko opcja <lkan>, filtr używa domyślnego przekierowywania,
które działa następująco: Jeśli liczba kanałów wyjściowych jest większa niż
wejściowych, tworzone są puste kanały (w przypadku miksowania z mono do stereo,
kanał mono jest powtarzany w obu kanałach wyjściowych).
Jeżeli liczba kanałów wyjściowych jest mniejsza niż wejściowych, nadmiarowe
kanały są usuwane.
.PD 0
.RSs
.IPs <lkan>
liczba wyjściowych kanałów (1\-6)
.IPs "<nr>\ "
liczba dróg przekierowania (1\-6)
.IPs <od1:do1:od2:do2:od3:do3:...>
Pary liczb z zakresu od 0 do 5, które określają, gdzie przekierować konkretny
kanał.
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.RSs
.IPs "mplayer \-af channels=4:4:0:1:1:0:2:2:3:3 media.avi"
Zmieni liczbę kanałów na 4 i ustawi 4 drogi przekierowania, które zamienią
kanał 0 z 1, a 2 i 3 pozostawią niezmienione.
Zauważ, że jeżeli odtwarzany był zbiór zawierający 2 kanały, kanały 2 i 3
będą puste, ale 0 i 1 zostaną zamienione.
.IPs "mplayer \-af channels=6:4:0:0:0:1:0:2:0:3 media.avi"
Zmieni liczbę kanałów na 6 i ustawi 4 drogi przekierowania, które
skopiują kanał 0 do 0 do 3, a kanały 4 i 5 będą zawierały ciszę.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B format[=format] (zobacz także \-format)
Konwertuje format próbki.
Uruchamiany automatycznie, jeżeli jest potrzebny przez kartę dźwiękową lub
inny filtr.
.PD 0
.RSs
.IPs <format>
Wybiera żądany format.
Ogólny format to 'zbe', gdzie 'z' oznacza znak ('s' dla ze znakiem lub 'u' dla
bez znaku), 'b' oznacza ilość bitów na próbkę (16, 24 lub 32) a 'e' oznacza
który bajt jest wysoki ('le' oznacza little-endian, 'be' big-endian a 'ne'
format właściwy dla komputera).
Prawidłowymi wartościami (między innymi) są: 's16le', 'u32be' i 'u24ne'.
Wyjątkami od tej reguły będącymi ciągle poprawnymi formatami są:  u8, s8, floatle,
floatbe, floatne, mulaw, alaw, mpeg2, ac3 i imaadpcm.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B volume[=v[:sc]
Implementuje programową regulację głośności.
Używaj go ostrożnie, gdyż może obniżyć stosunek sygnału do szumu.
W większości wypadków najlepszym rozwiązaniem jest ustawienie miksera PCM na
maksymalną wartość, wyłączenie filtru i regulacja głośności poziomem głośności
ogólnej miksera.
Jeżeli Twoja karta ma cyfrowy mikser PCM zamiast analogowego i zauważysz
przekłamania, użyj miksera MASTER.
Jeżeli do komputera podłączony jest zewnętrzny wzmacniacz (co zazwyczaj ma
miejsce), poziom hałasu może zostać zredukowany poprzez dostrojenie głównego
poziomu głośności (master level) i pokrętła głośności,
dopóki syczenie w tle nie ustanie.
.br
Ten filtr ma inną właściwość: Mierzy ogólny, maksymalny poziom dźwięku
i wypisuje go po zakończeniu MPlayera.
Oszacowana głośność może być użyta do ustawienia poziomu dźwięku w MEncoderze
tak, by był używany maksymalny zasięg dynamiczny.
.br
.I INFORMACJA:
Filtr może zostać użyty tylko jeden raz przy przetwarzaniu każdego strumienia
audio.
.PD 0
.RSs
.IPs "<v>\ \ "
Ustawia wzmocnienie w dB dla wszystkich kanałów w strumieniu od
wartości \-200dB do +60dB, gdzie \-200dB oznacza całkowite wyciszenie
a +60dB 1000-krotne wzmocnienie (domyślnie: 0).
.IPs "<sc>\ "
Włącza (1) lub wyłącza (2) soft-clipping (miękkie obcinanie).
Soft-clipping może sprawić, że dźwięk stanie się łągodniejszy, jeżeli
zastosowano wysokie poziomy głośności.
Uaktywnij tę opcję, jeżeli moc głośników jest zbyt niska.
.br
.I UWAGA:
Metoda ta powoduje przekłamania i powinna być użyta tylko w ostateczności.
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.RSs
.IPs "mplayer \-af volume=10.1:0 media.avi"
Wzmocni głośność o 10.1dB i zastosuje hard-clipping (twarde obcinanie), jeżeli
poziom jest zbyt wysoki.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B pan=n[:l01:l02:...l10:l11:l12:...ln0:ln1:ln2:...]
Dowolnie miksuje kanały.
Najprościej tłumacząc jest to połączenie filtru volume i channels,
które może zostać wykorzystane do zmiksowania wielu kanałów do kilku,
np.\& dźwięku w trybie stereo do mono lub zmiany "szerokości" centralnego
głośnika w systemie dźwięku przestrzennego.
Filtr jest trudny w użyciu i będzie wymagał zastosowania żmudnej metody prób i
błędów, zanim zostanie osiągnięty oczekiwany rezultat.
Liczba parametrów filtru zależy od liczby kanałów.
Przykład jak zmiksować 6-kanałowy dźwięk do 2 kanałów z wykorzystaniem
tego filtru znajduje się w części przykładów blisko końca.
.PD 0
.RSs
.IPs "<n>\ \ "
liczba kanałów wyjściowych (1\-6)
.IPs <lij>
Jak dużo z kanału wejściowego i jest miksowane w kanał wyjściowy j (0\-1).
Zatem najpierw jest n liczb opisujących co robić z pierwszym kanałem
wejściowym, potem n liczb działających na drugim kanale wejściowym itd.
Jeśli dla któregoś kanału wejściowego nie podasz żadnych liczb przyjmowane
jest 0.
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.RSs
.IPs "mplayer \-af pan=1:0.5:0.5 media.avi"
Zmiksuje dźwięk ze stereo do mono.
.IPs "mplayer \-af pan=3:1:0:0.5:0:1:0.5 media.avi"
Da 3 kanały wyjściowe, pozostawiając 0 i 1 bez zmian oraz miksując 0 i 1
do 2 kanału (który może, na przykład, zostać wysłany do subwoofera).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B sub[=fc:kan]
Dodaje kanał subwoofera do strumienia dźwiękowego.
Dane audio użyte do stworzenia tego kanału są średnią dźwięku w 0 i 1 kanale.
Dźwięk wynikowy zostanie poddany działaniu dolnoprzepustowego filtru
Butterwortha czwartego rzędu z domyślną częstotliwością graniczną
na poziomie 60Hz i dodany do oddzielnego kanału w strumieniu audio.
.br
.I UWAGA:
Wyłącz ten filtr, jeżeli odtwarzasz DVD z dźwiękiem w systemie Dolby Digital
5.1, w przeciwnym wypadku jego działanie zakłóci dźwięk subwoofera.
.PD 0
.RSs
.IPs "<fc>\ "
Częstotliwość graniczna filtru dolnoprzepustowego wyrażona w Hz (20Hz do 300Hz)
(domyślnie: 60Hz).
Dla uzyskania najlepszego rezultatu, spróbuj ustawić ją na jak najniższą.
Wzbogaci to doświadczenia płynące z używania dźwięku stereo i w systemie
przestrzennym.
.IPs "<kan>\ "
Określa numer kanału, do którego zostanie wysłany dźwięk subwoofera.
Może przyjmować wartości z zakresu od 0 do 5 (domyślnie: 5).
Zauważ, że liczbą kanałów zwiększy się do <kan>, jeżeli zajdzie taka potrzeba.
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.RSs
.IPs "mplayer \-af sub=100:4 \-channels 5 media.avi"
Doda kanał subwoofera z ustawioną częstotliwością graniczną na 100Hz
do 4 kanału wyjściowego.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B center
Towrzy kanał centralny z przednich kanałów.
Narazie może charakteryzować się niską jakością, ponieważ nie wykorzystuje
filtru górnoprzepustowego dla prawidłowego selekcjonowania, ale, zamiast
tego, uśrednia i dzieli na połowę oba kanały.
.PD 0
.RSs
.IPs "<ch>\ "
Określa numer kanału, do którego wstawiony zostanie kanał centralny.
Wartość tego parametru może być z przedziału 0 do 5 (domyślnie: 5).
Zauważ, że liczba kanałów będzie automatycznie zwiększonado <ch>, jeśli
zajdzie taka potrzeba.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B surround[=opóźnienie]
Dekoder macierzowo zakodowanego dźwięku przestrzennego takiego jak Dolby
Surround.
Wiele plików zawierających 2 kanały audio, w rzeczywistości zawiera dźwięk
przestrzenny zakodowany w tym systemie.
Aby użyć tego filtru potrzebujesz karty z obsługą przynajmniej 4 kanałów.
.PD 0
.RSs
.IPs <opóźnienie>
Ustawia opóźnienie w ms dla tylnych głośników (0ms do 1000ms) (domyślnie: 20ms).
Powinno być ustawione tak: jeśli d1 to odległość od pozycji słuchacza do
przednich głośników a d2 to odległość od tylnych głośników, to opóźnienie
powinno być ustawione na 15ms, jeżeli d1 <= d2 i 15 + 5*(d1-d2) jeżeli d1 > d2.
Domyślna wartość dla d to 20ms.
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.RSs
.IPs "mplayer \-af surround=15 \-channels 4 media.avi"
Doda dźwięk przestrzenny dekodując dźwięk dla tylnych głośników z opóźnieniem
15ms.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B delay[=kan1:kan2:...]
Opóźnia dźwięk wysłany do głośników, tak żeby dotarł on z różnych kanałów
jednocześnie.
Jest to użyteczne, jeżeli masz więcej niż 2 głośniki.
.PD 0
.RSs
.IPs kan1,kan2,...
Opóźnienie w ms, które ma być zastosowane do każdego kanału
(liczba rzeczywsta z zakresu od 0 do 1000).
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
Aby obliczyć opóźnienie dla poszczególnych kanałów, wykonaj następuje czynności:
.IP 1. 3
Oblicz odległość od głośników do pozycji słuchacza (w metrach), da Ci to
wartości od s1 do s5 (dla systemu 5.1).
Nie ma sensu brać pod uwagę subwoofera (i tak nie usłyszysz różnicy).
.IP 2. 3
Odejmij odległość od s1 do s5 od odległości maksymalnej
tzn. s[i] = max(s) \- s[i]; i = 1...5.
.IP 3.
Oblicz żądane opóźnienia w ms jako d[i] = 1000*s[i]/342; i = 1...5.
.RE
.PD 0
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.RSs
.IPs "mplayer \-af delay=10.5:10.5:0:0:7:0 media.avi"
Opóźni dźwięk w lewym i prawym przednim głośniku o 10.5ms, dwa
tylne kanały i subwoofer o 0ms, a centralny o 7ms.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B export[=mmapowany_zbiór[:npróbek]]
Eksportuje przychodzący sygnał do innych procesów używając mapowania pamięci
(mmap()).
Zmapowane obszary zawierają nagłówek:
.sp 1
.nf
int lkan                     /*liczba kanałów*/
int rozm                     /*rozmiar bufora*/
unsigned long long licznik   /*Używany do zachowania synchronizacji,
                               aktualizowany za każdym razem kiedy
                               eksportowane są nowe dane.*/
.fi
.sp 1
Reszta to 16-bitowe dane (bez przeplotu).
.PD 0
.RSs
.IPs <mmapowany_zbiór>
Zbiór, na który należy mapować dane
(domyślnie: ~/.mplayer/\:mplayer-af_export).
.IPs <npróbek>
ilość próbek na kanał (domyślnie: 512)
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.RSs
.IPs "mplayer \-af export=/tmp/mplayer-af_export:1024 media.avi"
Wyeksportuje 1024 próbek na kanał do "/tmp/mplayer-af_export".
.RE
.PD 1
.
.TP
.B extrastereo[=wsp]
Zwiększa (liniowo) różnicę między lewym a prawym kanałem
dodając efekt "przekazu na żywo" do odtwarzania.
.PD 0
.RSs
.IPs <wsp>
Określa współczynnik różnicy wyrażony liczbą rzeczywistą (domyślnie: 2.5).
Jeśli podasz mu wartość 0.0, dźwięk będzie odtwarzany w trybie mono
(średnia z dwóch kanałów), przy 1.0, dźwięk pozostanie niezmieniony, a jeśli
podasz \-1.0, lewy kanał zostanie zamieniony z prawym.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B volnorm[=metoda]
Maksymalnie zwiększa głośność, nie zniekształcając przy tym dźwięku.
.PD 0
.RSs
.IPs <metoda>
Ustawia użwaną metodę.
.RSss
1: Używa pojedynczej próbki by wygładzić zaburzenia używając standardowej
średniej ważonej z poprzednich próbek (domyślne).
.br
2: Używa kilku próbek by wygładzić zaburzenia używając standardowej
średniej ważonej z poprzednich próbek.
.REss
.RE
.PD 1
.
.TP
.B ladspa=plik:etykieta[:opcje...]
Ładuje wtyczkę LADSPA (Linux Audio Developer's Simple Plugin API).
Filtr ten może mieć wiele instancji, więc można używać kilku wtyczek LADSPA
jednocześnie.
.PD 0
.RSs
.IPs <plik>
Określa plik biblioteki z wtyczką LADSPA.
Jeżeli zmienna LADSPA_PATH jest ustawiona, program szuka tam określonego pliku.
Jeżeli jednak nie jest ona ustawiona, musisz podać pełną ścieżkę do tego zbioru.
.IPs <etykieta>
Określa filtr wewnątrz biblioteki.
Niektóre zbiory zawierają tylko jeden filtr,
z kolei inne mogą zawierać ich wiele.
Podanie tutaj parametru "help" spowoduje wyświetlenie wszystkich dostępnych
filtrów w obrębie konkretnej biblioteki, zastępuje to funkcję "listplugins"
z pakietu SDK LADSPA.
.IPs <parametry>
Parametry są liczbami rzeczywistymi większymi lub równymi zeru, które określają
zachowanie załadowanej biblioteki (np. opóźnienie, próg czy wzmocnienie).
W trybie "gadatliwym" (dodaj flagę \-v do wiersza poleceń MPlayera), wypisywane
są wszystkie możliwe parametry i ich poprawne zakresy.
Zastępuje to funkcję "analyseplugin" z pakietu SDK LADSPA.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "comp\ \ \ "
Filtr kompresujący/rozkompresowujący przdatny przy wejściu z mikrofonu.
Zapobiega przenoszeniu artefaktów przy dużym poziomie dźwięku, a zgłasnia
przy niskm.
Filtr ten nie był testowany i może być nawet bezużyteczny.
.
.TP
.B "gate\ \ \ "
Filtr bramkujący szum podobny do filtru comp.
Filtr ten nie był testowany i może być nawet bezużyteczny.
.
.
.
.SH "FILTRY VIDEO"
Filtry video umożliwiają Ci modyfikację strumienia video i jego
własności.
Składnia jest następująca:
.
.TP
.B \-vf <filtr1[=parametr1:parametr2:...],filtr2,...>
Ustawia listę filtrów video i ich opcji.
.
.TP
.B \-vop <...,filtr3[=parametr1:parametr2:...],filtr2,filtr1> (PRZESTARZAŁE)
Ustawia listę filtrów video do zastosowania w
.B odwrotnej
kolejności.
Odradzane na rzecz \-vf.
.PP
Wiele parametrów jest opcjonalnych i jeżeli zostaną pominięte, ich wartości
ustawiane są na domyślne.
Użyj "\-1", aby wyraźnie nakazać ustawiania wartości domyślnej.
Parametry w:h oznaczają szerokość x wysokość w pikselach, x:y oznacza pozycję
od lewego górnego rogu większego obrazu.
.br
.I INFORMACJA:
Możesz pobrać listę dostępnych filtrów video poprzez \-vf help.
.sp 1
Filtry obrazu są zorganizowane w listy.
Jest kilka poleceń zarządzających listą filtrów.
.
.TP
.B \-vf\-add <filtr1[,filtr2,...]>
Dodaje podane jako parametry filtry do listy filtrów.
.
.TP
.B \-vf\-pre <filtr1[,filtr2,...]>
Poprzedza listę filtrów podanymi filtrami.
.
.TP
.B \-vf\-del <poz1[,poz2,...]>
Usuwa filtry na podanych pozycjach.
Pozycje rozpoczynają się od 0, ujemne liczby odnoszą się do końca listy
(\-1 to ostani).
.
.TP
.B \-vf\-clr
Usuwa wszystkie filtry.
.PP
Jeśli filtr to obsługuje możesz odnosić się do parametrów podając ich nazwy.
.
.TP
.B \-vf <filtr>=help
Wyświetla nazwy parametrów i zakresy wartości dla podanego filtru.
.
.TP
.B \-vf <filtr=nazwany_parametr1=wartość1[:nazwany_parametr2=wartość2:...]>
Ustawia nazwany parametr na podaną wartość.
Użyj on/\:off albo yes/\:no żeby ustawić parametry typu przełącznik.
.PP
Dostępne są filtry:
.
.TP
.B crop[=w:h:x:y]
Kadruje daną część partii obrazu i wyrzuca resztę.
Przydatne do usuwania czarnych obramowań z szerokoekranowych filmów.
.PD 0
.RSs
.IPs <w>,<h>
Szerokość i wysokość obcięcia, domyślnie oryginalna szerokość i wysokość.
.IPs <x>,<y>
Pozycja wycinanego obrazu, domyślnie środek.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B cropdetect[=limit:round]
Oblicza niezbędne parametry przycinania i wyświetla propozycje na standardowe
wyjście.
.PD 0
.RSs
.IPs <limit>
Próg, który może być opcjonalnie podany od niczego (0) do wszystkiego (255)
(domyślnie: 24).
.br
.IPs <round>
Wartość, przez którą szerokość/\:wysokość powinny być podzielne (domyślnie: 16).
Offset jest automatycznie dopasowywany tak, aby wycentrować film.
Użyj 2, aby otrzymać równe wymiary (wymagane przez film 4:2:2).
16 to najlepsza wartość przy kodowaniu do większości kodeków.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B rectangle[=w:h:x:y]
Reaguje na przyjmującą dwa parametry dyrektywę "change_rectangle" w zbiorze
input.conf.
.PD 0
.RSs
.IPs <w>,<h>
szerokość i wysokość (domyślnie: \-1, maksymalny możliwy rozmiar przy którym
granice wciąż są widoczne.)
.IPs <x>,<y>
pozycja lewego górnego rogu (domyślnie: \-1, najwyżej i najbardziej w lewo jak
to tylko możliwe)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B expand[=w:h:x:y:o:a:r]
Zwiększa rozdzielczość (nie skaluje) filmu do podanej wartości i umieszcza
nieprzeskalowany obraz pod współrzędnymi x, y.
Może być użyty do umieszczenia napisów/\:OSD w otrzymanym czarnym pasku.
.RSs
.IPs <w>,<h>
Szerokość i wysokość po poszerzeniu (domyślnie: oryginalna szerokość, wysokość).
Ujemne wartości traktowane są jak zmiany oryginalnej wielkości
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IP expand=0:\-50:0:0
Dodaje 50 pixeli ramki na dole obrazka.
.RE
.PD 1
.IPs <x>,<y>
pozycja oryginalnego obrazu na rozszerzonym obrazie (domyślnie: na środku)
.IPs "<o>\ \ "
wyświetlanie OSD/\:napisów
.RSss
0: wyłączone (domyślne)
.br
1: włączone
.REss
.IPs "<a>\ \ "
Rozszerza tak, by pasowało do proporcji, a nie rozdzielczości (domyślnie: 0).
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IP expand=800::::3/4
Powiększa do 800x600, chyba że film jest w większej rozdzielczości,
wtedy powiększa tak, by miał proporcje 3/4.
.RE
.PD 1
.IPs "<r>\ \ "
Zaokrągla w górę tak żeby wysokość i szerokość były podzielne przez <r>
(domyślnie: 1).
.RE
.
.TP
.B flip (zobacz także \-flip)
Odwraca obraz do góry nogami.
.
.TP
.B "mirror\ "
Tworzy lustrzane odbicie względem osi Y.
.
.TP
.B rotate[=<0\-7>]
Obraca obraz o 90 stopni i ewentualnie go odbija.
Dla wartości pomiędzy 4\-7 obracanie wykona się tylko jeżeli obraz
jest wyższy niż szerszy.
.RSs
.IPs 0
Obraca o 90 stopni w prawo i odbija (domyślne)
.IPs 1
Obraca o 90 stopni w prawo.
.IPs 2
Obraca o 90 stopni w lewo.
.IPs 3
Obraca o 90 stopni w lewo i odbija.
.RE
.
.TP
.B scale[=w:h[:przeplot[:pom_kol[:parametr[:parametr2[:presize]]]]]]
Skaluje obraz (wolnym) programowym skalatorem i wykonuje konwersję
kolorów YUV<\->RGB (zobacz także \-sws).
.RSs
.IPs <w>,<h>
Przeskalowana szerokość/\:wysokość (domyślnie: oryginalna szerokość/\:wysokość)
.br
.I INFORMACJA:
Jeżeli podano \-zoom, a podane filtry (włączając w to libvo) nie potrafią
skalować, domyślnie jest d_width/\:d_height!
.RSss
 0:   skalowana d_width/\:d_height
.br
\-1:   oryginalna wysokość/\:szerokość
.br
\-2:   Oblicza w/\:h używając tej drugiej wartości i preskalowanych proporcji.
.br
\-3:   Oblicza w/\:h używając tej drugiej wartości i oryginalnych proporcji.
.br
\-(n+8): Jak \-n powyżej, ale zaokrągla wymiar do najbliższej wielokrotności 16.
.REss
.IPs <przeplot>
Przełącza skalowanie z przeplotem.
.RSss
0: wyłączone (domyślne)
.br
1: włączone
.REss
.IPs <pom_kol>
opuszcza informację o kolorach
.RSss
0: Użyje wszystkich dostępnych linii wejścia koloru.
.br
1: Użyje tylko co 2gą linię wejścia koloru.
.br
2: Użyje tylko co 4tą linię wejścia koloru.
.br
3: Użyje tylko co 8mą linię wejścia koloru.
.REss
.IPs "<parametr>[:<parametr2>] (zobacz także \-sws)"
Ustawia parametry skalowania zależnie od tego jaki skalator został wybrany
przez \-sws.
.RSss
\-sws 2 (dwusześciennie):  B (rozmazywanie) i C (dzwonienie)
.br
0.00:0.60 domyślnie
.br
0.00:0.75 "precyzyjna dwusześcienna" VirtualDuba
.br
0.00:0.50 krzywa sklejana Catmull-Rom
.br
0.33:0.33 krzywa sklejana Mitchell-Netravali
.br
1.00:0.00 sześcienna krzywa B-sklejana
.br
\-sws 7 (gaussian): ostrość (0 (gładkie) \- 100 (wyostrzone))
.br
\-sws 9 (lanczos):  długość filtra (1\-10)
.REss
.IPs <presize>
Skaluje do standardowych wielkości.
.RSss
qntsc:   352x240 (ćwierć ekranu NTSC)
.br
qpal:    352x288 (ćwierć ekranu PAL)
.br
ntsc:    720x480 (standardowe NTSC)
.br
pal:     720x576 (standardowe PAL)
.br
sntsc:   640x480 (NTSC z kwadratowymi pikselami)
.br
spal:    768x576 (PAL z kwadratowymi pikselami)
.REss
.RE
.
.TP
.B dsize[=proporcja|w:h:metoda-proporcji:r]
Zmienia pożądaną wielkość obrazu/\:proporcję w wybranym miejscu łańcucha
filtrów.
Proporcja może być podana jako ułamek (4/\:3) lub liczba rzeczywista (1.33).
Zamiast tego można podać dokładne wymiary wyjścia.
Proszę zauważyć, że filtr ten
.B nie
przeskalowywuje nic samemu; on tylko ustawia
co następne skalowania (sprzętowe lub programowe) zrobią przy dostosowywaniu do
prawidłowych proporcji.
.RSs
.IPs <w>,<h>
Nowa wysokość i szerokość obrazu
Może być jedną z tych specjalnych wartości:
.RSss
 0:   oryginalna wysokość i szerokość wyświetlania
.br
\-1:   oryginalna wysokość\:/szerokość filmu (domyślne)
.br
\-2:   Oblicza w/\:h na podstawie drugiej wielkości i oryginalnych proporcji
wyświetlania.
.br
\-3:   Oblicza w/\:h na podstawie drugiej wielkości i oryginalnych proporcji
filmu.
.REss
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IP dsize=800:\-2
Daje rozdzielczość wyjściową 800x600 dla filmu w proporcji 4/3,
lub 800x450 dla filmu w proporcji 16/9.
.RE
.IPs <metoda-proporcji>
Zmienia wysokość i szerokość według oryginalnych proporcji.
.RSss
\-1: Ignoruje oryginalne proporcje (domyślne).
.br
 0: Utrzymaj proporcje wyświetlania używając <w> i <h> jako maksymalnej
rozdzielczości.
.br
 1: Utrzymaj proporcje wyświetlania używając <w> i <h> jako minimalnej
rozdzielczości.
.br
 2: Utrzymaj proporcje filmu używając <w> i <h> jako maksymalnej
rozdzielczości.
.br
 3: Utrzymaj proporcje filmu używając <w> i <h> jako minimalnej
rozdzielczości.
.REss
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IP dsize=800:600:0
Daje rozdzielczość wyjściową co najwyżej 800x600, lub mniejszą żeby utrzymać
proporcje.
.RE
.PD 1
.IPs "<r>\ \ "
Zaokrągla w górę tak by wysokość i szerokość były podzielne przez <r>
(domyślnie: 1).
.RE
.
.TP
.B "yuy2\ \ \ "
Wymusza konwersję programową YV12/\:I420/\:422P na YUY2.
Przydatne przy kartach/\:sterownikach video, które mają wolną obsługę YV12,
ale szybką YUY2.
.
.TP
.B "yvu9\ \ \ "
Wymusza programową konwersję przestrzeni kolorów YVU9 na YV12.
Odradzany na rzecz skalowania programowego.
.
.TP
.B "yuvcsp\ "
Obcina wartości kolorów YUV do zakresu CCIR 601 bez przeprowadzania prawdziwej
konwersji.
.
.TP
.B rgb2bgr[=swap]
Konwersja kolorów RGB 24/\:32 <\-> BGR 24/\:32
.PD 0
.RSs
.IPs "swap\ "
Dodatkowo zamienia R <-> B.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B palette
Konwersja przestrzeni kolorów RGB/\:BGR 8 \-> 15/\:16/\:24/\:32bpp przy użyciu
palety.
.
.TP
.B format[=fourcc]
Ograniczenie przestrzeni kolorów dla następnego filtru bez robienia żadnej
konwersji.
Stosować razem z filtrem skalującym do prawdziwej konwersji.
.br
.I INFORMACJA:
Listę dostępnych formatów można uzskać wywołując format=fmt=help.
.PD 0
.RSs
.IPs <fourcc>
nazwa formatu taka jak rgb15, bgr24, yv12, itp (domyślnie: yuy2)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B noformat[=fourcc]
Ograniczenie przestrzeni kolorów dla następnego filtru bez robienia żadnej
konwersji.
Przeciwnie niż filtr formatu, pozwala na użycie dowolnej przestrzeni kolorów
.B z wyjątkiem
tej, którą określiłeś.
.br
.I INFORMACJA:
Listę dostępnych formatów można uzyskać wywołując format=fmt=help.
.PD 0
.RSs
.IPs <fourcc>
nazwa formatu taka jak rgb15, bgr24, yv12, itp (domyślnie: yv12)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B pp[=filtr1[:opcja1[:opcja2...]]/\:[\-]filtr2...] (zobacz także \-pphelp)
Ta opcja uruchamia określony łańcuch podfiltrów postprocessingu.
Podfiltry muszą być oddzielone znakiem "/" i mogą być wyłączone przez
poprzedzenie ich znakiem "\-".
Każdy podfiltr i niektóre opcje mają długą i krótką nazwę których można używać
zamiennie, tzn.\& dr/dering oznaczają to samo.
Wszystkie podfiltry mają wspólne opcje określające ich zasięg:
.PD 0
.RSs
.IPs a/autoq
Automatycznie wyłącza filtr, jeśli procesor jest zbyt wolny.
.IPs c/chrom
Filtruje też kolory (domyślne).
.IPs y/nochrom
Wykonuje tylko filtrowanie jasności (nie filtruje barw).
.IPs n/noluma
Wykonuje tylko filtrowanie barw (nie filtruje janości).
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
.br
.I INFORMACJA:
\-pphelp pokaże wszystkie dostępne podfiltry.
.sp 1
Dostępne są podfiltry
.RE
.RSs
.IPs hb/hdeblock[:różnica[:płaskość]]
poziomy filtr usuwania efektu blokowego
.RSss
<różnica>: Współczynnik różnicy, gdzie większe wartości oznaczają większe
usuwanie bloków (domyślnie: 32).
.br
<płaskość>: Współczynnik płaskości, gdzie większe wartości oznaczają większe
usuwanie bloków (domyślnie: 39).
.REss
.IPs vb/vdeblock[:różnica[:płaskość]]
pionowy filtr usuwania efektu blokowego
.RSss
<różnica>: Współczynnik różnicy, gdzie większe wartości oznaczają większe
usuwanie bloków (domyślnie: 32).
.br
<płaskość>: Współczynnik płaskości, gdzie większe wartości oznaczają większe
usuwanie bloków (domyślnie: 39).
.REss
.IPs ha/hadeblock[:różnica[:płaskość]]
dokładny poziomy filtr usuwania efektu blokowego
.RSss
<różnica>: Współczynnik różnicy, gdzie większe wartości oznaczają większe
usuwanie bloków (domyślnie: 32).
.br
<płaskość>: Współczynnik płaskości, gdzie większe wartości oznaczają większe
usuwanie bloków (domyślnie: 39).
.REss
.IPs va/vadeblock[:różnica[:płaskość]]
dokładny pionowy filtr usuwania efektu blokowego
.RSss
<różnica>: Współczynnik różnicy, gdzie większe wartości oznaczają większe
usuwanie bloków (domyślnie: 32).
.br
<płaskość>: Współczynnik płaskości, gdzie większe wartości oznaczają większe
usuwanie bloków (domyślnie: 39).
.REss
.sp 1
Poziome i pionowe filtry usuwania bloków mają wspólne wartości różnicy
i płaskości, więc nie można ustawić różnych progów poziomych i pionowych.
.sp 1
.IPs h1/x1hdeblock
eksperymentalny poziomy filtr usuwania efektu blokowego
.IPs v1/x1vdeblock
eksperymentalny pionowy filtr usuwania efektu blokowego
.IPs dr/dering
filtr usuwania efektu dzwonienia
.IPs tn/tmpnoise[:próg1[:próg2[:próg3]]]
redukcja szumów czasowych
.RSss
<próg1>: większy \-> mocniejsze filtrowanie
.br
<próg2>: większy \-> mocniejsze filtrowanie
.br
<próg3>: większy \-> mocniejsze filtrowanie
.REss
.IPs al/autolevels[:f/fullyrange]
automatyczna korekta jasności / kontrastu
.RSss
f/fullyrange: Rozciąga jasność do zakresu (0\-255).
.REss
.IPs lb/linblenddeint
Filtr usuwania przeplotu liniowym rozmyciem, który usuwa przeplot z danego
bloku stosując do wszystkich linii filtr (1 2 1).
.IPs li/linipoldeint
Liniowo interpolujący filtr usuwania przeplotu, który usuwa przeplot z danego
bloku stosując do co drugiej linii interpolację liniową.
.IPs ci/cubicipoldeint
Kubicznie interpolujący filtr usuwania przeplotu, który usuwa przeplot z danego
bloku stosując do co drugiej linii interpolację kubiczną.
.IPs md/mediandeint
Medianowy filtr usuwania przeplotu, który usuwa przeplot z danego
bloku stosując do co drugiej linii filtr medianowy.
.IPs fd/ffmpegdeint
Filtr usuwania przeplotu z FFmpeg, który usuwa przeplot z danego
bloku stosując do co drugiej linii filtr (\-1 4 2 4 \-1).
.IPs l5/lowpass5
Pionowo stosowany dolnoprzepustowy fir FIR usuwania przeplotu, który usuwa
przeplot z danego bloku stosując do wszystkich linii filtr (\-1 2 6 2 \-1).
.IPs fq/forceQuant[:kwantyzator]
Wymusza zastosowanie podanego kwantyzatora zamiast tego z wejścia.
.RSss
<kwantyzator>: używany kwantyzator
.REss
.IPs de/default
domyślna kombinacja filtrów (hb:a,vb:a,dr:a)
.IPs fa/fast
szybka kombinacja filtrów (h1:a,v1:a,dr:a)
.IPs "ac\ \ \ "
kombinacja filtrów wysokiej jakości (ha:a:128:7,va:a,dr:a)
.RE
.RS
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs "\-vf pp=hb/vb/dr/al"
odblokowywanie poziome i pionowe, usuwanie efektu dzwonienia
i automatyczna korekcja jasności/\:kontrastu
.IPs "\-vf pp=de/\-al"
domyślne filtry bez korekty jasności/\:kontrastu
.IPs "\-vf pp=default/tmpnoise:1:2:3"
domyślne filtry i czasowy odszumiacz
.IPs "\-vf pp=hb:y/vb:a"
Odblokowywanie poziome tylko na jasności i automatyczne włączenie lub wyłączenie
odblokowywania pionowego w zależności od dostępnego czasu procesora.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B spp[=jakość[:qp:[:tryb]]
Prosty filtr postprocessingu, który wielokrotnie kompresuje i dekompresuje
obraz w kilku (lub \- przy jakości 6 \- wszystkich) przesunięciach i uśrednia
wyniki.
.RSs
.IPs <jakość>
0\-6 (domyślnie: 3)
.IPs "<qp>\ "
Wymusza parametr kwantyzacji (domyślnie: 0, parametr QP z video).
.IPs <tryb>
0: twardy próg (domyślne)
.br
1: miękki próg (lepiej usuwa efekt dzwonienia, większe rozmycie)
.RE
.
.TP
.B fspp[=jakość[:qp[:siła]]]
szybsza wersja prostego filtru postprocesingu
.RSs
.IPs <jakość>
4\-5 (to samo co w spp; domyślnie: 4)
.IPs "<qp>\ "
Wymusza parametr kwantyzacji (domyślnie: 0, parametr QP z video).
.IPs <\-15\-32>
Siła filtru, mniejsze wartości dają więcej szczegółów ale też więcej
artefaktów, podczas gdy większe wartości wygładzają obraz ali i rozmywają
(domyślnie: 0 \- optymalnie pod względem PSNR).
.RE
.
.TP
.B pp7[=qp[:tryb]]
Wariant filtru spp, podobny do spp=6 z 7 punktową DCT gdzie tylko centralna
próbka jest używana po IDCT.
.RSs
.IPs <qp>
Wymusza parametr kwantyzacji (domyślnie: 0, używaj QP z video).
.IPs <tryb>
0: twarde obcinanie
.br
1: miękkie obcinanie (lepiej usuwa dzwonienie, ale bardziej rozmyte)
.br
2: średnie obcinanie (domyślne, dobre rezultaty)
.RE
.
.TP
.B qp=równanie
filtr zmiany parametru kwantyzacji (QP)
.RSs
.IPs <równanie>
jakieś równanie postaci "2+2*sin(PI*qp)"
.RE
.
.TP
.B "test\ \ \ "
Tworzy różne wzorce testowe.
.
.TP
.B rgbtest
Tworzy wzorzec testowy RGB przydatny do wykrywania pomyłek RGB/\:BGR.
Powinieneś widzieć czerwony, zielony i niebieski pasek od góry do dołu.
.
.TP
.B lavc[=jakość:fps]
Szybka programowa konwersja z YV12 na MPEG-1 przy pomocy libavcodec do
stosowania z DVB/\:DXR3.
Szybsza i lepsza jakość niż \-vf fame.
.RSs
.IPs <jakość>
.RSss
1\-31: ustalone qscale
.br
32\-: ustalone tempo bitowe w kbitach
.REss
.IPs <fps>
wymusza fps wyjścia (liczba rzeczywista) (domyślnie: 0, wykrywanie wg wysokości)
.RE
.
.TP
.B "fame\ \ \ "
Szybka programowa konwersja z YV12 na MPEG-1 przy pomocy libfame do stosowania
z DVB/\:DXR3.
.
.TP
.B dvbscale[=aspekt]
Ustawia optymalne skalowanie dla kart DVB, czyli sprzętowe skalowanie osi x
i programowe wyliczanie skalowania osi y tak, by zachować proporcje.
Użyteczne tylko w połączeniu z expand i scale.
.RSs
.IPs <aspekt>
Kontroluje proporcje, wyliczane przez wzór DVB_HEIGHT*ASPECTRATIO
(domyślnie: 576*4/\:3=768), ustaw na 576*(16/\:9)=1024 dla TV 16:9.
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs "\-vf dvbscale,scale=\-1:0,expand=\-1:576:\-1:\-1:1,lavc"
FIXME: Wytłumaczyć co to robi.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B noise[=luma[u][t|a][h][p]:chroma[u][t|a][h][p]]
Dodaje zakłócenia.
.PD 0
.RSs
.IPs <0\-100>
zakłócenie jasności
.IPs <0\-100>
zakłócenia koloru
.IPs u
jednolite zakłócenia (w przeciwnym wypadku gaussowskie)
.IPs t
zmienne zakłócenie (wzorzec zakłóceń zmienia się między klatkami)
.IPs a
uśrednione zmienne zakłócenia (gładsze, ale o wiele wolniejsze)
.IPs h
wysoka jakość (odrobinę lepiej wygląda, odrobinę wolniejsze)
.IPs p
miesza według przypadkowego zakłócenia z (pół)regularnym wzorem
.RE
.PD 1
.
.TP
.B denoise3d[=luma:chroma:time]
Ten filtr redukuje zakłócenia obrazu wygładzając obraz, a nieruchome obrazy
stają się naprawdę nieruchome (Powinno to poprawić możliwości kompresji.).
.PD 0
.RSs
.IPs <luma>
wpływ przestrzeni jasności (domyślnie: 4)
.IPs <chroma>
wpływ przestrzeni kolorów (domyślnie: 3)
.IPs <time>
wpływ czasu (domyślnie: 6)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B hqdn3d[=luma:chroma:czas]
Wersja filtra denoise3d z wysoką precyzją/\:jakością.
Parametry i sposób użycia są takie same.
.
.TP
.B eq[=jasność:kontrast] (PRZESTARZAŁE)
Programowy korektor z interaktywnym sterowaniem, zupełnie jak korektor
sprzętowy, dla kart/\:sterowników które nie obsługują sprzętowego sterowania
jasnością i kontrastem.
Może być także użyteczny z MEncoderem, w celu poprawy kiepsko przechwyconych
filmów, lub też w celu lekkiego zmniejszenia kontrastu, by ukryć artefakty
powstałe z winy niskiego tempa bitowego.
.PD 0
.RSs
.IPs <\-100\-100>
początkowa jasność
.IPs <\-100\-100>
początkowy kontrast
.RE
.PD 1
.
.TP
.B eq2[=gamma:kontrast:jasność:nasycenie:rg:gg:bg:waga]
Alternatywny korektor programowy używający tabel podglądu (lookup tables,
bardzo wolne), pozwala na korekcję gamma poza zwykłą zmianą jasności
i kontrastu.
Wykorzystuje to ten sam kod optymalizowany dla MMX co \-vf eq
jeśli wszystkie wartości gamma są 1.0.
Parametry są podane jako liczby rzeczywiste.
.PD 0
.RSs
.IPs <0.1\-10>
początkowa wartość gamma (domyślnie: 1.0)
.IPs <\-2\-2>
początkowy kontrast, ujemne wartości dają negatyw obrazu (domyślnie: 1.0)
.IPs <\-1\-1>
początkowa jasność (domyślnie: 1.0)
.IPs <0\-3>
początkowe nasycenie (domyślnie: 1.0)
.IPs <0.1\-10>
wartość gamma dla czerwonej składowej obrazu (domyślnie: 1.0)
.IPs <0.1\-10>
wartość gamma dla zielonej składowej obrazu (domyślnie: 1.0)
.IPs <0.1\-10>
wartość gamma dla niebieskiej składowej obrazu (domyślnie: 1.0)
.IPs <0\-1>
Parametr wagi może być użyty do zmniejszenia efektu wysokiej wartości gamma na
jasnych obszarach obrazu, np.\& żeby nie zostały wzmocnione aż do czystej
bieli.
Wartość 0.0 całkowicie wyłącza korektę gamma a 1.0 zostawia ją z pełną mocą
(domyślnie: 1.0).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B hue[=barwa:nasycenie]
Korektor programowy z interaktywnym sterowaniem, taki jak korektor sprzętowy,
dla kart/\:sterowników nie obsługujących sprzętowo korekty barwy i nasycenia.
.PD 0
.RSs
.IPs <\-180\-180>
początkowa barwa (domyślnie: 0.0)
.IPs <\-100\-100>
domyślne nasycenie, liczby ujemne dają przeciwne barwy (domyślnie: 1.0)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B halfpack[=f]
Konwerteruje płaskie YUV 4:2:0 do upakowanego 4:2:2 o połowie wysokości,
zmniejszając próbkowanie jasności, ale zostawiając wszystkie próbki
barwy.
Użyteczne przy wyświetlaniu na urządzeniach o niskiej rozdzielczości, gdy
sprzętowe skalowanie jest kiepskiej jakości lub nie jest dostępne.
Może być także użyte jako prymitywne usuwanie przeplotu jasności przy bardzo
niskim zużyciu procesora.
.PD 0
.RSs
.IPs "<f>\ \ "
Domyślnie, halfpack pobiera średnie z pary linii, kiedy zmniejsza próbkowanie.
Dowolna wartość inna niż 0 lub 1 daje domyślne (uśredniające) zachowanie.
.RSss
0: Używa tylko parzystych linii przy zmniejszaniu próbkowania.
.br
1: Używa tylko nieparzystych linii przy zmniejszaniu próbkowania.
.REss
.RE
.PD 1
.
.TP
.B ilpack[=tryb]
Przy zachowywaniu video w formatach YUV 4:2:0 przeplot barw nie jest
ustawiany prawidłowo z powodu zmniejszenia ilości kanałów barw w pionie.
Filtr ten pakuje płaskie 4:2:0 w format YUY2 (4:2:2) z liniami barwy na
właściwych miejscach, żeby w każdej linii skanowania dane barwy i jasności
pochodziły z tego samego pola.
.PD 0
.RSs
.IPs <tryb>
Wybiera tryb própkowania.
.RSss
0: tryb najbliższego sąsiada (nearest-neighbor), który jest szybki,
ale niepoprawny
.br
1: interpolacja liniowa (domyślne)
.REss
.RE
.PD 1
.
.TP
.B harddup
Użyteczne tylko z MEncoderem.
Jeżeli harddup jest używany przy kodowaniu, wymusza umieszczenie zduplikowanych
ramek w wyjściu.
Wymaga to trochę więcej miejsca, ale jest konieczne przy tworzeniu plików MPEG
lub jeśli planujesz dalsze demuksowanie i remuksowanie strumienia video.
Parametr powinien być umieszczony na końcu łańcucha filtrów lub blisko niego,
chyba że masz dobry powód aby zrobić inaczej.
.
.TP
.B softskip
Użyteczne tylko z MEncoderem.
Softskip przesuwa moment omijania/\:opuszczania klatek sprzed początku łańcucha
filtrów, do miejsca zawierającego się gdzieś w nim.
Pozwala to działać poprawnie filtrom, które muszą mieć dostępne wszystkie klatki
(odwrócone telecine, tymczasowy odszumiacz, itp.).
Parametr powinien być umieszczony po wyżej wymienionych filtrach i
po kolejnych filtrach, które wymagają dużej mocy obliczeniowej.
.
.TP
.B decimate[=max:hi:lo:uł]
Usuwa ramki, które niewiele różnią się od poprzednich w celu zmniejszenia
framerate.
Główne zastosowanie tego filtra to kodowanie-z-bardzo-niskim-tempem-bitowym
(np.\& strumieniowanie przez modem), ale teoretycznie może on być użyty do
naprawy filmów w których nieprawidłowo odwrócono telecine.
.PD 0
.RSs
.IPs <max>
Ustawia maksymalną ilość kolejnych ramek, które mogą zostać usunięte (jeśli
dodatni), albo (gdy ujemny) minimalną odległość między usuniętymi ramkami.
.IPs <hi>,<lo>,<uł>
Ramka jest kandydatem do usunięcia, jeśli żaden region 8x8 nie różni się o
więcej niż <hi> i jeśli nie więcej niż <uł> obrazu (1 oznacza cały obraz) różni
się o więcej niż <lo>.
Wartości <hi> i <lo> odnoszą się do bloków 8x8 i reprezentują faktyczne różnice
w wartościach pikseli, więc granica 64 przekłada się na 1 jednostkę różnicy na
każdym pikselu lub to samo inaczej rozmieszczone w całym bloku.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B dint[=czułość:poziom]
Filtr dint (od drop-deinterlace) wykrywa i usuwa pierwszą z szeregu klatek
video z przeplotem.
.PD 0
.RSs
.IPs <0.0\-1.0>
względna różnica między sąsiednimi pikselami (domyślnie: 0.1)
.IPs <0.0\-1.0>
Jaka część obrazu musi zostać uznana za z przeplotem żeby usunąć klatkę
(domyślnie: 0.15)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B lavcdeint (PRZESTARZAŁE)
filtr usuwający przeplot z FFmpeg, to samo co \-vf pp=fd
.
.TP
.B kerndeint[=próg[:mapa[:kolejność[:ostr[:dwustr]]]]]
Adaptatywny deinterlacer jądra autorstwa Donald'a Graft'a.
Usuwa przeplot z części video, jeśli zostanie przekroczony konfigurowalny próg.
.PD 0
.RSs
.IPs <0\-255>
próg (domyślnie: 10)
.IPs <mapa>
.RSss
0: Ignoruje piksele przekraczające próg (domyślne).
.br
1: Koloruje piksele przekraczające próg na biało.
.REss
.IPs <kolejność>
.RSss
0: Pozostawia kolejność pól (domyślne).
.br
1: Zamienia pola.
.REss
.IPs <ostr>
.RSss
0: Wyłącza dodatkowe wyostrzanie (domyślne).
.br
1: Włącza dodatkowe wyostrzanie.
.REss
.IPs <dwustr>
.RSss
0: Wyłącza dwukierunkowe wyostrzanie (domyślne).
.br
1: Włącza dwukierunkowe wyostrzanie.
.REss
.RE
.PD 1
.
.TP
.B unsharp[=l|cWxH:ilość[:l|cWxH:ilość]]
maska zmiękczająca / rozmycie gaussa
.RSs
.IPs "l\ \ \ \ "
Stosuje efekty na składowej jasności.
.IPs "c\ \ \ \ "
Stosuje efekty na składowych koloru.
.IPs <wysokość>x<szerokość>
szerokość i wysokość macierzy, nieparzysty rozmiar w obu kierunkach
(min = 3x3, max = 13x11 lub 11x13, zazwyczaj coś pomiędzy 3x3 i 7x7)
.IPs ilość
Względny współczynnik wyostrzenia/\:rozmycia obrazu
(rozsądna wartość powinna być w zakresie \-1.5\-1.5).
.RSss
<0: rozmycie
.br
>0: wyostrzenie
.REss
.RE
.
.TP
.B "swapuv\ "
Zamienia płaszczyzny U i V.
.
.TP
.B il[=d|i][s][:[d|i][s]]
Usuwa/wstawia przeplot w obrazie.
Celem tego filtra jest dodanie możliwości przetwarzania przeplatanych obrazów
pojedynczymi obrazami bez usuwania przeplotu.
Możesz filtrować swoje DVD z przeplotem i odtwarzać na telewizorze nie psując
przeplotu.
Podczas gdy przeplot usuwany jest na stałe (filtrami postprocesingu \-
wygładzając, uśredniając, itp.), rozdzielanie przeplotu dzieli klatkę na 2 pola
(tak zwane półobrazy), można więc je przetwarzać (filtrować) niezależnie,
a następnie połączyć z powrotem w jeden obraz.
.PD 0
.RSs
.IPs d
rozdziela obraz (umieszczając jeden nad drugim)
.IPs i
łączy obraz
.IPs s
zamienia pola (parzyste i nieparzyste linie)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B fil[=i|d]
Rozdziela przeplatane obrazy.
Ten filtr jest bardzo podobny do filtru il ale o wiele szybszy, jego główną
wadą jest to, że nie zawsze działa.
Zwłaszcza w połączeniu z innymi filtrami może utworzyć losowo pomieszane
obrazy, więc ciesz się jeśli działa, ale nie skarż się, jeśli nie działa z Twoją
kombinacją filtrów.
.PD 0
.RSs
.IPs d
Rozdziela obraz, umieszczając półobrazy obok siebie)
.IPs i
Łączy obraz
.RE
.PD 1
.
.TP
.B field[=n]
Wyciąga pojedyncze pola z przeplatanego obrazu używając arytmetyki krokowej,
aby unikać marnowania czasu procesora.
Opcjonalny argument n określa, czy wyciągać parzyste, czy nieparzyste pola
(zależnie od tego czy n jest parzyste, czy nieparzyste).
.
.TP
.B detc[=zmienna1=wartość1:zmienna2=wartość2:...]
Próbuje odwrócić proces "telecine" by uzyskać czysty strumień bez przeplotu
przy prędkości klatek filmu.
Był to pierwszy i najbardziej prymitywny filtr odwróconego telecine, który
został zaimplementowany w MPlayerze/\:MEncoderze.
Działa przez skupienie się na wzorcu telecine 3:2 i podążaniu nim tak długo, jak
to tylko możliwe.
Dlatego pasuje on doskonale dla perfekcyjnie ztelecinowanego materiału, nawet
w przypadku obecności sporej wartości szumu, ale nie zadziała po złożonej
edycji po telecinowaniu.
Filtr przestał być już rozwijany, jako że ivtc, pullup i filmdint lepiej nadają
się do większości zastosowań.
Poniższe argumenty (składnia jest opisana wyżej) mogą być użyte by kontrolować
jego działanie:
.RSs
.IPs "<dr>\ "
Ustawia tryb gubienia klatek.
.RSss
0: Nie usuwać klatek by utrzymać ustaloną wyjściową prędkość klatek (domyślne).
.br
1: Zawsze usuwać klatkę gdy nie było porzucania lub łączenia telecine
w poprzednich 5 klatkach.
.br
2: Zawsze utrzymywać dokładny stosunek 5:4 ilości klatek wejściowych do
wyjściowych.
.br
.I INFORMACJA:
Z MEncoderem używaj zawsze trybu 1 lub 2!
.REss
.IPs "<am>\ "
Tryb analizy.
.RSss
0: Ustalony wzorzec z numerem klatki początkowej określonym przez <fr>
.br
1: agresywne szukanie wzorca telecine (domyślne)
.REss
.IPs "<fr>\ "
Ustawia numer początkowej klatki w sekwencji.
0\-2 to trzy następujące po sobie klatki bez przeplotu; 3 i 4 to dwie klatki
z przeplotem.
Domyślne \-1 oznacza "poza sekwencją telecine".
Liczba podana tutaj odnosi się do hipotetycznej klatki przed początkiem filmu.
.IPs "<t0>, <t1>, <t2>, <t3>"
Wartości progowe używane w niektórych trybach.
.RE
.
.TP
.B ivtc[=1]
Eksperymentalny "bezstanowy" filtr odwracający telecine.
Zamiast próbować znaleźć wzorzec, jak robi to filtr detc, ivct podejmuje decyzje
niezależnie dla każdej klatki.
Daje to o wiele lepsze rezultaty na filmach, które przeszły głębokie
modyfikacje po zastosowaniu telecine, ale za to nie jest tak odporny na
zakłócenia wejściowe, np.\& podczas przechwytywania z TV.
Opcjonalny parametr (ivct=1) ma podobne działanie jak opcja dr=1 dla filtru
detc i powinien być używany tylko z MEncoderem.
Jak przy detc, musisz podać prawidłową wyjściową ilość klatek na sekundę
(\-ofps 24000/1001) przy używaniu MEncodera.
Dalszy rozwój ivtc jest wstrzymamy, jako że filtry pullup i filmdint
wydają się być dokładniejsze.
.
.TP
.B "pullup[=jl:jr:jt:jb:sb:mp]\ "
Filtr odwracania telecine trzeciej generacji, zdolny do przetwarzania mieszanki
twardego telecine (hard-telecine) oraz progresywnej zawartości 24000/1001
i 30000/1001 fps.
Filtr pullup jest zaprojektowany, aby był skuteczniejszy niż detc czy ivtc,
poprzez wykorzystywanie kontekstu przy podejmowaniu decyzji.
Podobnie jak ivtc, pullup jest bezstanowy w sensie takim, że nie skupia się na
wzorcu i nie podąża za nim, ale zamiast tego sprawdza kolejne pola, aby
zidentyfikować podobieństwa i odbudować progresywne ramki.
Ciągle jest w fazie rozwojowej, mimo to jest całkiem dokładny.
Opcje jl, jr, jt i jb określają ile "śmieci" ma być ignorowane odpowiednio
po lewej, prawej, u góry i na dole obrazu.
Lewo/\:prawo są w jednostkach 8 pikseli, natomiast góra/\:dół są w jednostkach
2 linii.
Domyślnie jest to 8 pikseli z każdej strony.
Ustawiając opcję sb (strict breaks \- stałe przerwy) na 1, zmniejsza się
szansa, że pullup stworzy niepasującą klatkę, ale może również prowadzić do
ominięcia wielu ramek podczas scen z dużą ilością ruchu.
Odwrotnie, jeśli ustawisz na \-1, to pullup łatwiej będzie dopasowywał pola.
Może to pomóc przy przetwarzaniu filmu, w którym jest delikatne rozmazanie
między polami, ale może również sprawić, że w wyjściu znajdą się klatki
z przeplotem.
Opcja mp (przestrzeń metryczna) może być ustawiona na 1 lub 2, aby użyć
przestrzeni barw zamiast przestrzeni jasności dla obliczeń pullup.
Może to poprawić dokładność na bardzo czystym materiale źródłowym, ale
prawdopodobnie zmniejszy dokładność, jeśli film ma zniekształcone barwy
(efekt tęczy) lub jest on w skali szarości.
Głównym celem ustawienia mp na przestrzeń barw jest zmniejszenie obciążenia
CPU i sprawienie, aby pullup mógł być używany w czasie rzeczywistym na wolnych
maszynach.
.br
.I INFORMACJA:
Zawsze stosuj filtr softskip po pullup przy kodowaniu, aby mieć pewność,
że ten drugi będzie miał dostęp do wszystkich klatek.
Jeżeli tego nie zrobisz, doprowadzi to do błędów w wyjściu i zakończeniu
programu na skutek ograniczeń w warstwie kodeku/\:filtru.
.
.TP
.B filmdint[=options]
Filtr odwracania telecine, podobny do opisanego wyżej filtra pullup.
Projektowany do obsłużenia każdego wzorca odwracania, włączając mieszankę
miękkiego i twardego telecine oraz ograniczoną obsługę filmów, które zostały
przyspieszone lub opóźnione w stosunku do swojej prędkości początkowej.
Tylko płaszczyzna jasności jest używana przy szukaniu przerw między klatkami.
Jeśli pole nie zostanie dopasowane, jest z niego usuwany przeplot poprzez
prostą aproksymację liniową.
Jeśli źródłem jest MPEG-2 musi to być pierwszy filtr, tak by miał dostęp do
flag pola ustawionych przez dekoder MPEG-2.
W zależności od źródłowego MPEG może ujść na sucho zignorowanie tej porady,
dopóki nie widzisz licznych ostrzeżeń "Bottom-field first".
Bez opcji przeprowadza normalne usuwanie telecine i powinien być używany z
mencoder \-fps 30000/1001 \-ofps 24000/1001.
Jeśli ten filtr jest używany z mplayerem efektem będzie nierówna prędkość
odtwarzania, ale i tak jest to generalnie lepsze niż użycie pp=lb albo
całkowity brak usuwania przeplotu.
Poszczególne opcje są oddzielane znakiem /.
.RSs
.IPs crop=<w>:<h>:<x>:<y>
Tak jak filtr crop, ale szybciej i działa na mieszance twardego i miękkiego
telecine oraz gdy y nie jest wielokrotnością 4.
Jeśli x lub y wymagałyby obcinania ułamków piksela z płaszczyzn barw obszar
obcinania jest powiększany.
Zazwyczaj oznacza to że x i y muszą być parzyste.
.IPs io=<ifps>:<ofps>
Na każde ifps klatek wejściowych filtr wygeneruje ofps klatek wyjściowych.
Stosunek ifps/\:ofps powinien być taki sam jak stosunek \-fps/\-ofsp.
Może to być użyte do filtrowania filmów, które są nadawane w TV z inną
częstotliwością niż oryginalna.
.IPs luma_only=<n>
Jeśli n jest niezerowe, płaszczyzna barwy jest kopiowana bez zmian.
Przydatne przy telewizji próbkowanej w YV12, która ignoruje jedno z pól barwy.
.IPs mmx2=<n>
Na x86 jeśli n=1 używa funkcji optymalizowanych dla MMX2 zaś jeśli n=2 używa
funkcji optymalizowanych dla 3DNow!.
Gdzie indziej używa czystego C.
Jeśli nie podano tej opcji MMX2 i 3DNow! są wykrywane automatycznie, użyj tego
by wyłączyć autodetekcję.
.IPs fast=<n>
Duże n przyspieszy filtr kosztem dokładności.
Domyślne jest n=3.
Jeśli n jest nieparzyste, klatka bezpośrednio po klatce z zaznaczoną flagą MPEG
REPEAT_FIRST_FIELD uznawana jest za progresywną, więc filtr nie spędzi ani
chwili nad MPEG-2 z miękkim telecine.
To jest jedyny efekt tej flagi, jeśli jest dostępne MMX2 albo 3DNow!.
Bez MMX2 ani 3DNow! niezależnie czy n=0 czy n=1 to będą użyte te same
obliczenia co przy n=2 czy n=3.
Jeśli n=2 lub 3 ilość poziomów jasności używana do znalezienia przełomu
klatek jest redukowana z 256 do 128, co daje szybszy filtr bez dużej straty
dokładności.
Jeśli n=4 lub 5 to szybszy, ale o wiele mniej dokładny, algorytm jest używany
do szukania przełomu klatek.
Jest on bardziej skłonny do wykrycia dużych pionowych detali jako przeplotu.
.IPs verbose=<n>
Jeśli n jest niezerowe, wyświetla szczegółowe metryki dla każdej ramki.
Przydatne przy debugowaniu.
.IPs dint_thres=<n>
Próg usuwania przeplotu.
Używany przy usuwaniu przeplotu niedopasowanych ramek.
Duża wartość oznacza mniej usuwania przeplotu, n=256 całkowicie je wyłącza.
Domyślnie n=8.
.IPs comb_thres=<n>
Próg do porównywania górnego i dolnego pola.
Domyślnie 128.
.IPs diff_thres=<n>
Próg do wykrywania czasowych zmian pola.
Domyślnie 128.
.IPs sad_thres=<n>
Suma progów Całkowitej Różnicy (Absolute Difference), domyślnie 64.
.RE
.
.TP
.B softpulldown
Ten filtr prawidłowo działa tylko z MEncoderem i działa na flagach MPEG-2
używanych do miękkiego telecine 3:2.
Jeśli chcesz użyć filtru ivtc lub detc na filmach, które mają częściowe miękkie
telecine to wstawienie przed nie tego filtra może sprawić że będą one
dokładniejsze.
.
.TP
.B divtc[=options]
Odwrócone telecine dla filmu bez przeplotu.
Jeżeli video z telecine 3:2 straciło jedno z pól lub usunięto z niego przeplot
metodą, która zachowuje jedno pole a interpoluje drugie, to w efekcie
otrzymamy beznadziejnej jakości film z co czwartą klatką powtórzoną.
Ten filtr szuka i opuszcza zduplikowane klatki, i przywraca oryginalną
ilość klatek na sekundę filmu (framerate).
Korzystając z tego filtru, musisz podać wartość \-ofps, które stanowi 4/\:5 fps
pliku wejściowego i umieścić softskip później w łańcuchu filtrów zeby upewnić
się że divtc widzi wszystkie klatki.
Dostępne są dwa różne tryby:
Tryb jednoprzebiegowy jest domyślny i prosty w użyciu,
ale ma tę wadę że jakiekolwiek zmiany w fazie telecine (zgubione klatki lub
wadliwa edycja) powodują krótkie drgania zanim filtr się nie zsynchronizuje.
Tryb dwuprzebiegowy unika tego najpierw analizując całe video żeby później
mieć dokładne informacje o zmianach fazy i móc się natychmiast synchronizować.
Te przebiegi
.B nie
odpowiadają przebiegom 1 i 2 w procesie kodowania.
Przed właściwym kodowaniem musisz puścić dodatkowy przebieg używając pierwszego
przebiegu divc wyrzucając wynikowy film.
Użyj \-nosound \-ovc raw \-o /dev/null żeby nie marnować na ten przebieg czasu
procesora.
Możesz też dodać coś w rodzaju crop=2:2:0:0 po divtc żeby jeszcze bardziej
przyspieszyć.
Potem używaj drugiego przebiegu divtc do właściwego kodowania.
Jeśli uzyważ kodowania wieloprzebiegowego używaj drugiego przebiegu divtc do
wszystkich przebiegów.
Dostępne opcje:
.RSs
.IPs pass=1|2
Używa trybu dwuprzebiegowego (two-pass).
.IPs file=<nazwa\ pliku>
Ustawia nazwę dla pliku informacyjnego kodowania 2-przebiegowego
(domyślnie: "framediff.log").
.IPs threshold=<wartość>
Ustawia minimalną siłę, którą musi mieć wzorzec telecine, aby filtr w niego
uwierzył (domyślnie: 0.5).
Stosuje się to do rozpoznawania fałszywych wzorców z części filmu, które są
bardzo ciemne lub prawie nieruchome.
.IPs window=<ilośćklatek>
Ustawia ilość poprzednich ramek, które będą przeszukiwane pod kątem
odnalezienia wzorca (domyślnie: 30).
Większa ilość zapewnia większą wiarygodność w przeszukiwaniu wzorca, jednak
krótsza przerwa skraca czas reakcji do zmian w telecine.
Ma to tylko wpływ na tryb jednoprzebiegowy.
Obecnie tryb dwuprzebiegowy używa ściśle określonej wartości, która obejmuje
zarówno poprzednie jak i następne klatki.
.IPs phase=0|1|2|3|4
Ustawia początkową fazę telecine dla trybu jednoprzebiegowego (domyślnie: 0).
Tryb dwuprzebiegowy może "wyglądać w przyszłość", dlatego korzysta z właściwej
fazy już od samego początku, podczas gdy tryb jednoprzebiegowy musi zgadywać.
Kiedy już ją odnajdzie, zaczyna z niej korzystać, ale ta opcja pozwala na
pozbycie się szumu na początku.
Poza tym, pierwszy przebieg trybu dwuprzebiegowego też korzysta z tej opcji,
więc jeżeli zachowasz wyjście to otrzymasz w efekcie stała fazę.
.IPs deghost=<wartość>
Ustawia próg deghostingu (0\-255 dla trybu jednoprzebiegowego, \-255\-255 dla
trybu dwuprzebiegowego, domyślnie: 0).
Jeżeli wartość jest różna od 0, tryb deghostingu jest włączony.
Opcja przeznaczona jest dla filmów, z których usunięto przeplot poprzez
zmieszanie pól, zamiast opuszczania jednego z nich.
Proces deghostingu wzmacnia wszystkie pozostałości po kompresji w zmieszanych
klatkach, wtedy parametr wartość określa granicę wyłączenia tych pikseli
z deghostingu, które różnią się od poprzedniej klatki o mniej niż wyznaczony
próg.
Jeżeli używany jest tryb dwuprzebiegowy, może być użyta wartość ujemna, aby
zmusić filtr do przeanalizowania całego video na początku drugiego przebiegu
w celu określenia czy zastosowanie filtru jest konieczne i wybranie albo 0,
albo wartości bezwzględnej parametru.
Podaj tę opcję dla trybu dwuprzebiegowego, przy jednoprzebiegowym nie ma
to żadnego efektu.
.RE
.
.TP
.B phase[=t|b|p|a|u|T|B|A|U][:v]
Opóźnia film z przeplotem o jedno pole czasowe, tak że kolejność pól ulega
zmianie.
Zamierzonym działaniem jest naprawienie filmów w trybie PAL, które były
przechwycone z odwrotną kolejnością względem procesu przenoszenia film-video.
Przyjmowane parametry:
.RSs
.IPs t
Przechwycona kolejność pól pierwsze-górne, zmień na pierwsze-dolne.
Filtr opóźni dolne pole.
.IPs b
Przechwytuje pierwsze-dolne, zmienia na pierwsze-górne.
Filtr opóźni górne pole.
.IPs p
Przechwytuje i przenosi z taką samą kolejnością pól.
Ten tryb istnieje tylko po to, aby mogły się do niego odnieść dokumentacje
innych opcji, jeśli jednak go wybierzesz, filtr, zaskakujące, nie zrobi nic ;-)
.IPs a
Automatycznie wykrywa przechwyconą kolejność pól na podstawie ich flag, zmienia
na odwrotną.
Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b ramka po ramce, wykorzystując flagi pól.
Jeżeli żadna informacja odnośnie pól nie jest dostępna, wtedy działa jak u.
.IPs u
Przechwytuje nieznaną lub różną kolejność, odwraca na przeciwną.
Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b ramka po ramce, analizując obrazy i
wybierając opcję, która daje najlepsze dopasowanie pól.
.IPs T
Przechwytuje pierwsze-górne, zmienia na nieznany lub różny.
Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b ramka po ramce na podstawie analizy obrazu.
.IPs B
Przechwytuje pierwsze-dolne, zmienia na nieznany lub różny.
Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b ramka po ramce na podstawie analizy obrazu.
.IPs A
Przechwytuje zależnie podstawie flag pól, zmienia na nieznany lub różny.
Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b na podstawie analizy obrazu.
Jeżeli żadna informacja odnośnie pól nie jest dostępna, wtedy działa jak U.
To jest tryb domyślny.
.IPs U
Przechwytuje nieznany lub różny i zmienia na to samo.
Filtr wybiera pomiędzy trybem t a b tylko na podstawie analizy obrazu.
.IPs v
Tryb gadatliwy.
Drukuje wybrany tryb dla każdej klatki i uśrednioną kwadratową różnicę pól
między możliwościami t, b i p.
.RE
.
.TP
.B telecine[=start]
Zastosuje proces 3:2 "telecine" by zwiększyć ilość klatek o 20%.
Najprawdopodobniej nie będzie to działało poprawnie z MPlayerem, ale może być
użyte z "mencoder \-fps 30000/1001 \-ofps 30000/1001 \-vf telecine".
Obie opcje fps są niezbędne!
(Synchronizacja A/\:V będzie popsuta, jeżeli będą one źle podane.)
Opcjonalny parametr start mówi filtrowi gdzie ma zacząć we wzorcu telecine
(0\-3).
.
.TP
.B tinterlace[=tryb]
Czasowe przeplatanie pól \- łączy pary klatek w klatkę z przeplotem,
zmniejszając o połowę szybkość klatek.
Parzyste klatki są przenoszone w górne pole, nieparzyste w dolne.
Filtr może być użyty do całkowitego odwrócenia działania tfields (w trybie 0).
Dostępne są tryby:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
Przesunie nieparzyste klatki w górne pole, parzyste w dolne,
tworząc ramkę pełnej wysokości przy połowie prędkości klatek.
.IPs 1
Opuszcza klatki parzyste, na wyjście przekazuje tylko nieparzyste, wysokość
pozostaje niezmieniona.
.IPs 2
Opuszcza klatki nieparzyste, na wyjście przekazuje tylko parzyste, wysokość
pozostaje niezmieniona.
.IPs 3
Poszerza każdą klatkę do pełnej wysokości i wypełnia co drugą linię na czarno;
szybkość klatek pozostaje niezmieniona.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B tfields[=tryb]
Tymczasowy separator pola \- dzieli pola na klatki, podwajając szybkość
klatek.
Podobnie jak filtr telecine, tfields będzie poprawnie działał tylko z
MEncoderem i tylko gdy oba \-fps i \-ofps będą ustawione na pożądaną
(podwójną) szybkość klatek!
Dostępne tryby:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
Pozostawia pola niezmienione. (Zaobserwujesz przeskoki/\:migotanie.)
.IPs 1
Interpoluje brakujące linie. (Stosowany algorytm może nie być zbyt dobry.)
.IPs 2
Przesunie pola o 1/4 piksela z wykorzystaniem interpolacji liniowej
(bez przeskoków).
.IPs 4
Przesunie pola o 1/4 piksela z wykorzystaniem filtru 4tap (wysoka jakość)
(domyślne).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B boxblur=promień:moc[:promień:moc]
rozmycie pudełkowe
.PD 0
.RSs
.IPs <promień>
siła filtru rozmycia (blur)
.IPs <moc>
ilość aplikacji filtru
.RE
.PD 1
.
.TP
.B sab=promień:pf:różnKol[:pro:pf:RożnKol]
adaptatywne rozmycie figur
.PD 0
.RSs
.IPs <promień>
siła filtru rozmycia (~0.1\-4.0) (wolniejsze jeżeli większe)
.IPs "<pf>\ "
siła prefiltru (~0.1\-2.0)
.IPs <różnKol>
maksymalna różnica między pikselami, która będzie jeszcze rozpatrywana
(~0.1\-100.0)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B smartblur=promień:siła:zakres[:promień:siła:zakres]
eleganckie rozmycie
.PD 0
.RSs
.IPs <promień>
siła filtru rozmycia (~0.1\-5.0) (wolniejsze jeżeli większe)
.IPs <siła>
rozmycie (0.0\-1.0) lub wyostrzenie (\-1.0\-0.0)
.IPs <zakres>
filtruj wszystko (0), filtruj płaskie obszary (0\-30)
lub filtruj krawędzie (\-30\-0)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B perspective=x0:y0:x1:y1:x2:y2:x3:y3:t
Popraw perspektywę w filmach, nie kręconych prostopadle do ekranu.
.PD 0
.RSs
.IPs <x0>,<y0>,...
współrzędne lewego górnego, prawego górnego i prawego dolnego rogu
.IPs "<t>\ \ "
liniowy (0) lub sześcienny resampling (1)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "2xsai\ \ "
Przeskaluje i wygładzi obraz przy pomocy podwójnego algorytmu skalowania i
interpolacji.
.
.TP
.B "1bpp\ \ \ "
Konwersja bitmapy 1bpp do YUV/\:BGR 8/\:15/\:16/\:32
.
.TP
.B down3dright[=linie]
Przepozycjonowanie i zmiana rozmiaru obrazu stereoskopowego.
Wydobywa oba pola stereo i umieszcza je wspólnie, zmieniając im rozmiar tak,
by utrzymać proporcje filmu.
.PD 0
.RSs
.IPs <linie>
ilość linii wybierana ze środka obrazu (domyślnie: 12)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B bmovl=ukryty:nieprzezroczysty:kolejka
Filtr overlay bitmapy czyta je z FIFO i wyświetla je w górnej części filmu,
pozwalając na tranformacje na obrazie.
TOOLS/bmovl-test.c jest małym programem do testowania bmovl.
.PD 0
.RSs
.IPs <ukryty>
Ustawia domyślną wartość flagi "hidden" (0=widoczny, 1=ukryty).
.IPs <nieprzezroczysty>
Ustawia domyślną wartość flagi "opaque" (0=przezroczysty, 1=nieprzezroczysty).
.IPs <kolejka>
ścieżka/\:nazwa pliku FIFO (nazwana kolejka łącząca "mplayer \-vf bmovl"
z aplikacją kontrolującą)
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
Komendy FIFO:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs "RGBA32 szerokość wysokość xpoz ypoz alfa clear"
i następnie szerokość*wysokość*4 bajtów danych źródłowych RGBA32.
.IPs "ABGR32 szerokość wysokość xpoz ypoz alfa clear"
i następnie szerokość*wysokość*4 bajtów danych źródłowych ABGR32.
.IPs "RGB24 szerokość wysokość xpoz ypoz alfa clear"
i następnie szerokość*wysokość*3 bajtów danych źródłowych RGB24.
.IPs "BGR24 szerokość wysokość xpoz ypoz alfa clear"
i następnie szerokość*wysokość*3 bajtów danych źródłowych BGR24.
.IPs "ALPHA szerokość wysokość xpoz ypoz alfa"
Zmienia przezroczystość alfa dla danego obszaru.
.IPs "CLEAR szerokość wysokość xpoz ypoz"
Czyści obszar.
.IPs OPAQUE
Wyłącza całą przezroczystość alfa.
Prześlij "ALPHA 0 0 0 0 0", aby włączyć ją z powrotem.
.IPs "HIDE\ "
Ukrywa bitmapę.
.IPs "SHOW\ "
Pokazuje bitmapę.
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
Argumenty oznaczają:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs "<szerokość>, <wysokość>"
wymiary obrazu/obszaru
.IPs "<xpoz>, <ypoz>"
Rozpoczyna blitting w punkcie o współrzędnych xpoz/ypoz.
.IPs <alfa>
Ustawia różnicę alfa.
Jeżeli ustawisz na \-255, możesz później wysyłać sekwencję komend ALPHA,
aby zmienić wartość na \-225, \-200, \-175 itd.\& \- uzyskasz ciekawy efekt
przenikania ! ;)
.RSss
0:    tak jak oryginał
.br
255:  Zmienia wszystko na nieprzezroczyste.
.br
\-255: Zmienia wszystko na przezroczyste.
.REss
.IPs <clear>
czyści bufor przed blittingiem
.RSss
0: Obraz będzie po prostu blittowany na wierzchu starego, więc nie będziesz
musiał wysyłać 1,8MB danych RGBA32 za każdym razem, kiedy mała część ekranu
jest aktualizowana.
.br
1: czyści
.REss
.RE
.PD 1
.
.TP
.B framestep=I|[i]krok
Renderuje tylko każdą n-tą lub każdą intraklatkę (klatkę kluczową).
.sp 1
Jeżeli wywołasz ten filtr z parametrem I (duża litera), wyświetlane będą
.B tylko
klatki kluczowe.
Dla DVD oznacza to zwykle co 15/\:12 ramkę (IBBPBBPBBPBBPBB),
a dla AVI każdą zmianę sceny lub każdą wartość keyint (sprawdź wartość
\-lavcopts keyint jeżeli korzystasz z MEncodera przy kodowaniu video).
.sp 1
Kiedy ramka kluczowa zostaje znaleziona, drukowany jest ciąg znaków "I!"
i znak końca wiersza, zostawiając aktualną linię wyjścia MPlayera/\:MEncodera na
ekranie, ponieważ zawiera ona czas (w sekundach) i numer ramki kluczowej
(Możesz użyć tych informacji do podzielenia zbioru AVI.).
.sp 1
Jeżeli wywołasz ten filtr ze zwykłym parametrem "krok", to tylko jedna klatka na
"krok" klatek będzie wyświetlana.
.sp 1
Jeżeli umieścisz "i" (mała litera) przed numerem, ciąg I! będzie wydrukowany
(podobnie jak przy opcji "I").
.sp 1
Jeżeli podasz tylko "i", wtedy nic się nie dzieje z klatkami, tylko "I!" będzie
drukowane.
.
.TP
.B tile=xkawalki:ykawalki:wyjście:start:delta
Łączy szereg obrazów w jeden większy.
Jeżeli ominiesz parametr lub podasz wartość mniejszą niż 0, domyślna
wartość będzie użyta.
Możesz również przestać podawać opcje w każdej chwili (... \-vf tile=10:5 ...).
Dobrym pomysłem będzie umieszczenie filtru skalowania (scale) przed łączeniem
(tile) :-).
.sp 1
Dostępne parametry:
.sp 1
.PD 0
.RSs
.IPs <xkawałki>
ilość kawałków na osi X (domyślnie: 5)
.IPs <ykawałki>
ilość kawałków na osi Y (domyślnie: 5)
.IPs <wyjście>
Renderuje kawałek kiedy wyjściowa ("wyjście") ilość klatek jest osiągnięta,
gdzie "wyjście" powinno być liczbą mniejszą niż xtile * ytile.
Brakujące kawałki są pozostawiane puste.
Możesz, na przykład, zapisać kawałek 8 * 7 co każde 50 klatek, aby uzyskiwać
obraz co 2 sekundy (przy szybkości 25 fps).
.IPs <start>
grubość zewnętrznego obramowania w pikselach (domyślnie: 2)
.IPs delta
grubość wewnętrznego obramowania w pikselach (domyślnie: 4)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B delogo[=x:y:w:h:t]
Usuwa logo stacji TV, poprzez prostą interpolację sąsiednich pikseli.
Wystarczy, że ustawisz prostokąt przykrywający znak i będziesz świadkiem jak
znika (a czasami pojawi się coś o wiele brzydszego \- efekty mogą być różne).
.PD 0
.RSs
.IPs <x>,<y>
pozycja lewego, górnego rogu logo
.IPs <w>,<h>
szerokość i wysokość czyszczonego prostokąta
.IPs <t>
Grubość niewyraźnej krawędzi (dodana do w i h).
Kiedy ustawiona zostanie na \-1, zielony prostokąt zostanie narysowany na
ekranie, aby uprościć odnalezienie właściwych parametrów x,y,w,h.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B remove-logo=/ścieżka/do/nazwa_zbioru_z_bitmapą_logo.pgm
Usuwa logo stacji TV używając obrazka PGM lib PPM do stwierdzenia które piksele
stanowią logo.
Wysokość i szerokość obrazka musi pasować do wymiarów przetwarzanego strumienia
video.
Używa obrazka filtrującego i okrągłego rozmycia do usunięcia logo.
.RSs
.IPs /ścieżka/do/nazwa_zbioru_z_bitmapą_logo.pgm
[ścieżka] + nazwa zbioru obrazka filtrującego.
.RE
.
.TP
.B zrmjpeg[=opcje]
Programowy koder YV12 do MJPEG wykorzystywany przy wyjściu video zr2.
.RSs
.IPs maxheight=<h>|maxwidth=<w>
Te opcje ustawiają maksymalną szerokość i wysokość, którą karta zr może obsłużyć
(obecnie wartstwa filtrów MPlayera nie może wykryć prawidłowych wartości).
.IPs {dc10+,dc10,buz,lml33}-{PAL|NTSC}
Ustawia automatycznie maks.\& szerokość i wysokość polegając na znanych
wartościach dla duetu karta/\:tryb.
Na przykład, poprawnymi opcjami są: dc10-PAL i buz-NTSC (domyślnie: dc10+PAL)
.IPs color|bw
Wybiera kodowanie w kolorze lub czarno-białe.
To drugie jest szybsze.
Domyślnie używany jest tryb kolorowy.
.IPs hdec={1,2,4}
Poziome dziesiątkowanie 1, 2 lub 4.
.IPs vdec={1,2,4}
Pionowe dziesiątkowanie 1, 2 lub 4.
.IPs quality=1\-20
Ustawia jakość kompresji JPEG [NAJLEPSZA] 1 \- 20 [NAJGORSZA].
.IPs fd|nofd
Domyślnie, dziesiątkowanie jest stosowane, jeżeli sprzęt Zoran może
przeskalować wzwyż wynikowe obrazy MJPEG do ich oryginalnego rozmiaru.
Parametr fd nakazuje filtrowi zawsze stosować dziesiątkowanie (okropne).
.RE
.
.TP
.B screenshot
Pozwala na otrzymywanie zrzutów klatek z filmu używając polecenia screenshot
(domyślnie przypisanego do klawisza "s").
Zapisuje zbiory o nazwach "shotNNNN.png" w bieżącym katalogu, używając
pierwszego dostępnego numeru \- nie zamaże żadnych zbiorów.
Filtr nie ma żadnego narzutu jeśli nie jest używany i akceptuje dowolne
przestrzenie kolorów, więc można go bezpiecznie dodać do pliku
konfiguracyjnego.
.RE
.
.
.
.SH "OGÓLNE OPCJE KODOWANIA (TYLKO MENCODER)"
.
.TP
.B \-audio\-delay <0.0\-...>
Ustawia opóźnienie audio w nagłówku.
Domyślnie jest 0.0, ujemne wartości nie działają.
Opcja nie opóźnia dźwięku podczas kodowania, ale odtwarzacz, gdy wykryje
domyślne opóźnienie audio, wyręcza Cię z użycia opcji \-delay.
.
.TP
.B \-audio\-density <1\-50>
Liczba kawałków audio na sekundę (domyślnie jest 2 przy kawałkach audio
o długości 0.5s).
.br
.I INFORMACJA:
Tylko dla CBR, VBR ignoruje ją gdyż dokłada kolejny pakiet w nowym kawałku.
.
.TP
.B \-audio\-preload <0.0\-2.0>
Ustawia przerwę czasu buforowania audio (domyślnie: 0.5s).
.
.TP
.B \-endpos <[[hh:]mm:]ss[.ms]|size[b|kb|mb]> (zobacz także \-ss i \-sb)
Zatrzymuje kodowanie w podanym czasie lub pozycji bajtu.
.br
.I INFORMACJA:
Pozycja bajtu nie będzie dokładna, ponieważ może się on tylko
zatrzymać granicy ramki.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-endpos 56"
Koduje tylko 56 sekund.
.IPs "\-endpos 01:10:00"
Koduje tylko 1 godzinę i 10 minut.
.IPs "\-endpos 100mb"
Koduje tylko 100 MB.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-fafmttag <format>
Można używać do wymuszenia znacznika formatu audio pliku wyjściowego.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-fafmttag 0x55"
Da plik wyjściowy zawierający 0x55 (mp3) jako znacznik formatu audio.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-ffourcc <fourcc>
Można używać do wymuszenia fourcc video pliku wyjściowego.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-ffourcc div3"
Da plik wyjściowy zawierający "div3" jako video fourcc.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-force\-avi\-aspect <0.2\-3.0>
Nadpisuje aspekt zawarty w nagłówku vprp AVI OpenDML.
Opcja ta może być użyta do zmiany proporcji przy "\-ovc copy".
.
.TP
.B \-frameno\-file <nazwa pliku> (ODRADZANE)
Określa nazwę pliku audio z mapowaniem numerów klatek utworzonego w pierwszym
(tylko audio) przebiegu specjalnego kodowania trzyprzebiegowego.
.br
.I INFORMACJA:
Jeśli korzystasz z tego trybu prawdopodobnie uzyskasz desynchronizację A-V.
Nie używaj tej opcji \- jest ona trzymana tylko dla wstecznej kompatybilności
i przypuszczalnie zostanie usunięta w przyszłych wydaniach.
.
.TP
.B \-hr\-edl\-seek (tylko EDL)
Używa dokładniejszej, ale o wiele wolniejszej metody przeskakiwania.
Obszary przeznaczone do pominięcia nie są przeskakiwane, zamiast tego
dekodowane są wszystkie ramki ale tylko potrzebne są kodowane.
Pozwala to na zaczynanie nie na klatkach kluczowych.
.br
.I INFORMACJA:
Nie ma gwarancji prawidłowego działania z "\-ovc copy".
.
.TP
.B \-info <opcja1:opcja2:...> (tylko AVI)
Wybiera informację nagłówka otrzymywanego pliku AVI.
.sp 1
Dostępne opcje:
.RSs
.IPs "help\ "
Pokazuje ten opis.
.IPs name=<wartość>
tytuł pliku
.IPs artist=<wartość>
artysta lub autor pliku
.IPs genre=<wartość>
oryginalna kategoria pracy
.IPs subject=<wartość>
treść pliku
.IPs copyright=<wartość>
informacja o prawach autorskich pliku
.IPs srcform=<wartość>
oryginalna forma cyfrowego materiału
.IPs comment=<wartość>
ogólna uwaga na temat pliku
.RE
.
.TP
.B \-noautoexpand
Nie umieszcza automatycznie filtru expand w łańcuchu filtrów MEncodera.
Przydatne do kontrolowania, w którym momencie łańcucha napisy są renderowane
podczas włączania napisów na sztywno do filmu.
.
.TP
.B \-noencodedups
Nie koduje zduplikowanych klatek w duplikacie; w wyjściu umieszcza
ramki zerobajtowe do wskazania duplikatów.
Klatki zerobajtowe będą, tak czy inaczej, zapisane, chyba że filtr lub koder
zdolny do kodowania zduplikowanego jest załadowany.
Obecnie nadaje się do tego tylko filtr harddup.
.
.TP
.B \-noodml (tylko \-of avi)
Nie zapisuje indeksu OpenDML dla plików AVI >1GB.
.
.TP
.B \-noskip
Nie opuszcza klatek.
.
.TP
.B \-o <nazwa\ pliku>
Zapisuje wyjście do podanego pliku, zamiast domyślnego "test.avi".
.
.TP
.B \-oac <nazwa\ kodeka>
Koduje podanym kodekiem audio (brak wartości domyślnej).
.br
.I INFORMACJA:
Użyj \-oac help, aby otrzymać listę dostępnych kodeków.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-oac copy"
Nie koduje, tylko kopiuje strumień.
.IPs "\-oac pcm"
Koduje do odkompresowanego PCM.
.IPs "\-oac mp3lame"
Koduje do MP3 (używa Lame).
.IPs "\-oac lavc"
Koduje kodekiem z libavcodec.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-of <format> (KOD BETA!)
Koduje do wybranego formatu (domyślnie: AVI).
.br
.I INFORMACJA:
Użyj \-of help, aby otrzymać listę dostępnych formatów.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-of avi"
Koduje do AVI (domyślne).
.IPs "\-of mpeg"
Koduje do MPEG (zobacz także \-mpegopts).
.IPs "\-of lavf"
Koduje używając mukserów z libavformat (zobacz także \-lavfopts).
.IPs "\-of rawvideo"
surowy strumień video (bez muksowania \- tylko jeden strumień video)
.IPs "\-of rawaudio"
surowy strumień audio (bez muksowania \- tylko jeden strumień audio)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-ofps <fps>
Ustawia ilość klatek na sekundę (fps) w wyjściowym pliku,
wartość może być różna niż w pliku źródłowym.
Parametr musi być ustawiony dla zmiennego fps (ASF, niektóre MOV) i plików
progresywnych (30000/1001fps ztelecinowane MPEG).
.
.TP
.B \-ovc <nazwa\ kodeka>
Koduje z podanym kodekiem video (brak domyślnej wartości).
.br
.I INFORMACJA:
Użyj \-ovc help, aby otrzymać listę dostępnych kodeków.
.sp 1
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs "\-ovc copy"
Nie koduje, tylko kopiuje strumień.
.IPs "\-ovc divx4"
Koduje do DivX4/\:DivX5.
.IPs "\-ovc raw"
Koduje do nieskompesowanego formatu (użyj "\-vf format", aby wybrać).
.IPs "\-ovc lavc"
Koduje z kodekiem libavcodec.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B \-passlogfile <nazwa\ pliku>
W dwuprzebiegowym kodowaniu, zrzuca informacje o pierwszym przebiegu do
<nazwa pliku> zamiast domyślnego divx2pass.log.
.
.TP
.B \-skiplimit <wartość>
Określa maksymalną liczbę pominiętych klatek po zakodowaniu jednej
(\-noskiplimit daje nieograniczoną liczbę).
.
.TP
.B \-vobsubout <nazwa\ bazy>
Określa podstawową nazwę wyjściowych plików .idx i .sub.
Wyłączy to renderowanie napisów w kodowanym filmie i przekieruje je do plików
napisów VOBsub.
.
.TP
.B \-vobsuboutid <langid>
Wybiera dwu literowy kod języka napisów.
Unieważnia to, co jest czytane z DVD lub pliku .ifo.
.
.TP
.B \-vobsuboutindex <index>
Określa indeks napisów w pliku wyjściowym (domyślnie: 0).
.
.
.
.SH "OPCJE SPECYFICZNE DLA KODEKA (TYLKO MENCODER)"
Możesz określić specyficzne parametry kodowania dla kodeka, korzystając
z poniższej składni:
.
.TP
.B \-<kodek>opts <opcja1[=wartość],opcja2,...>
.
.PP
Gdzie <kodek> to jedno z: lavc, xvidenc, divx4, lame, toolame, twolame, nuv,
vfw, faac, x264enc, mpeg lub lavf.
.
.
.SS divx4 (\-divx4opts)
.
DivX4 jest uważany za przestarzały i obsługiwany tylko dla kompletności.
Aby uzyskać szczegółowe informacje o opcjach DivX4, przeczytaj źródła,
większość opcji nie jest tu opisana.
.
.TP
.B "help\ \ \ "
wyświetla pomoc
.
.TP
.B br=<wartość>
Określa bitrate.
.RSs
.IPs 4\-16000
(w kbit)
.IPs 16001\-24000000
(w bit)
.RE
.
.TP
.B key=<wartość>
maksymalna przerwa między ramkami kluczowymi (w ramkach)
.
.TP
.B deinterlace
Włącza usuwanie przeplotu (unikaj tej opcji, DivX4 ma pełno błędów).
.
.TP
.B q=<1\-5>
jakość (1\-najszybszy, 5\-najlepszy)
.
.TP
.B min_quant=<1\-31>
minimalny kwantyzator (quantizer)
.
.TP
.B max_quant=<1\-31>
maksywalny kwantyzator
.
.TP
.B rc_period=<wartość>
współczynnik kontroli czasu
.
.TP
.B rc_reaction_period=<wartość>
współczynnik kontroli czasu reakcji
.
.TP
.B rc_reaction_ratio=<wartość>
współczynnik kontroli proporcji reakacji
.
.TP
.B crispness=<0\-100>
określa chropowatość/\:gładkość
.
.TP
.B pass=<1\-2>
Z tą opcją możesz kodować dwuprzebiegowo pliki DivX4.
Najpierw koduj z pass=1,
później koduj jeszcze raz z tymi samymi parametrami i pass=2.
.
.TP
.B vbrpass=<0\-2>
Nadpisuje argument pass i wykorzystuje bibliotekę Xvid VBR zamiast DivX4 VBR.
Dostępne są następujące opcje:
.RSs
.IPs 0
kodowanie jednoprzebiegowe (tak jakby pominąć przebieg w wierszu poleceń)
.IPs 1
Analityczny (pierwszy) przebieg dwuprzebiegowego kodowania.
Wynikowy plik AVI może być przekierowany do /dev/\:null.
.IPs 2
Ostateczny (drugi) przebieg dwuprzebiegowego kodowania.
.RE
.
.
.SS lame (\-lameopts)
.
.TP
.B "help\ \ \ "
wyświetla pomoc
.
.TP
.B vbr=<0\-4>
metoda zmiennego bitrate
.PD 0
.RSs
.IPs 0
cbr
.IPs 1
mt
.IPs 2
rh (domyślne)
.IPs 3
abr
.IPs 4
mtrh
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "abr\ \ \ \ "
średni bitrate
.
.TP
.B "cbr\ \ \ \ "
stały bitrate
Wymusza również kodowanie CBR na późniejszych kodowaniach ABR.
.
.TP
.B br=<0\-1024>
bitrate w kbit (tylko CBR i ABR)
.
.TP
.B q=<0\-9>
jakość (0 \- najwyższa, 9 \- najniższa) (tylko VBR)
.
.TP
.B aq=<0\-9>
jakość algorytmiczna (0 \- najlepsza/najwolniejsza, 9 \- najgorsza/najszybsza)
.
.TP
.B ratio=<1\-100>
współczynnik kompresji
.
.TP
.B vol=<0\-10>
wzmocnienie głośności wejścia audio
.
.TP
.B mode=<0\-3>
(domyślne: auto)
.PD 0
.RSs
.IPs 0
stereo
.IPs 1
joint-stereo
.IPs 2
dualchannel
.IPs 3
mono
.RE
.PD 1
.
.TP
.B padding=<0\-2>
.PD 0
.RSs
.IPs 0
żaden
.IPs 1
pełen
.IPs 2
dostraja
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "fast\ \ \ "
przełącza na szybsze kodowanie kolejnych trybów ustawień VBR
Skutkuje to nieznacznie niższą jakością i większymi wartościami bitrate.
.
.TP
.B highpassfreq=<częstotliwość>
Ustawia częstotliwość w Hz wysokoprzejściowego filtrowania (highpass filtering).
Częstotliwości poniżej podanej będą obcinane.
Wartość \-1 wyłączy filtrowanie, wartość 0
pozwoli LAME wykryć wartości automatycznie.
.
.TP
.B lowpassfreq=<częstotliwość>
Ustawia częstotliwość w Hz niskoprzejściowego filtrowania (lowpass filtering).
Częstotliwości powyżej podanej będą obcinane.
Wartość \-1 wyłączy filtrowanie, wartość 0
pozwoli LAME wykryć wartości automatycznie.
.
.TP
.B preset=<wartość>
standardowe ustawienia
.RSs
.IPs help
Wyświetla dodatkowe opcje i informacje o standardowych ustawieniach.
.IPs medium
kodowanie VBR, dobra jakość, wartości bitrate 150\-180 kbps
.IPs standard
kodowanie VBR, wysoka jakość, wartości bitrate 170\-210 kbps
.IPs extreme
kodowanie VBR, bardzo wysoka jakość, wartości bitrate 200\-240 kbps
.IPs insane
kodowanie CBR, najwyższa ustawiona jakość, bitrate 320 kbps
.IPs <8\-320>
kodowanie ABR z uśrednioną wartością podanego bitrate
.RE
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁADY:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs fast:preset=standard
stosowne dla większości ludzi i typów muzyki i już całkiem wysoka jakość
.IPs cbr:preset=192
Koduje z ustawieniami ABR na wymuszonym, stałym bitrate wynoszącym 192 kbps.
.IPs preset=172
Kodowanie z ustawieniami ABR przy średnim bitrate 172 kbps.
.IPs preset=extreme
Dla ludzi z niewiarygodnie dobrym słuchem i podobnym wyposażeniem.
.RE
.PD 1
.
.
.SS toolame i twolame (odpowiednio \-toolameopts i \-twolameopts)
.
.TP
.B br=<32\-384>
W trybie CBR parametr ten oznacza bitrate w kbps,
natomiast w trybie VBR jest to minimalny bitrate na ramkę.
Tryb VBR nie zadziała z wartością mniejszą niż 112.
.
.TP
.B vbr=<\-50\-50> (tylko VBR)
Przedział zmienności; jeśli ujemny koder przesuwa średni bitrate w stronę
dolnej granicy, jeśli dodatni w stronę górnej.
Jeśli ustawione na 0 jest używany tryb CBR (domyślne).
.
.TP
.B maxvbr=<32\-384> (VBR only)
maksymalny bitrate dozwolony na ramkę, w kbps
.
.TP
.B mode=<stereo  |  jstereo  |  mono  |  dual>
(domyślnie: mono dla dźwięku jednokanałowego, w przeciwnym wypadku stereo)
.
.TP
.B psy=<\-1\-4>
model psychoakustyczny (domyślnie: 2)
.
.TP
.B errprot=<0 | 1>
Włącza ochronę przed błędami.
.
.TP
.B debug=<0\-10>
poziom debugowania
.RE
.PD 1
.
.
.SS faac (\-faacopts)
.
.TP
.B br=<bitrate>
średni bitrate w kbps (nie działa z quality)
.
.TP
.B quality=<1\-1000>
jakość, im wyższa tym lepsza (nie działa z br)
.
.TP
.B object=<0\-3>
typ złożoności obiektów
.PD 0
.RSs
.IPs 0
MAIN (domyślnie)
.IPs 1
LOW
.IPs 2
SSR
.IPs 3
LTP (niezwykle wolne)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B mpeg=<2|4>
Wersja MPEG (domyślnie: 4)
.
.TP
.B "tns\ \ \ \ "
Włącza czasowe kształtowanie szumu.
.
.TP
.B cutoff=<0\-częstotliwość_próbkowania/2>
częstotliowść obcinania (domyślnie: częstotliwość_próbkowania/2)
.
.TP
.B "raw\ \ \ \ "
Przechowuje strumień jako surowy ładunek z dodatkowymi danymi w nagłówku
kontenera (domyślnie: 0, co oznacza ADTS).
Nie ustawiaj tej flagi jeśli wyraźnie tego nie potrzebujesz, albo nie będziesz
mógł później zremuksować strumienia audio.
.RE
.PD 1
.
.
.SS lavc (\-lavcopts)
.
Wiele z opcji libavcodec (w skrócie lavc) jest skąpo udokumentowanych.
Szczegółowe informacje znajdziesz w źródłach.
.PP
.I PRZYKŁAD:
.PD 0
.RSs
.IPs vcodec=msmpeg4:vbitrate=1800:vhq:keyint=250
.RE
.PD 1
.
.TP
.B acodec=<wartość>
kodek audio (domyślnie: mp2):
.PD 0
.RSs
.IPs "mp2\ \ "
MPEG Layer 2
.IPs "mp3\ \ "
MPEG Layer 3
.IPs "ac3\ \ "
AC3
.IPs adpcm_ima_wav
IMA Adaptive PCM (4bity na próbkę, kompresja w stosunku 4:1)
.IPs "sonic\ "
Eksperymentalny stratny/bezstratny kodek.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B abitrate=<wartość>
bitrate dźwięku w kbit (domyślnie: 224)
.
.TP
.B atag=<wartość>
Wykorzystuje określony znacznik formatu dźwięku systemu Windows (np.\&
atag=0x55).
.
.TP
.B bit_exact
Wykorzystuje tylko algorytmy bitowo dokładne (poza (I)DCT).
Ponadto bit_exact wyłącza kilka funkcji optymalizacyjnych i dlatego też
powinien być stosowany tylko do testów regresyjnych, które wymagają plików
identycznych binarnie, nawet jeżeli zmienia się wersja kodera.
Opcja ta ignoruje również nagłówek user_data w strumieniach MPEG-4.
Nie korzystaj z tego parametru, chyba że wiesz co robisz.
.
.TP
.B threads=<1\-8>
Maksymalna liczba użytych wątków (domyślnie: 1).
Może mieć delikatnie negatywny wpływ na przewidywanie ruchu.
.RE
.
.TP
.B vcodec=<wartość>
Wykorzystuje podany kodek (domyślnie: mpeg4).
.PD 0
.RSs
.IPs mjpeg
Motion JPEG
.IPs ljpeg
Lossless JPEG
.IPs "h261\ "
H.261
.IPs "h263\ "
H.263
.IPs h263p
H.263 Plus
.IPs mpeg4
MPEG-4 (DivX 4/5)
.IPs msmpeg4
DivX 3
.IPs msmpeg4v2
MS MPEG4v2
.IPs "wmv1\ "
Windows Media Video, wersja 1 (AKA WMV7)
.IPs "wmv2\ "
Windows Media Video, wersja 2 (AKA WMV8)
.IPs "rv10\ "
stary kodek RealVideo
.IPs mpeg1video
MPEG-1 video
.IPs mpeg2video
MPEG-2 video
.IPs huffyuv
HuffYUV
.IPs ffvhuff (zobacz także opcję vstrict)
niestandardowy, mniejszy o 20% HuffYUV wykorzystujący YV12
.IPs "asv1\ "
ASUS Video v1
.IPs "asv2\ "
ASUS Video v2
.IPs ffv1 (zobacz także opcję vstrict)
bezstratny kodek video FFmpeg
.IPs "flv\ \ "
Sorenson H.263 używany w Flash Video
.IPs dvvideo
Sony Digital Video
.IPs "svq1\ "
Apple Sorenson Video 1
.IPs snow (zobacz także opcję vstrict)
eksperymentalny kodek FFmpeg oparty o wavelet
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vqmin=<1\-31>
minimalny kwantyzator (quantizer) (przebieg\ 1/\:2)
.RSs
.IPs 1
Nie zalecane (bardzo duży plik, mała różnica w jakości i dziwne efekty uboczne:
msmpeg4, h263 będą słabej jakości, kontrola tempa będzie szwankowała co w
rezultacie da wyjście niższej jakości i niektóre dekodery nie będą w stanie
sobie z nim poradzić).
.IPs 2
Zalecane do normalnego kodowania mpeg4/\:mpeg1video (domyślne).
.IPs 3
Zalecane dla h263(p)/\:msmpeg4.
Powodem wyboru 3 a nie 2 jest fakt, że ten drugi może prowadzić do przepełnień.
(Będzie to naprawione dla h263(p) przez zmianę kwantyzatora o MB w przyszłości,
msmpeg4 nie może być poprawiony ponieważ tego nie obsługuje.)
.RE
.
.TP
.B lmin=<0.01\-255.0>
Minimalny mnożnik Lagrange dla kontroli tempa, prawdopodobnie chcesz, żeby był
równy lub mniejszy niż vqmin (domyślnie: 2.0).
.RE
.
.TP
.B lmax=<0.01\-255.0>
maksymalny mnożnik Lagrange dla kontroli tempa (domyślnie: 31.0)
.RE
.
.TP
.B vqscale=<1\-31>
Stały kwantyzator /\: stała jakość kodowania (włącza tryb stałego kwantyzatora).
Niższa wartość oznacza lepszą jakość ale większy plik wynikowy
(domyślnie: 0 (wyłączony)).
1 nie jest zalecaną wartością (sprawdź vqmin a uzyskasz więcej informacji).
.
.TP
.B vqmax=<1\-31>
maksymalny kwantyzator (przebieg\ 1/\:2), 10\-31 jest rozsądnym zakresem
(domyślnie: 31)
.
.TP
.B mbqmin=<1\-31>
przestarzałe, używaj vqmin
.
.TP
.B mbqmax=<1\-31>
przestarzałe, używaj vqmax
.
.TP
.B vqdiff=<1\-31>
maksymalna różnica kwantyzatora między sąsiednimi ramkami I a P
(przebieg\ 1/\:2) (domyślnie: 3)
.
.TP
.B vmax_b_frames=<0\-4>
maksymalna ilość ramek B między ramkami innymi niż B:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
brak klatek B (domyślne)
.IPs 0\-2
rozsądny zakres dla MPEG-4
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vme=<0\-5>
metoda szacowania ruchu
Dostępne są metody:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
żadna (bardzo niska jakość)
.IPs 1
pełna (powolna, brak opiekuna, metoda wyłączona)
.IPs 2
log (niska jakość, brak opiekuna, metoda wyłączona)
.IPs 3
phods (niska jakość, brak opiekuna, metoda wyłączona)
.IPs 4
EPZS: rozmiar diamentu jest równy 1, może być dopasowany
przez opcje *dia (domyślna)
.IPs 5
X1 (eksperymentalna, obecnie synonim EPZS)
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
.br
.I INFORMACJA:
Wartości 0\-3 obecnie ignorują ilość zużytych Bitów,
więc jakość może być niska.
.RE
.
.TP
.B me_range=<0\-9999>
zakres przeszukiwania przy szacowaniu ruchu
(domyślnie: 0 (nieograniczony))
.
.TP
.B mbd=<0\-2>
Algorytm decyzyjny makrobloku (tryb wysokiej jakości), koduje każdy makroblok
we wszystkich trybach i wybiera ten najlepszy.
Metoda ta jest powolna, ale jej rezultatem jest lepsza jakość i mniejsza
objętość pliku.
.PD 0
.RSs
.IPs 0
Korzysta z mbcmp (domyślne).
.IPs 1
Wybiera tryb MB, który wymaga najmniejszej ilości bitów (=vhq).
.IPs 2
Wybiera tryb MB, który powoduje najmniejsze zniekształcenia tempa.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "vhq\ \ \ \ "
Działa tak samo jak mbd=1, trzymany ze względu na kompatybilność.
.
.TP
.B "v4mv\ \ \ "
Zezwala na 4 wektory ruchu w każdym makrobloku (trochę lepsza jakość).
Działa lepiej w parze z mbd>0.
.
.TP
.B "obmc\ \ \ "
kompensacja ruchu nachodzących na siebie bloków (H.263+)
.
.TP
.B "loop\ \ \ "
filtr pętli (H.263+)
nie działa
.
.TP
.B inter_threshold <\-1000\-1000>
Na razie nie robi kompletnie nic.
.
.TP
.B keyint=<0\-300>
maksymalna przerwa między ramkami kluczowymi w ramkach
(domyślnie: 250 albo jedna klatka kluczowa co dziesięć sekund w filmie 25fps)
Ramki kluczowe są potrzebne przy przeszukiwaniu, jako że przeszukiwane są
tylko ramki kluczowe, potrzebują jednak one trochę więcej miejsca niż zwykłe
ramki, więc większe wartości dadzą w rezultacie mniejszy plik, ale mniej
precyzyjne przeszukiwanie.
0 jest równoważne 1, czyli każda ramka jest ramką kluczową.
Wartości >300 nie są zalecane, ponieważ jakość może być zła w zależności od
dekodera, kodera i szczęścia.
Dla utrzymania pełnej zgodności z MPEG-1/\:2/\:4 wartości powinny być <=132.
.
.TP
.B sc_threshold=<\-1000000000\-1000000000>
Próg do wykrywania zmiany sceny.
Libavcodec wstawia klatkę kluczową jeżeli wykryje zmianę sceny.
Tą opcją możesz określić czułość tej detekcji.
\-1000000000 oznacza, że zmiana sceny wykrywana jest w każdej klatce,
1000000000 oznacza, że żadne zmiany nie będą wykryte (domyślnie: 0).
.
.TP
.B vb_strategy=<0\-1> (tylko pierwszy przebieg)
strategia wyboru między ramkami I/\:P/\:B:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
Zawsze używa maksymalnej ilości klatek B (domyślne).
.IPs 1
Unika ramek B w scenach z dużą ilością ruchu.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vpass=<1\-3>
Włącza wewnętrzny tryb dwu- (lub więcej) przebiegowy, podawaj tylko, jeżeli chcesz
korzystać z kodowania dwu- (lub więcej) przebiegowego.
.PD 0
.RSs
.IPs 1
pierwszy przebieg (zobacz także opcję turbo)
.IPs 2
drugi przebieg
.IPs 3
n-ty przebieg (drugi i następne przebiegi kodowania N-przebiegowego)
.RE
.RS
Jak to działa i jak tego używać:
.br
Pierwszy przebieg (vpass=1) zapisuje plik ze statystykami.
Może będziesz chciał wyłączyć niektóre opcje znacznie obciążające procesor,
podobnie jak robi to tryb "turbo".
.br
W trybie dwuprzebiegowym drugi przebieg (vpass=2) czyta plik ze statystykami
i opiera na nim decyzje o kontroli tempa.
.br
W trybie N-przebiegowym drugi przebieg (vpass=3, to nie błąd)
robi obie rzeczy: Najpierw czyta statystyki z pliku, później je nadpisuje.
Może będziesz chciał zachować kopię pliku divx2pass.log zanim to się stanie,
jeśli istnieje możliwość, że będziesz musiał przerwać działanie MEncodera.
Możesz używać wszystkich opcji kodowania, poza tymi obciążającymi procesor
w znacznym stopniu (jak "qns").
.br
Możesz później powtarzać ten przebieg, poprawiając proces kodowania.
Każdy przebieg będzie używał statystyk z poprzedniego żeby poprawić kodowanie.
Ostatni przebieg może mieć opcje dowolnie obciążające procesor.
.br
Jeśli chcesz kodowania dwuprzebiegowego, użyj najpierw vpass=1 potem vpass=2.
.br
Jeśli chcesz trój- lub więcej przebiegowego użyj vpass=1 przy pierwszym
przebiegu a potem vpass=3 i vpass=3 i tak dalej dopóki nie jesteś zadowolony
z wyniku kodowania.
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
huffyuv:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs "pierwszy przebieg"
Zachowuje statystyki.
.IPs "drugi przebieg"
Koduje z optymalną tablicą Huffmana opartą o wyniki pierwszego przebiegu.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B turbo (tylko tryb dwuprzebiegowy)
Znacznie zwiększa szybkość pierwszego przebiegu używając szybszych algorytmów
i wyłączając opcje obciążające w znacznym stopniu procesor.
Prawdopodobnie zmniejszy to trochę globalny współczynnik PSNR (o około 0.01dB),
zmieni typy pojedynczych klatek i trochę bardziej ich PSNR (do 0.03dB).
.
.TP
.B aspect=<x/\:y>
Przechowuje proporcje wewnętrznie, podobnie jak pliki MPEG.
O wiele lepsze rozwiązanie niż ponowne skalowanie, ponieważ nie spada jakość.
Tylko MPlayer będzie odtwarzał te pliki poprawnie, inne odtwarzacze wyświetlą
je w złych proporcjach.
Parametr proporcji może być podany jako stosunek lub liczba rzeczywista.
.sp 1
.RS
.I Przykład:
.RE
.RSs
.PD 0
.IPs "aspect=16/\:9 lub aspect=1.78"
.PD 1
.RE
.
.TP
.B autoaspect
Podobnie jak opcja aspect, ale proporcja wyliczana jest automatycznie, biorąc
pod uwagę wszystkie filtry dostrajające (crop/\:expand/\:scale/\:itp) podane w
łańcuchu.
Nie powoduje spadku wydajności, więc możesz ją mieć spokojnie zawsze włączoną.
.
.TP
.B vbitrate=<wartość>
Określa bitrate (przebieg\ 1/\:2) (domyślnie: 800).
.br
.I UWAGA:
1kbit = 1000 bitów
.PD 0
.RSs
.IPs 4\-16000
(w kbit)
.IPs 16001\-24000000
(w bit)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vratetol=<wartość>
przybliżona tolerancja rozmiaru pliku w kbit.
1000\-100000 jest rozsądnym zakresem.
(uwaga: 1kbit = 1000 bitów)
(domyślnie: 8000)
.br
.I INFORMACJA:
Wartość vratetol nie powinna być zbyt duża podczas drugiego przebiegu, inaczej
mogą wystąpić problemy, jeżeli wykorzystane będzie vrc_(min|max)rate.
.
.TP
.B vrc_maxrate=<wartość>
maksymalny bitrate w kbit/\:sek (przebieg\ 1/\:2)
(domyślnie: 0, nieograniczony)
.
.TP
.B vrc_minrate=<wartość>
minimalny bitrate w kbit/\:sek (przebieg\ 1/\:2)
(domyślnie: 0, nieograniczony)
.
.TP
.B vrc_buf_size=<wartość>
rozmiar bufora w kbit (przebieg\ 1/\:2).
Dla MPEG-1/\:2 określa to również rozmiar bufora vbv, użyj 327 dla VCD,
917 dla SVCD i 1835 dla DVD.
.
.TP
.B vrc_buf_aggressivity
obecnie bezużyteczne
.
.TP
.B vrc_strategy
Zarezerwowane na przyszłość.
.
.TP
.B vb_qfactor=<\-31.0\-31.0>
współczynnik kwantyzatora pomiędzy ramkami B a innymi niż B (przebieg\ 1/\:2)
(domyślnie: 1.25)
.
.TP
.B vi_qfactor=<\-31.0\-31.0>
współczynnik kwantyzatora pomiędzy ramkami I a innymi niż I (przebieg\ 1/\:2)
(domyślnie: 0.8)
.
.TP
.B vb_qoffset=<\-31.0\-31.0>
offset kwantyzatora pomiędzy ramkami B a innymi niż B (przebieg\ 1/\:2)
(domyślnie: 1.25)
.
.TP
.B vi_qoffset=<\-31.0\-31.0>
(przebieg\ 1/\:2) (domyślnie: 0.0)
.br
jeżeli v{b|i}_qfactor > 0
.br
Kwantyzator klatek I/\:B = kwantyzator ramki P * v{b|i}_qfactor +
v{b|i}_qoffset
.br
w przeciwnym wypadku
.br
normalnie kontroluj tempo (nie blokuj kwantyzatora według następnej ramki P)
i ustaw q= \-q * v{b|i}_qfactor + v{b|i}_qoffset
.br
.I WSKAZÓWKA:
Aby kodować ze stałym kwantyzatorem, ale różnym
dla klatek I/\:P i B, możesz wykorzystać poniższy wzór:
lmin= <ip_quant>:lmax= <ip_quant>:vb_qfactor= <b_quant/\:ip_quant>
.
.TP
.B vqblur=<0.0\-1.0> (przebieg 1)
Rozmycie kwantyzatora (domyślnie: 0.5),
większe wartości uśrednią kwantyzator w czasie (wolniejsze zmiany).
.PD 0
.RSs
.IPs 0.0
Wyłączone rozmycie kwantyzatora
.IPs 1.0
Uśrednia kwantyzator ze wszystkich poprzednich klatek.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vqblur=<0.0\-99.0> (przebieg 2)
Rozmycie gaussowe kwantyzatora (domyślnie: 0.5),
większe wartości uśrednią kwantyzator w czasie (wolniejsze zmiany).
.
.TP
.B vqcomp=<0.0\-1.0>
Kompresja kwantyzatora, vrc_eq zależy od niej (przebieg\ 1/\:2) (domyślnie: 0.5).
Dla przykładu, zakładając że jest używane domyślne równanie kontroli tempa,
przy vqcomp=1.0, kontrola tempa przydziela każdej ramce ilość bitów potrzebną
do zakodowania ich przy takim samym kwantyzatorze.
Przy vqcomp=0.0, kontrola tempa przydziela każdej ramce taką samą ilość bitów,
czyli ścisłe CBR.
.I INFORMACJA:
To są ekstremalne ustawienia i nie powinny być używane.
Postrzegana optymalna jakość będzie gdzieś między tymi dwoma ekstremami.
.
.TP
.B vrc_eq=<equation>
główne równanie kontroli tempa (przebieg\ 1/\:2)
.RE
.RSs
.IPs "1\ \ \ \ "
stały bitrate
.IPs "tex\ \ "
stała jakość
.IPs 1+(tex/\:avgTex-1)*qComp
przybliżone równanie starej kontroli tempa
.IPs tex^qComp
z qcomp 0.5 czy coś takiego (domyślne)
.RE
.PP
.RS
operatory:
.RE
.RSs
.IPs +,\-,*,/,^
.RE
.PP
.RS
zmienne:
.RE
.RSs
.IPs "tex\ \ "
złożoność tekstur
.IPs iTex,pTex
złożoność tekstur intra, nie-intra
.IPs avgTex
średnia złożoność tekstur
.IPs avgIITex
średnia złożoność tekstur intra w ramkach I
.IPs avgPITex
średnia złożoność tekstur intra w ramkach P
.IPs avgPPTex
średnia złożoność tekstur nie-intra w ramkach P
.IPs avgBPTex
średnia złożoność tekstur nie-intra w ramkach B
.IPs "mv\ \ \ "
ilość bitów użytych w wektorach ruchu
.IPs fCode
maksymalna długość wektorów ruchu w skali log2
.IPs iCount
ilość makrobloków intra / ilość makrobloków
.IPs "var\ \ "
złożoność przestrzenna
.IPs mcVar
złożoność czasowa
.IPs qComp
qcomp z wiersza poleceń
.IPs "isI, isP, isB"
Wynosi 1 jeżeli typ obrazu to I/\:P/\:B w przeciwnym wypadku \- 0.
.IPs "Pi,E\ "
Przejrzyj swoją ulubioną książkę do matematyki.
.RE
.PP
.RS
funkcje:
.RE
.RSs
.IPs max(a,b),min(a,b)
maksimum / minimum
.IPs gt(a,b)
wynosi 1 jeżeli a>b, inaczej 0
.IPs lt(a,b)
wynosi 1 jeżeli a<b, inaczej 0
.IPs eq(a,b)
wynosi 1 jeżeli a==b, inaczej 0
.IPs "sin, cos, tan, sinh, cosh, tanh, exp, log, abs"
.RE
.
.TP
.B vrc_override=<opcje>
Określona przez użytkownika jakość poszczególnych części (zakończenie,
lista płac, ...) (przebieg\ 1/\:2).
Opcje to <klatka-początkowa>, <klatka-końcowa>, <jakość>[/\:<klatka-początkowa>,
<klatka-końcowa>, <jakość>[/\:...]]:
.PD 0
.RSs
.IPs "quality (2\-31)"
kwantyzator
.IPs "quality (\-500\-0)"
korekcja jakości w %
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vrc_init_cplx=<0\-1000>
początkowa złożoność (przebieg\ 1)
.
.TP
.B vrc_init_occupancy=<0.0\-1.0>
początkowa zajętość bufora, jako ułamek vrc_buf_size (domyślnie: 0.9)
.
.TP
.B vqsquish=<0|1>
Określa jak ma się zachowywać kwantyzator między qmin a qmax (przebieg\ 1/\:2).
.PD 0
.RSs
.IPs 0
Używa obcinania.
.IPs 1
Używa ładnej, różniczkowalnej funkcji (domyślne).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vlelim=<\-1000\-1000>
Ustawia próg eliminowania pojedynczych współczynników jasności.
Wartości ujemne będą brały pod uwagę także współczynnik DC
(powinny być równe co najmniej \-4 lub niżej dla kodowania z quant=1):
.PD 0
.RSs
.IPs 0
wyłączony (domyślne)
.IPs \-4
zalecane przez JVT
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vcelim=<\-1000\-1000>
Ustawia próg eliminowania pojedynczych współczynników barwy.
Wartości ujemne będą brały pod uwagę także współczynnik DC
(powinny być równe co najmniej \-4 lub niżej dla kodowania z quant=1):
.PD 0
.RSs
.IPs 0
wyłączony (domyślne)
.IPs 7
zalecane przez JVT
.RE
.PD 1
.
.TP
.B vstrict=<\-2|\-1|0|1>
ścisła zgodność ze standardami
.PD 0
.RSs
.IPs 0
wyłączona
.IPs 1
Zalecane tylko w przypadku, jeżeli chcesz przekazać wyjście do referencyjnego
dekodera MPEG-4.
.IPs \-1
Pozwala na rozszerzenia libavcodec (domyślne).
.IPs \-2
Włącza eksperymentalne kodeki i możliwości które mogą nie być obsługiwane
przez przyszłe wersje MPlayera (snow, ffvhuff, ffv1).
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "vdpart\ "
Dzielenie danych.
Dodaje 2 Bajty do każdego pakietu video, poprawia odporność na błędy podczas
transferu przez niepewne kanały (np.\& przesyłanie poprzez internet).
Każdy pakiet będzie kodowany w 3 oddzielnych częściach:
.PD 0
.RSs
.IPs "1. MVy"
ruch
.IPs "2. Współczynniki DC"
obraz niskiej rozdzielczości
.IPs "3. Współczyniki AC"
szczegóły
.RE
.PD 1
.RS
Najważniejsze są MV i DC, ich utrata jest o wiele gorsza niż utrata AC i
później 1. i 2. części.
MV i DC razem są o wiele mniejsze niż 3ci kawałek (AC), co oznacza,
że błędy będą częściej występowały w tym ostatnim niż w dwóch pierwszych.
Dlatego, obraz będzie wyglądał o wiele lepiej z podziałem na części niż bez,
ponieważ bez dzielenia błędy będą zdarzały się równo w AC/\:DC/\:MV.
.RE
.
.TP
.B vpsize=<0\-10000> (zobacz także opcję vdpart)
Rozmiar pakietu video, poprawia odporność na błędy.
.PD 0
.RSs
.IPs "0\ \ \ \ "
wyłączone (domyślne)
.IPs 100\-1000
dobry wybór
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "ss\ \ \ \ \ "
tryb o strukturze plastrowej dla H.263+
.
.TP
.B "gray\ \ \ "
kodowanie tylko w skali szarości (szybsze)
.
.TP
.B vfdct=<0\-10>
algorytm DCT
.PD 0
.RSs
.IPs 0
Automatycznie wybiera dobry (domyślne).
.IPs 1
fast integer
.IPs 2
accurate integer
.IPs 3
MMX
.IPs 4
mlib
.IPs 5
AltiVec
.IPs 6
floating point AAN
.RE
.PD 1
.
.TP
.B idct=<0\-99>
algorytm IDCT
.br
.I INFORMACJA:
Z tego co wiemy te wszystkie IDCT przechodzą testy IEEE1180.
.PD 0
.RSs
.IPs 0
Automatycznie wybiera dobry (domyślne).
.IPs 1
referencjny dekoder JPEG
.IPs 2
simple
.IPs 3
simplemmx
.IPs 4
libmpeg2mmx (niedokładny, nie używaj do kodowania z keyint >100)
.IPs 5
ps2
.IPs 6
mlib
.IPs 7
arm
.IPs 8
AltiVec
.IPs 9
sh4
.RE
.PD 1
.
.TP
.B lumi_mask=<0.0\-1.0>
Maskowanie jasności jest "psychosensorycznym" parametrem, który wykorzystuje
fakt, że ludzkie oko widzi mniej szczegółów na bardzo jasnych polach obrazu.
Kompresuje on mocniej jasne obszary niż te o średniej jasności, więc zachowa to
kilka bitów, które mogą być wykorzystane przez następne klatki, podnosząc
ogólną, subiektywną jakość, przy jednoczesnym możliwym spadku wartości PSNR.
.br
.I UWAGA:
Bądź ostrożny, zbyt duże wartości mogą spowodować okropne rzeczy.
.br
.I UWAGA:
Duże wartości mogą wyglądać dobrze na niektórych monitorach,
a na innych nie.
.PD 0
.RSs
.IPs "0.0\ \ "
wyłączone (domyślne)
.IPs 0.0\-0.3
rozsądny zakres
.RE
.PD 1
.
.TP
.B dark_mask=<0.0\-1.0>
Maskowanie ciemności jest "psychosensorycznym" parametrem, który wykorzystuje
fakt, że ludzkie oko widzi mniej szczegółów na bardzo ciemnych polach obrazu.
Kompresuje on mocniej ciemne obszary niż te o średniej jasności, więc zachowa to
kilka bitów, które mogą być wykorzystane przez następne klatki, podnosząc
ogólną, subiektywną jakość, przy jednoczesnym możliwym spadku wartości PSNR.
.br
.I UWAGA:
Bądź ostrożny, zbyt duże wartości mogą spowodować okropne rzeczy.
.br
.I UWAGA:
Duże wartości mogą wyglądać dobrze na niektórych monitorach, a na
innych / TV / TFT nie.
.PD 0
.RSs
.IPs "0.0\ \ "
wyłączone (domyślne)
.IPs 0.0\-0.3
rozsądny zakres
.RE
.PD 1
.
.TP
.B tcplx_mask=<0.0\-1.0>
Maskowanie czasowej złożoności (domyślnie: 0.0 (wyłączone)).
Wyobraź sobie ujęcie z ptakiem lecącym przez całą scenę. tcplx_mask
zwiększy kwantyzatory jego makrobloków (tym samym zmniejszając ich jakość),
ponieważ ludzkie oko zazwyczaj nie ma czasu, żeby zobaczyć wszystkie jego
szczegóły.
Niestety, jeżeli przedmiot, na którego została nałożona maska, zatrzyma się
(np.\& ptak wyląduje) prawdopodobnie będzie wyglądało to okropnie przez
krótką chwilę, dopóki koder nie zauważy tego, że przedmiot już się nie porusza
i potrzebuje nowych bloków.
Zaoszczędzone bity, będą wykorzystane w innych częściach filmu, co może
zwiększyć subiektywną jakość, pod warunkiem, że wartość tcplx_mask jest
starannie dobrana.
.
.TP
.B scplx_mask=<0.0\-1.0>
Maskowanie złożoności przestrzennej.
Większe wartości pomagają przy blokowaniu, jeżeli żaden filtr odblokowania nie
jest stosowany przy dekodowaniu \- nie jest to najlepszy pomysł.
.br
Wyobraź sobie scenę z trawą (która ma zazwyczaj dużą kompleksowość
przestrzenną), niebieskim niebem i domem;
scplx_mask zwiększy kwantyzatory makrobloków trawy, tym samym zmniejszając jej
jakość, tak żeby wykorzystać więcej bitów na niebo i dom.
.br
.I WSKAZÓWKA:
Usuń wszystkie czarne krawędzie, jako że zmniejszają one jakość
makrobloków (aktualne nawet bez scplx_mask).
.PD 0
.RSs
.IPs "0.0\ \ "
wyłączone (domyślne)
.IPs 0.0\-0.5
rozsądny zakres
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
.I INFORMACJA:
Ten parametr nie działa tak samo, jak użycie własnej matrycy, która
kompresowała by wyższe częstotliwości lepiej, jako że scplx_mask zmniejszy
jakość bloków P, nawet jeśli tylko DC się zmienia.
scplx_mask nie da tak dobrych wyników.
.RE
.
.TP
.B p_mask=<0.0\-1.0> (also see vi_qfactor)
Zmniejsza jakość inter makrobloków.
Jest to jednoznaczne z podniesieniem jakości intra bloków, ponieważ ta sama,
przeciętna wartość bitrate, będzie rozprowadzona przez kontroler tempa
(rate controller) na całą sekwencję video (domyślnie: 0.0 (wyłączone)).
p_mask=1.0 podwoja lość bitów alokowanych do każdego inta bloku.
.
.TP
.B border_mask=<0.0\-1.0>
Przetwarzanie ramek w koderach typu MPEG.
Przetwarzanie ramek zwiększa kwantyzator dla makrobloków które są odległe
od krawędzi o mniej niż 1/5tą wysokości/szerokości obrazu,
jako że często są one mniej ważne wizualnie.
.
.TP
.B "naq\ \ \ \ "
Normalizuje przystosowywalną kwantyzację (eksperymentalne).
Podczas korzystania z przystosowywalnej kwantyzacji (*_mask), średni
kwantyzatory na MB może już nie odpowiadać żądanemu kwantyzatorowi na poziomie
klatki.
Naq spróbuje dostroić kwantyzatory na MB by utrzymać prawidłową średnią.
.
.TP
.B "ildct\ \ "
Używa DCT z przeplotem.
.
.TP
.B "ilme\ \ \ "
Używa metody przewidywania ruchu z przeplotem (wzajemnie wykluczający
się z qpel).
.
.TP
.B "alt\ \ \ \ "
Korzysta z alternatywnej scantable.
.
.TP
.B "top=<\-1\-1>\ \ \ "
.PD 0
.RSs
.IPs \-1
automatycznie
.IPs 0
najpierw dolne pole
.IPs 1
najpierw górne pole
.RE
.PD 1
.
.TP
.B format=<wartość>
.PD 0
.RSs
.IPs "YV12\ "
domyślny
.IPs "444P\ "
dla ffv1
.IPs "422P\ "
dla HuffYUV, bezstratnego JPEG i ffv1
.IPs 411P,YVU9
dla bezstratnego JPEG i ffv1
.IPs BGR32
dla bezstratnego JPEG i ffv1
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "pred\ \ \ "
(dla HuffYUV)
.PD 0
.RSs
.IPs 0
przewidywanie lewej
.IPs 1
czyste/\:gradientowe przewidywanie
.IPs 2
przewidywanie mediany
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "pred\ \ \ "
(dla bezstratnego JPEG)
.PD 0
.RSs
.IPs 0
przewidywanie lewej
.IPs 1
przewidywanie górnej
.IPs 2
przewidywanie górnej-lewej
.IPs 3
płaszczyznowe/\:gradientowe przewidywanie
.IPs 6
przewidywanie średniej
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "coder\ \ "
(dla ffv1)
.PD 0
.RSs
.IPs 0
kodowanie vlc (Golomb-Rice)
.IPs 1
kodowanie arytmetyczne (CABAC)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B context
(dla ffv1)
.PD 0
.RSs
.IPs 0
model małego kontekstu
.IPs 1
model dużego kontekstu
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
(dla ffvhuff)
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs 0
z góry ustalone tablice Huffman'a (wbudowane lub z drugiego przebiegu)
.IPs 1
adaptacyjne tablice Huffman'a
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "qpel\ \ \ "
Używa kompensacji ruchu quarter pel (wzajemnie wykluczający się z ilme).
.br
.I WSKAZÓWKA:
Przydatne tylko dla kodowanie z wysokim bitrate.
.
.TP
.B mbcmp=<0\-2000>
Ustawia funkcję porównawczą przy podejmowaniu decyzji dla makrobloku,
wykorzystywana tylko, jeżeli mbd=0.
.PD 0
.RSs
.IPs "0 (SAD)"
suma bezwzględnych różnic, szybka (domyślne)
.IPs "1 (SSE)"
suma kwadratu błędów
.IPs "2 (SATD)"
suma bezwzględnych różnic poddanych tranformacji Hadamarda
.IPs "3 (DCT)"
suma bezwzględnych różnic poddanych tranformacji DCT
.IPs "4 (PSNR)"
suma kwadratów błędów kwantyzacji (unikaj, niska jakość)
.IPs "5 (BIT)"
ilość bitów wymaganych przez blok
.IPs "6 (RD)"
optymalne pod względem zniekształceń tempa, powolne
.IPs "7 (ZERO)"
0
.IPs "8 (VSAD)"
suma bezwzględnych różnic pionowych
.IPs "9 (VSSE)"
suma kwadratów różnic pionowych
.IPs "10 (NSSE)"
suma kwadratów różnic zachowująca szumy
.IPs "+256\ "
Wykorzystuje również barwę, obecnie nie działa (prawidłowo) z ramkami typu B.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B ildctcmp=<0\-2000>
Ustawia funkcję porównawczą przy podejmowaniu decyzji dla przeplatanego DCT
(lista dostępnych funkcji porównawczych jest taka sama jak w opcji mbcmp).
.
.TP
.B precmp=<0\-2000>
Ustawia funkcję porównawczą dla wstępnego przebiegu przewidywania ruchu
(lista dostępnych funkcji porównawczych jest taka sama jak w opcji mbcmp)
(domyślnie: 0).
.
.TP
.B cmp=<0\-2000>
Ustawia funkcję porównawczą dla przewidywania ruchu full pel
(lista dostępnych funkcji porównawczych jest taka sama jak w opcji mbcmp)
(domyślnie: 0).
.
.TP
.B subcmp=<0\-2000>
Ustawia funkcję porównawczą dla przewidywania ruchu sub pel
(lista dostępnych funkcji porównawczych jest taka sama jak w opcji mbcmp)
(domyślnie: 0).
.
.TP
.B nssew=<0\-1000000>
Ten parametr kontroluje wagę NSSE, gdzie większe wartości zaowocują
większymi szumami.
NSSE 0 jest identyczne z SSE.
Może Ci się on przydać, jeśli wolisz zachować jakieś szumy w zakodowanym video,
niż przefiltrować je przed kodowaniem (domyślnie: 8).
.
.TP
.B predia=<\-99\-6>
typ i rozmiar diamentu dla wstępnego przebiegu przewidywania ruchu
.
.TP
.B dia=<\-99\-6>
Typ i rozmiar diamentu dla przewidywania ruchu
Proces wyszukiwania ruchu jest iteracyjny.
Korzystanie z małego diamentu nie ogranicza przeszukiwania tylko do małych
wektorów ruchu, zwiększa się jednak prawdopodobieństwo zatrzymania przed
znalezieniem tego najlepszego, szczególnie gdy obraz zawiera szum.
Większe diamenty pozwalają na wyszukiwanie najlepszego w szerszym zakresie,
dlatego też są wolniejsze ale dają lepszą jakość.
.br
Wielkie, normalne diamenty są lepsze niż te przystosowujące kształty.
.br
Diamenty przystosowujące kształt stanowią kompromis między szybkością
a jakością.
.br
.I INFORMACJA:
Rozmiary normalnych diamentów i tych przystosowujących kształty nie mają
takiego samego efektu.
.RSs
.IPs \-3
diament przystosowujący kształt (szybkie) o rozmiarze 3
.IPs \-2
diament przystosowujący kształt (szybkie) o rozmiarze 2
.IPs \-1
trochę wyjątkowy: Może być wolniejszy i/lub lepszy niż dia=\-2.
.IPs  1
normalny diament o rozmiarze=1 (domyślny) =diament typu EPZS
.nf
.ne
      0
     000
      0
.fi
.IPs 2
normalny diament o rozmiarze=2
.nf
.ne
      0
     000
    00000
     000
      0
.fi
.RE
.
.TP
.B "trell\ \ "
Kwantyzacja przeszukiwana kratowo.
Funkcja ta znajdzie optymalne kodowanie dla każdego bloku 8x8.
Kwantyzacja przeszukiwana kratowo jest po prostu dobrą optymalizacją, w sensie
PSNR kontra bitrate (Zakładając, że nie będzie żadnych błędów zaokrągleń
mogących powstać w skutek działania IDCT,
czyli oczywiście nie w tym przypadku.).
Po prostu znajduje blok dla minimalnej ilości błędów i bitów*lambda.
.PD 0
.RSs
.IPs lambda
zmienna uzależniona od parametru kwantyzacji (QP)
.IPs "bits\ "
ilość bitów potrzebna do zakodowania bloku
.IPs error
suma kwadratów błędów kwantyzacji
.RE
.PD 1
.
.TP
.B "cbp\ \ \ \ "
Zakodowany wzór bloku optymalny pod względem zniekształceń tempa.
Znajdzie taki wzór, który zminimalizuje zniekształcenia + tempo+lambda.
Opcja ta może być używana tylko w połączeniu z kwantyzacja kratową.
.
.TP
.B "mv0\ \ \ \ "
Spróbuje zakodować każdy MB z MV=<0,0> i wybierze lepszy.
Nie ma to znaczenia jeżeli mbd=0.
.
.TP
.B qprd (tylko z mbd=2)
parametr kwantyzacji (QP) optymalny pod względem zniekształceń tempa dla
lambda podanej dla każdego makrobloku
.
.TP
.B last_pred=<0\-99>
ilość przewidywaczy ruchu z poprzedniej ramki
.PD 0
.RSs
.IPs 0
(domyślne)
.IPs a
Wykorzysta makroblokowy kwadrat o wymiarach 2a+1 x 2a+1 wektorów przewidywaczy
ruchu z poprzedniej klatki.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B preme=<0\-2>
wstępny przebieg przewidywania ruchu
.PD 0
.RSs
.IPs 0
wyłączone
.IPs 1
tylko po ramkach I (domyślne)
.IPs 2
zawsze
.RE
.PD 1
.
.TP
.B subq=<1\-8>
jakość udoskonalenia subpel (dla qpel) (domyślnie: 8 (wysoka jakość))
.br
.I INFORMACJA:
Ma to poważny wpływ na szybkość.
.
.TP
.B "psnr\ \ \ "
Drukuje PSNR (wartość szczytowa proporcji sygnału do szumu) dla całego filmu
po kodowaniu i przechowuje PSNR dla każdej klatki w pliku o nazwie
typu "psnr_hhmmss.log".
Zwracane wartości są w dB (decybelach), im wyższe tym lepsze.
.
.TP
.B mpeg_quant
Wykorzystuje kwantyzatory MPEG zamiast H.263.
.
.TP
.B "aic\ \ \ \ "
przewidywanie ac (zaawansowane przewidywanie intra dla H.263+)
.br
.I INFORMACJA:
vqmin powinno być równe 8 lub większe dla H.263+ AIC.
.
.TP
.B "aiv\ \ \ \ "
alternatywne inter vlc dla H.263+
.
.TP
.B "umv\ \ \ \ "
nieograniczona liczba MV (tylko H.263+)
Zezwala na kodowanie z dowolnie długimi MV.
.
.TP
.B ibias=<\-256\-256>
bias kwantyzatora intra (256 odpowiada 1.0,
domyślny kwantyzator w stylu MPEG: 96, domyślny kwantyzator w stylu H.263: 0)
.br
.I INFORMACJA:
Kwantyzator MMX H.263 nie umie obsłużyć dodatnich wartości bias (ustaw
vfdct=1 lub 2),
kwantyzator MMX MPEG nie umie obsłużyć ujemnych wartości bias (ustaw
vfdct=1 lub 2).
.
.TP
.B pbias=<\-256\-256>
bias kwantyzatora inter (256 odpowiada 1.0,
domyślny kwantyzator w stylu MPEG: 0, domyślny kwantyzator w stylu H.263: \-64)
.br
.I INFORMACJA:
Kwantyzator MMX H.263 nie umie obsłużyć dodatnich wartości bias (ustaw
vfdct=1 lub 2),
kwantyzator MMX MPEG nie umie obsłużyć ujemnych wartości bias (ustaw
vfdct=1 lub 2).
.br
.I WSKAZÓWKA:
Większa wartość bias (\-32 \- \-16 zamiast \-64) wydaje się polepszać PSNR.
.
.TP
.B nr=<0\-100000>
Redukcja szumów, 0 oznacza wyłączoną.
0\-600 jest sensowną wartością do typowych filmów ale możesz chcieć to trochę
podnieść jeśli w filmie jest dużo szumów (domyślnie: 0).
Ne względu na mały kosz może to być wygodniejsze niż odfiltrowywanie szumu
filtrami video takimi jak denoise3d lub hqdn3d.
.
.TP
.B qns=<0\-3>
Kształtowanie szumu kwantyzatora.
Zamiast wybierać kwantyzację jak najbliższą źródłowemu plikowi video (w sensie
PSNR), wybiera taką, że szum (zazwyczaj dzwonienie) będzie
zamaskowany przez zawartość obrazu o podobnej częstotliwości.
Większe wartości są wolniejsze, ale nie koniecznie poprawią jakości.
Opcja może i powinna być używana razem z kwantyzacją kratową, w takim przypadku
kwantyzacja kratowa (optymalna dla stałej wagi) będzie wykorzystana jako
punkt startowy dla przeszukiwania iteracyjnego.
.PD 0
.RSs
.IPs 0
wyłączone (domyślne)
.IPs 1
Obniża tylko bezwzględną wartość współczynników.
.IPs 2
Zmienia tylko współczynniki przed ostatnim niezerowym współczynnikiem + 1.
.IPs 3
Spróbuje wszystkiego.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B inter_matrix=<matryca oddzielona przecinkami>
Wykorzystuje zdefiniowaną przez użytkownika matrycę inter.
Wymaga łańcucha oddzielonych przecinkami 64 liczb całkowitych.
.
.TP
.B intra_matrix=<matryca oddzielona przecinkami>
Wykorzystuje zdefiniowaną przez użytkownika matrycę intra.
Wymaga łańcucha oddzielonych przecinkami 64 liczb całkowitych.
.
.TP
.B vqmod_amp
eksperymentalna modulacja kwantyzatora
.
.TP
.B vqmod_freq
eksperymentalna modulacja kwantyzatora
.
.TP
.B "dc\ \ \ \ \ "
Precyzja intra DC podana w bitach (domyślnie: 8).
Jeżeli podasz vcodec=mpeg2video, może przyjąć wartości 8, 9, 10 lub 11.
.
.TP
.B cgop (patrz też sc_threshold)
Zamyka wszystkie GOPy.
Obecnie działa tylko jeśli jest wyłączone wykrywanie zmian scen
((sc_threshold=1000000000).
.
.
.SS nuv (\-nuvopts)
.
Video Nuppel jest oparte na RTJPEG i LZO.
Domyślnie najpierw ramki są kodowane przez RTJPEG, potem kompresowane przez LZO,
jednak można wyłączyć którykolwiek lub oba przebiegi.
W rezultacie możesz stworzyć wyjście w formacie raw i420, spakowane przez
LZO i420, RTJPEG, lub domyślne spakowane przez LZO RTJPEG.
.br
.I INFORMACJA:
Dokumentacja nuvrec zawiera kilka porad i przykładów obrazujących użycie
różnych ustawień dla najbardziej popularnych kodowań TV.
.
.TP
.B c=<0\-20>
zakres barw (domyślnie: 1)
.
.TP
.B l=<0\-20>
zakres jasności (domyślnie: 1)
.
.TP
.B "lzo\ \ \ \ "
Włącza kompresję LZO (domyślne).
.
.TP
.B "nolzo\ \ "
Wyłącza kompresję LZO.
.
.TP
.B q=<3\-255>
poziom jakości (domyślnie: 255)
.
.TP
.B "raw \ \ \ "
Wyłącza kodowanie RTJPEG.
.
.TP
.B "rtjpeg\ "
Włącza kodowanie RTJPEG (domyślne).
.
.
.SS xvidenc (\-xvidencopts)
.
Dostępne są trzy tryby: stały bitrate (CBR), ustalony kwantyzator
i dwuprzebiegowy.
.
.TP
.B pass=<1|2>
Określa przebieg w trybie dwuprzebiegowym.
.
.TP
.B turbo (tylko tryb dwuprzebigowy)
Znacznie zwiększa szybkość pierwszego przebiegu używając szybszych algorytmów
i wyłączając opcje obciążające w znacznym stopniu procesor.
Prawdopodobnie zmniejszy to trochę globalny współczynnik PSNR,
zmieni typy pojedynczych klatek i trochę bardziej ich PSNR.
.
.TP
.B bitrate=<wartość> (tryb CBR lub dwuprzebiegowy)
Ustawia żądany bitrate w kbit/\:sekundę jeżeli <16000
lub w bit/\:sekundę jeżeli >16000.
Jeśli <wartość> jest ujemna, Xvid użyje jej wartości bezwzględnej jako
docelowej wielkości zbioru (w kilobajtach) i automatycznie wyliczy bitrate
(domyślnie: 687 kbits/\:s).
.
.TP
.B fixed_quant=<1\-31>
Przełącza w tryb ustalonego kwantyzatora i określa jego wielkość.
.
.TP
.B zones=<obszar0>[/\:<obszar1>[/\:...]] (CBR lub tryb dwuprzebiegowy)
Używa innej jakości dla wymienionych części (zakończenie, napisy, ...).
Każdy obszar to <klatka-pozcątku>,<tryb>,<wartość> gdzie <tryb> oznacza:
.PD 0
.RSs
.IPs "q"
Wymusza stałegy kwantyzator,
wartość=<2.0\-31.0> oznacza wartość kwantyzatowa.
.IPs "w"
Zmiana wagi kontroli tempa,
wartość=<0.01\-2.00> oznacza poprawkę jakości w %.
.RE
.PD 1
.sp 1
.RS
.I PRZYKŁAD:
.RE
.PD 0
.RSs
.IPs zones=90000,q,20
Koduje wszystkie klatki od ramki 90000 z kwantyzatorem 20.
.IPs zones=0,w,0.1/10001,w,1.0/90000,q,20
Koduje klatki 0\-10000 z 10% bitrate,
a klatki 90000 do końca ze stałym kwantyzatorem 20.
Zauważ że drugi obszar jest potrzebny jako granica pierwszego,
jako że bez niego wszystko do klatki 89999 byłoby zakodowane z 10% bitrate.
.RE
.PD 1
.
.TP
.B me_quality=<0\-6>
Opcja ta kontroluje podsystem przewidywania ruchu.
Im wyższa wartość, tym przewidywanie będzie dokładniejsze (domyślnie: 6).
Im lepsze przewidywanie tym lepsza kompresja.
Precyzja jest osiągana kosztem mocy obliczeniowej, więc zmniejsz jej wartość,
jeżeli masz zamiar kodować w czasie rzeczywistym.
.
.TP
.B (no)interlacing
Koduje pola filmu z przeplotem.
Jeżeli korzystasz z materiału filmowego z przeplotem, włącz tę opcję.
.br
.I INFORMACJA:
Jeśli chciałbyś przeskalować film, potrzebowałbyś filtru skalującego,
który wiedziałby, że ma do czyniena z materiałem zawierającym przeplot,
możesz go uruchomić przez \-vf scale=<szerokość>:<wysokość>:1.
.
.TP
.B "4mv\ \ \ \ "
Korzysta z 4 wektorów ruchu na makroblok.
Może dać lepszą kompresję kosztem wolniejszego kodowania.
.br
.I UWAGA:
Począwszy od Xvid-1.0.x opcja ta nie jest dostępna niezależnie,
a jej funkcjonalność jest włączona w opcję me_quality.
Kiedy me_quality > 4, 4mv jest uruchamiane.
.
.TP
.B rc_reaction_delay_factor=<wartość>
Ten parametr określa ilość ramek, jaką przeczeka kontroler tempa CBR
zanim zareaguje na zmianę wartości bitrate i będzie próbował wyrównać zmianę,
tak aby uzyskać stały bitrate na uśredniającym zakresie klatek.
.
.TP
.B rc_averaging_period=<wartość>
Prawdziwe CBR jest trudne do osiągnięcia.
Zależnie od materiału filmowego, bitrate może być zmienny i trudny do
przewidzenia.
Dlatego Xvid wykorzystuje okres uśredniający, dla którego gwarantuje zadaną
ilość bitów (minus mała różnica).
To ustawienie wyraża "ilość klatek", dla których Xvid uśrednia bitrate i próbuje
osiągnąć CBR.
.
.TP
.B rc_buffer=<wartość>
rozmiar bufora kontroli tempa
.
.TP
.B quant_range=<1\-31>\-<1\-31>[/\:<1\-31>\-<1\-31>]
Tryb CBR: min.\& i maks.\& kwantyzator dla wszystkich klatek (domyślnie: 2\-31)
.br
Tryb dwuprzebiegowy: min.\& i maks.\& kwantyzator dla klatek typu I/P
(domyślnie: 2\-31/\:2\-31)
.br
.I UWAGA:
Począwszy od Xvid-1.0.x opcja ta jest zastąpiona przez
opcje [min|max]_[i|p|b]quant.
.
.TP
.B min_key_interval=<wartość> (tylko tryb dwuprzebiegowy)
minimalna przerwa między klatkami kluczowymi (domyślnie: 0)
.
.TP
.B max_key_interval=<wartość>
maksymalna przerwa między klatkami kluczowymi (domyślnie: 10*fps)
.
.TP
.B mpeg_quant
Używa kwantyzatorów MPEG zamiast H.263.
Dla wysokich wartości bitrate, zauważysz, że kwantyzacja MPEG zachowa więcej
szczegółów.
Dla niskich wartości bitrate, wygładzanie H.263 da w rezultacie mniej szumu
blokowego.
Kiedy wykorzystywane są określone przez użytkownika matryce, musi być
wykorzystywany MPEG.
.br
.I UWAGA:
Począwszy od Xvid-1.0.x opcja ta jest zastąpiona przez opcję quant_type.
.
.TP
.B mod_quant
Decyduje czy wykorzystywać kwantyzatory MPEG czy H.263 na podstawia badania
klatka po klatce (tylko tryb dwuprzebiegowy).
.br
.I UWAGA:
Wygeneruje to nieprawidłowy stumień bitów, którego prawdopodobnie nie jest
w stanie zdekodować żaden dekoder MPEG-4 poza libavcodec albo Xvid.
.br
.I UWAGA:
Począwszy od Xvid-1.0.x opcja ta nie jest dostępna.
.
.TP
.B keyframe_boost=<0\-1000> (tylko tryb dwuprzebiegowy)
Przesuwa kilka bitów z ramek innego rodzaju do klatek intra,
polepszając przez to jakość klatek kluczowych
(domyślnie: 0).
.
.TP
.B kfthreshold=<wartość> (tylko tryb dwuprzebiegowy)
Działa razem z kfreduction.
Ustala minimalny dystans poniżej którego klatki są uznawane za następujące po
sobie i traktowane inaczej zgodnie z kfreduction
(domyślnie: 10)
.
.TP
.B kfreduction=<0\-100> (tylko tryb dwuprzebiegowy)
Powyższe dwa parametry mogą być wykorzystane do określenia rozmiaru klatek
kluczowych, które zostaną uznane za zbyt podobne do pierwszej (w kolejności).
kfthreshold ustawia zakres, w którym klatki kluczowe są redukowane, a
kfreduction określa redukcję ich bitrate.
Ostatnia ramka I jest traktowana normalnie.
(domyślnie: 30)
.
.TP
.B divx5bvop
Wygeneruje kompatybilne z DivX5 ramki B (domyślnie: włączone).
Wygląda na to, że jest to obowiązkowe tylko dla starszych wersji dekodera DivX.
.br
.I UWAGA:
Począwszy od Xvid-1.0.x, opcja ta jest zastąpiona przez opcję closed_gop.
.
.TP
.B (no)greyscale
Sprawia, że Xvid ignoruje przestrzeń kolorów, więc wynikowy film jest
w skali szarości.
Zauważ, że nie przyspiesza to kodowania, zapobiega to tylko zapisaniu
danych kolorów w ostatniej fazie kodowania.
.
.TP
.B "debug\ \ "
Zapisuje statystyki każdej ramki w ./xvid.dbg.
(To nie jest plik kontroli trybu dwuprzebiegowego).
.RE
.
.PP
.sp 1
Poniższe opcje są dostępne tylko w najnowszych stabilnych
wersjach Xvid 1.0.x (api4).
.
.TP
.B (no)packed
Opcja ta jest przeznaczona do rozwiązywania problemów z kolejnością ramek,
przy kodowaniu do formatów typu AVI które nie radzą sobie ze złą kolejnością.
W praktyce, większość dekoderów (tak sprzętowych jak i programowych) sama radzi
sobie z kolejnością ramek i może się zgubić jeśli ta opcja jest włączona.
Bezpieczniej jest więc zostawić ją wyłączoną, chyba że na prawdę wiesz co
robisz.
.br
.I UWAGA:
Stworzy to niepoprawny strumień bitów i nie będzie on odtwarzany przez
dekodery ISO-MPEG-4 poza DivX/\:libavcodec/\:Xvid.
.br
.I UWAGA:
Zapisuje to także fałszywą wersję DivX do pliku,
więc autodedetekcja błędów niektórych dekoderów może się gubić.
.
.TP
.B max_bframes=<0\-4>
Maksymalna ilość klatek B umieszczonych pomiędzy ramkami I/\:P (domyślnie: 2).
.
.TP
.B bquant_ratio=<0\-1000>
proporcja kwantyzatora między ramkmi typu B i pozostałymi, 150=1.50
(domyślnie: 150)
.
.TP
.B bquant_offset=<\-1000\-1000>
współczynnik offsetu kwantyzatora pomiędzy ramkami B a pozostałymi,
100=1.00 (domyślnie: 100)
.
.TP
.B bf_threshold=<\-255\-255>
Ten parametr umożliwia Ci określenie, jaki ma być priorytet użycia klatek B.
Im wyższa wartość, tym większe prawdopodobieństwo użycia klatek B
(domyślnie: 0).
Nie zapominaj, że klatki B mają wyższy kwantzator,
więc intensywne ich stosowanie może dać niższą jakość wizualną.
.
.TP
.B (no)closed_gop
Ta opcja mówi Xvid, żeby zamykał każdy GOP (Group Of Pictures, grupa obrazów
ograniczona dwiema ramkami typu I), dzięki czemu GOP'y są niezależne od siebie.
To jedynie implikuje że ostatnią ramką GOP'u jest albo ramka typu P albo
typu N, ale nie typu B.
Zazwyczaj dobrze jest włączyć tę opcję (domyślnie: włączona).
.
.TP
.B frame_drop_ratio=<0\-100> (tylko z ax_bframes=0)
Ten parametr umożliwia tworzenie strumieni video ze zmienną szybkością klatek.
Jeśli różnica między bieżącą a poprzednią klatką
jest niższa lub równa od ustawionego przez ten parametr progu,
klatka nie będzie kodowana (tzw. n-vop zostanie wstawiany w strumień).
Przy odtwarzaniu, natrafienie na n-vop, powoduje wyświetlenie poprzedniej
klatki.
.br
.I UWAGA:
Odtwarzanie z tym parametrem może spowodować, że film będzie poszarpany, więc
używaj go na swoją własną odpowiedzialność!
.
.TP
.B (no)qpel
MPEG-4 domyślnie używa precyzji co do połowy piksela przy wyszukiwaniu ruchu.
Standard proponuje tryb, w którym kodery mogą korzystać z precyzji quarter
pixel (co do ćwierć piskela).
Opcja to przeważnie sprawia, że obraz jest ostrzejszy.
Niestety ma to duży wpływ na wartość bitrate i czasami wykorzystanie wyższej
wartości spowoduje otrzymanie gorszego obrazu przy stałym bitrate.
Najlepiej jest sprawdzić rezultat z i bez tej opcji, i samemu zdecydować czy
jest warta włączenia.
.
.TP
.B (no)gmc
Włącza Globalną Kompensację Ruchu, która sprawia, że Xvid generuje specjalne
ramki (ramki GMC), które są dobrze przystosowane do
przesuwania/\:przybliżonia/\:obracania obrazów.
To, czy włączenie tej opcji zaoszczędzi bity zależy od materiału filmowego.
.
.TP
.B (no)trellis
Kwantyzacja kratowa (Trellis Quantization) jest rodzajem metody kwantyzacji
adaptatywnej, która zachowuje bity poprzez modyfikację skwantyzowanych
współczynników, tak aby lepiej ulagały kompresji przez koder entropii.
Dobrze wpływa na poprawę jakości, a jeśli VHQ używa wg Ciebie zbyt dużo mocy
obliczeniowej, ta opcja może być dobrą alternatywą zaoszczędzającą
kilku bitów (i poprawiającą jakość przy stałym bitrate) przy mniejszym
obciążeniu niż VHQ (domyślnie: włączone).
.
.TP
.B (no)cartoon
Włącz tę opcję, jeżeli kodowana sekwencja jest rysunkowa.
Modyfikuje ona kilka wewnętrznych progów Xvid, tak że te podejmuje
lepsze decyzje o typie ramek i wektorach ruchu dla płaskich rysunków.
.
.TP
.B quant_type=<h263|mpeg>
Ustawia typ wykorzystywanego kwantyzatora.
Dla wysokich wartości bitrate, kwantyzacja MPEG zachowa więcej szczegółów.
Dla niskich wartości bitrate, wygładzanie H.263 da mniej szumów blokowych.
Jeśli używasz własnych macierzy,
.B musi
być ustawiona kwantyzacja MPEG.
.
.TP
.B (no)chroma_me
Zwykły algorytm przewidywania ruchu używa tylko informacji o jasności
dla znalezienia najlepszego wektora ruchu.
Jednakże dla niektórych filmów, wykorzystanie przestrzeni kolorów pozwoli
znaleźć lepsze wektory.
Ten parametr włącza wykorzystanie przestrzeni barw do przewidywania ruchu
(domyślnie: włączone).
.
.TP
.B (no)chroma_opt
Uruchamia prefiltr optymalizacji barw.
Poczaruje to trochę nad danymi o kolorach żeby zmniejszyć widoczny na
krawędziach efekt schodów.
Poprawia jakość kosztem prędkości kodowania.
Z natury zmniejsza PSNR, jako że podnosi matematyczne odchylenie od
oryginalnego obrazu, ale poprawia subiektywną jakość obrazu.
Jako że działa na informacji o kolorach, możesz chcieć to wyłączyć jeśli
kodujesz w skali szarości.
.
.TP
.B (no)hq_ac
Włącza lepsze przewidywania składowych AC z sąsiednich bloków dla ramek intra
(domyślnie: włączone).
.
.TP
.B vhq=<0\-4>
Algorytm wyszukiwania ruchu jest oparty na szukaniu w zwykłej domenie koloru i
próbuje znaleźć wektor ruchu, który zminimalizuje różnice między klatką
odniesienia a zakodowaną.
Z tym parametrem Xvid użyje również domenę częstotliwości (DCT),
aby szukać wektora ruchu, który nie tylko zminimalizuje różnicę przestrzenną,
ale również długość kodowania bloku.
Od najszybszego do najwolniejszego:
.PD 0
.RSs
.IPs 0
wyłączone
.IPs 1
decyzja dotycząca trybu (inter/\:intra MB) (domyślne)
.IPs 2
ograniczone przeszukiwanie
.IPs 3
średnie przeszukiwanie
.IPs 4
szerokie przeszukiwanie
.RE
.PD 1
.
.TP
.B (no)lumi_mask
Adaptatywna kwantyzacja pozwala na różne kwantyzatory dla różnych makrobloków
w klatce.
Jest to 'psychosensoryczne' ustawienie, które korzysta z faktu że ludzkie oko
zauważa mniej szczegółów w bardzo jasnych i bardzo ciemnych częściach obrazu.
Mocniej kompresuje te obszary niż średnie, co oszczędzi bity które mogą być
wykorzystane w innych ramkach poprawiając postrzeganą jakość i być może
zmniejszając PSNR.
.
.TP
.B min_iquant=<0\-31>
minimalny kwantyzator klatek I (domyślnie: 2)
.
.TP
.B max_iquant=<0\-31>
maksymalny kwantyzator klatek I (domyślnie: 31)
.
.TP
.B min_pquant=<0\-31>
minimalny kwantyzator klatek P (domyślnie: 2)
.
.TP
.B max_pquant=<0\-31>
maksymalny kwantyzator klatek P (domyślnie: 31)
.
.TP
.B min_bquant=<0\-31>
minimalny kwantyzator klatek B (domyślnie: 2)
.
.TP
.B max_bquant=<0\-31>
maksymalny kwantyzator klatek B (domyślnie: 31)
.
.TP
.B quant_intra_matrix=<nazwa\ pliku>
Wczytuje plik z określoną macierzą intra.
Możesz stworzyć taki plik edytorem macierzy xvid4conf.
.
.TP
.B quant_inter_matrix=<nazwa\ pliku>
Wczytuje plik z określoną macierzą inter.
Możesz stworzyć taki plik edytorem macierzy xvid4conf.
.
.TP
.B curve_compression_high=<0\-100>
Ten parametr pozwala Xvid'owi na przekazanie określonego procentu bitów ze scen
o wysokiej wartości bitrate do rezerwy bitowej.
Możesz również skorzystać z tej opcji, jeśli masz klip z tak dużą ilością
bitów przeznaczoną na sceny o wysokiej wartości bitrate, że sceny z niższą wartością
wyglądają źle (domyslnie: 0).
.
.TP
.B curve_compression_low=<0\-100>
Ten parametr pozwala Xvid'owi na przekazanie określonego procentu dodatkowych
bitów do scen z niską wartością bitrate z całego klipu.
Opcja ta może być przydatna, jeżeli masz kilka scen z niską wartością bitrate,
które są ciągle blokowe (domyślnie: 0).
.
.TP
.B overflow_control_strength=<0\-100>
Podczas pierwszego przebiegu w kodowaniu dwuprzebiegowym obliczana jest
przeskalowana krzywa bitrate.
Różnica między oczekiwaną krzywą a wynikową otrzymaną podczas kodowania
nazywana jest przepełnieniem (overflow).
Oczywiście dwuprzebiegowy kontroler tempa stara się
zniwelować tę różnicę przez rozpraszanie jej na kolejne klatki.
Ten parametr kontroluje ile przepełnienia jest rozpraszane za każdym razem,
kiedy pojawia się nowa klatka.
Niskie wartości pozwalają na leniwą kontrolę przepełnienia, wielkie różnice
są kompensowane wolniej (może to doprowadzić do braku precyzji
przy małych filmach).
Wyższe wartości sprawiają, że redystrybucja bitów jest gwałtowniejsza,
czasami zbyt gwałtowna, jeśli ustawisz opcję na zbyt wysoką,
co może doprowadzić do powstania zniekształceń (domyślnie: 5).
.br
.I INFORMACJA:
Ten parametr ma duży wpływ na jakość, baw się nim ostrożnie!
.
.TP
.B max_overflow_improvement=<0\-100>
Podczas alokacji bitów dla ramki
kontrola przepełnienia może zwiększyć jej rozmiar.
Parametr ten określa maksymalny procent rozmiaru o jaki kontrola przepełnienia
może zwiększyć ramkę, w porównaniu z idealną alokacją krzywej (domyślnie: 5).
.
.TP
.B max_overflow_degradation=<0\-100>
Podczas alokacji bitów dla ramki,
kontrola przepełnia może zmniejszyć jej rozmiar.
Parametr ten określa maksymalny procent rozmiaru o jaki kontrola przepełnienia
może zmniejszyć ramkę, w porównaniu z idealną alokacją krzywej (domyślnie: 5).
.
.TP
.B container_frame_overhead=<0...>
Określa średni narzut (overhead) przypadający na ramkę w bajtach.
Przeważnie użytkownicy określają żądany bitrate bez brania pod uwagę
nadwyżki na ramkę video.
Ta mała ale (przeważnie) stała nadwyżka może spowodować, że docelowy rozmiar
pliku zostanie przekroczony.
Xvid pozwala użytkownikom na ustawienie wielkości nadwyżki
przypadającej na ramkę, którą generuje klatka video (podaj tylko
uśrednioną wartość na ramkę).
0 ma specjalne znaczenie, pozwala Xvid'owi na użycie jego własnych
wartości domyślnych (domyślnie: 24 \- średnia nadwyżka AVI).
.
.TP
.B profile=<opjca>
Ogranicza opcje i VBV (szczytowy bitrate w krótkim czasie) zgodnie
z profilami "Simple", "Advanced Simple" i "DivX".
Tak otrzymane filmy powinny dać się odtworzyć na wolnostojących odtwarzaczach
zgodnych ze specyfikacjami tych profili.
.PD 0
.RSs
.IPs unrestricted
bez ograniczeń (domyślne)
.IPs sp0\ \
profil simple na poziomie 0
.IPs sp1\ \
profil simple na poziomie 1
.IPs sp2\ \
profil simple na poziomie 2
.IPs sp3\ \
profil simple na poziomie 3
.IPs asp0\
profil advanced simple na poziomie 0
.IPs asp1\
profil advanced simple na poziomie 1
.IPs asp2\
profil advanced simple na poziomie 2
.IPs asp3\
profil advanced simple na poziomie 3
.IPs asp4\
profil advanced simple na poziomie 4
.IPs asp5\
profil advanced simple na poziomie 5
.IPs dxnhandheld
profil DXN handheld
.IPs dxnportntsc
profil DXN portable NTSC
.IPs dxnportpal
profil DXN portable PAL
.IPs dxnhtntsc
profil DXN home theater NTSC
.IPs dxnhtpal
profil DXN home theater PAL
.IPs dxnhdtv
profil DXN HDTV
.RE
.PD 1
.RS
.I INFORMACJA:
Te profile powinny być używane w połączeniu z odpowiednim \-ffourcc.
Dobre jest DX50, ponieważ niektóre odtwarzacze nie rozpoznają Xvid ale
większość rozpoznaje DivX.
.RE
.
.TP
.B par=<tryb>
Określa tryb Współczynnika Proporcji Piksela (Pixel Aspect Ratio \- PAR)
(nie mylić z Współczynnikiem Proporcji Obrazu (Display Aspect Ratio \- DAR)).
PAR to stosunek szerokości do wysokości pojedynczego piksela.
Więc oba są związane: DAR = PAR * (szerokość/wysokość).
.br
MPEG-4 określa 5 współczynników proporcji piksela i jeden rozszerzony,
dający szansę na podanie konkretnego współczynnika proporcji piksela.
Może być podany jeden z 5 standardowych trybów:
.PD 0
.RSs
.IPs vga11
zwyczajny PAR dla PC
Piksele są jednostką kwadratową.
.IPs pal43
standard dla PAL \- 4:3 PAR
Piksele są prostokątami.
.IPs pal169
jak wyżej
.IPs ntsc43
jak wyżej
.IPs ntsc169
jak wyżej (Nie zapomnij podać dokładnego współczynnika.)
.IPs "ext\ \ "
Pozwala na określenie własnego współczynnika proporcji piksela przez par_width
i par_height.
.RE
.PD 1
.RS
.I INFORMACJA:
Ogólnie ustawienie opcji aspect i autoaspect jest wystarczające.
.RE
.
.TP
.B par_width=<1\-255> (tylko z par=ext)
Określa szerokość zadeklarowanego współczynnika proporcji piksela.
.
.TP
.B par_height=<1\-255> (tylko z par=ext)
Określa wysokość szerokość zadeklarowanego współczynnika proporcji piksela.
.
.TP
.B aspect=<x/\:y | f (wartość rzeczywista)>
Przechowuje proporcje wewnętrznie, podobnie jak pliki MPEG.
O wiele lepsze rozwiązanie niż ponowne skalowanie, ponieważ nie spada jakość.
Tylko MPlayer i kilka innych odtwarzaczy będą interpretowały te pliki poprawnie,
inne wyświetlą je w złych proporcjach.
Parametr proporcji może być podany jako proporcja lub liczba rzeczywista.
.
.TP
.B (no)autoaspect
Podobnie jak opcja aspect, ale proporcja wyliczana jest automatycznie, biorąc
pod uwagę wszystkie filtry dostrajające (crop/\:expand/\:scale/\:itp.) podane w
łańcuchu.
.
.TP
.B "psnr\ \ \ "
Drukuje PSNR (wartość szczytowa proporcji sygnału do szumu) dla całego filmu po
kodowaniu i przechowuje PSNR dla każdej klatki w pliku o nazwie typu
"psnr_hhmmss.log" w bieżącym katalogu.
Zwracane wartości są w dB (decybelach), im wyższe tym lepsze.
.
.PP
.sp 1
Następna opcja jest dostępna tylko w rozwojowych wersjach Xvid 1.1.x.
.
.TP
.B bvhq=<0|1>
To ustawienie pozwala na wybieranie z możliwych kandydatów takich wektorów dla
ramek B, które minimalizuja zaburzenia,
podobnie jak opcja vhq robi to dla ramek P.
Daje to ładniejsze ramki B prawie bez spadku wydajności (domyślnie: 1).
.
.
.SS x264enc (\-x264encopts)
.
.TP
.B bitrate=<wartość>
Ustawia średni używany bitrate w kbit/\:sekundę (domyślnie: wyłączone).
Ponieważ lokalny bitrate może się wahać, ta średnia może być niedokładna dla
bardzo krótkich filmów (zobacz także opcję ratetol).
Stały bitrate można osiągnąć łącząc tę opcję z vbv_maxrate,
za cenę poważnego spadku jakości.
.
.TP
.B qp_constant=<0\-51>
Wybiera kwantyzator, jaki będzie użyty z klatkami P.
Klatki I i B różnią się od tej wartości odpowiednio o ip_factor i pb_factor.
Najbardziej przydatny zakres to 20\-40 (domyślnie: 26).
Niższe wartości to lepsza dokładność, ale większe wartości bitrate.
0 oznacza kompresję bezstratną.
Zauważ, że kwantyzacja w H.264 działa zupełnie inaczej niż w MPEG-1/2/4:
Parametr kwantyzacji (QP) H.264 jest w skali logarytmicznej.
Przelicznik ma w przybliżeniu wartość H264QP = 12 + 6*log2(MPEGQP).
Na przykład, współczynnik QP=2 dla MPEG odpowiada wartości QP=18 dla
H.264.
.
.TP
.B pass=<1\-3>
Korzysta z trybu dwu- lub trzyprzebiegowego.
Zaleca się kodowanie zawsze w jednym z tych dwóch trybów, ponieważ bity
są lepiej rozprowadzane i podnosi się jakość.
.PD 0
.RSs
.IPs 1
pierwszy przebieg
.IPs 2
drugi przebieg (kodowania dwuprzebiegowego)
.IPs 3
n-ty przebieg (drugi i trzeci przebieg kodowania trzyprzebiegowego)
.RE
.RS
A teraz jak to działa i jak z tego korzystać:
.br
Pierwszy przebieg (pass=1) zbiera statystyki klipu i zapisuje je do pliku.
Będziesz pewnie chciał wyłączyć niektóre opcje wymagające dużej mocy
obliczeniowej, poza tymi używanymi domyślnie.
.br
W trybie dwuprzebiegowym, drugie przejście (pass=2) czyta dane z pliku i opiera
na nich decyzje dotyczące kontroli tempa.
.br
W trybie trzyprzebiegowym, drugie przejście (pass=3, to nie błąd)
robi dwie rzeczy na raz: Czyta dane i nadpisuje je.
Możesz używać wszystkich opcji kodowania, poza tymi wymagającymi
dużej mocy obliczeniowej.
.br
Trzeci przebieg (pass=3) działa podobnie jak drugi, poza tym że korzysta ze
statystyk zebranych podczas drugiego przebiegu.
Możesz korzystać z wszystkich opcji kodowania, łącznie z tymi wymagającymi
dużej mocy obliczeniowej.
.br
Pierwszy przebieg może używać albo średniej wartości bitrate albo stałego
kwantyzatora.
Zalecane jest ABR, ponieważ nie wymaga zgadywania kwantyzatora.
Kolejne przebiegi są w trybie ABR i musi zostać określona wartość bitrate.
.br
.I
INFORMACJA: Obsługa kodowania trzyprzebiegowego w x264 jest całkiem nowa
w MEncoderze, zachęcamy do pomocy i przesyłania nam dobrych kombinacji
parametrów x264, które byłyby jednocześnie szybki i zapewniały wysoką jakość.
.REss
.
.TP
.B turbo=<0\-2>
Tryb przyspieszonego pierwszego przebiegu.
Pierwszego przebieg kodowania dwu- lub więcej przebiegowego można przyspieszyć
wyłączając opcje które mają nikły lub żaden wpływ na jakość końcowego
przebiegu.
.PD 0
.RSs
.IPs 0
wyłączone (domyślne)
.IPs 1
Zmniejsza subq, frameref i wyłącza niektóre tryby analizy podziału
wewnątrz makrobloków.
.IPs 2
Zmniejsza subq i frameref do 1, używa szukania ME typu diament i wyłącza
wszystkie tryby analizy podziału.
.RE
.RS
Poziom 1 może dwukrotnie przyspieszyć pierwszy przebieg nie zmniejszając
globalnego PSNR ostatniego przejścia w porównaniu z pierwszym przebiegiem
pełnej jakości.
.br
Poziom 2 może czterokrotnie przyspieszyć pierwszy przebieg zmieniając
globalne PSNR ostatniego przejścia o +/\- 0.05dB w porównaniu z pierwszym
przebiegiem pełnej jakości.
.REss
.
.TP
.B keyint=<wartość>
Ustawia maksymalną przerwę między ramkami IDR (domyślnie: 250).
Większe wartości oszczędzają bity, a tym samym poprawiają jakość,
odbywa się to jednak kosztem precyzji przy przeszukiwaniu.
W odróżnieniu od MPEG-1/2/4, H.264 nie jest narażone na wahania DCT przy
dużych wartościach keyint.
.
.TP
.B keyint_min=<1\-keyint/2>
Ustawia minimalną odległość między ramkami IDR (domyślnie: 25).
Jeśli w obrębie tego przedziału pojawi sie zmiana sceny, nadal jest ona
kodowana jako ramka I, ale nie zaczyna nowego GOPu.
W H.264 ramki I niekoniecznie ograniczają zamknięty GOP, ponieważ
ramka P może być przewidziana z więcej niż jednej poprzedzającej klatki
(zobacz także opcję frameref).
Dlatego też niekoniecznie da się przewijać do klatek I.
Ramki IDR ograniczają odnoszenie się ramki P do jakiejkolwiek ramki
poprzedzającej ramkę IDR.
.
.TP
.B scenecut=<\-1\-100>
Kontroluje agresywność wstawiania klatek I (domyślnie: 40).
Małe wartości powodują, że kodek często musi wymuszać ramkę I, jeśli
przekroczy wartość keyint.
Poprawne wartości mogą odszukać lepsze miejsca dla ramki I,
wyższe powodują marnowanie bitów.
\-1 wyłącza wykrywanie obcięć scen (scenecut), więc ramki I są wstawiane tylko
raz po każdych innych klatkach keyint, nawet jeśli takie obcięcie zdarzy się
wcześniej.
Nie jest to zalecane i marnuje bitrate, jako że obcięcia scen (scenecut) są
kodowane jako ramki P, które są tak duże jak ramki I,
ale nie resetują "licznika keyint".
.
.TP
.B frameref=<1\-16>
Liczba poprzednich ramek wykorzystanych do przewidywania
klatek P lub B (domyślnie: 1).
Parametr ten ma dość znaczny wpływ na anime, jednak przy materiałach z "żywymi"
aktorami skuteczność znacznie spada powyżej około sześciu klatek odniesienia.
Opcja nie ma żadnego wpływu na szybkość dekodowania, ale zwiększa
zapotrzebowanie na pamięć w trakcie tego procesu.
Niektóre dekodery potrafią obsłużyć tylko do 15 klatek odniesienia.
.
.TP
.B bframes=<0\-16>
maksymalna liczba kolejnych klatek B pomiędzy ramkami I i P (domyślnie: 0)
.
.TP
.B (no)b_adapt
Automatycznie decyduje o wykorzystaniu klatek typu B i ich ewentualnej liczbie,
ograniczonej dopuszczalnym maksimum określonym przez parametr powyżej
(domyślnie: włączone).
Jeżeli opcja ta jest wyłączona, użyta jest maksymalna liczba klatek B.
.
.TP
.B b_bias=<\-100\-100>
Kontroluje decycyzje podejmowane przez b_adapt.
Wyższy współczynnik b_bias generuje większą liczbę klatek B (domyślnie: 0).
.
.TP
.B (no)b_pyramid
Pozwala na stosowanie ramek B jako odnośników do przewidywania innych ramek.
Na przykład rozważmy 3 kolejne ramki B: I0 B1 B2 B3 P4.
Bez tej opcji ramki B występują tak samo jak w MPEG-[124].
Zatem są kodowane w kolejności I0 P4 B1 B2 B3 i wszystkie klatki B są
przewidywane z I0 i P4.
Z tą opcją są kodowane w kolejności I0 P4 B2 B1 B3.
B2 jest takie samo jak powyżej, ale B1 jest przewidywane z I0 i B2
a B3 jest przewidywane z B2 i P4.
Wynikiem tego zwykle jest nieco lepsza kompresja praktycznie bez straty szybkości.
Jednakże jest to opcja eksperymentalna: nie jest do końca dostrojona i nie zawsze
może dać oczekiwane rezultaty.
Wymaga bframes >= 2.
Wada: zwiększa opóźnienie dekodowania do 2 ramek.
.
.TP
.B (no)deblock
Wykorzystuje filtr odblokowywujący (deblock) (domyślnie: włączony).
Jako, że zabiera mało czasu procesora w porównaniu ze wzrostem jakości,
jaki daje, nie jest zalecane wyłączanie go.
.
.TP
.B deblockalpha=<\-6\-6>
Parametr AlphaC0 dla filtru odblokowywującego (deblock) (domyślnie: 0).
Opcja ta dostosowuje zakresy dla filtru in-loop deblocking H.264.
Po pierwsze parametr ten określa maksymalną ilość zmian jaką filtr może
nanieść na pojedynczy piksel.
Po drugie opcja ta ma wpływ na próg filtrowanej różnicy występującej na krawędzi.
Wartość dodatnia ogranicza blokujące szumy, ale rozmywa również detale.
.br
Domyślne zachowanie filtru pozwala prawie zawsze osiągnąc optymalną jakość,
więc najlepiej albo zostawić wszystkie parametry takie jakimi są albo dokonać
tylko niewielkich zmian.
Jednakże, jeżeli Twój materiał źródłowy zawiera już jakieś szumy lub nosi śladu
efektu bloków, które chciałbyś usunąć, dobrym pomysłem będzie nieco większe
zwiększenie wartości parametru.
.
.TP
.B deblockbeta=<\-6\-6>
Parametr Beta filtru odblokowywującego (deblock) (domyślnie: 0).
Ma wpływ na próg detali.
Bloki zawierające dużą liczbę detali nie będą filtrowane,
ponieważ wygładzanie stosowane przez ten filtr będzie bardziej widoczne niż
oryginalny efekt blokowy.
.
.TP
.B (no)cabac
Wykorzystuje CABAC (Context-Adaptive Binary Arithmetic Coding)
(domyślnie: włączony).
Nieco spowalnia kodowanie i dekodowanie, ale oszczędza około 10\-15% bitów.
Nie powinieneś go wyłączać, chyba że zależy Ci na szybkości dekodowania.
.
.TP
.B qp_min=<1\-51> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)
Minimalny kwantyzator, 10\-30 to użyteczny zakres (domyślnie: 10).
.
.TP
.B qp_max=<1\-51> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)
maksymalny kwantyzator (domyślnie: 51)
.
.TP
.B qp_step=<1\-50> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)
maksymalna wartość o jaką kwantyzator może być zwiększony/zmniejszony
pomiędzy klatkami (domyślnie: 2)
.
.TP
.B ratetol=<0.1\-100.0> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)
dozwolona wariancja dla średniej wartości bitrate (nieokreślona jednostka)
(domyślnie: 1.0)
.
.TP
.B vbv_maxrate=<wartość> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)
maksymalne lokalne bitrate, w kbit/\:sekundę (domyślnie: wyłączone)
.
.TP
.B vbv_bufsize=<wartość> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)
okres uśredniania dla vbv_maxrate, w kbitach
(domyślnie: żaden, musi być podany jeślo włączono vbv_maxrate)
.
.TP
.B vbv_init=<0.0\-1.0> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)
początkowa zajętość bufora, jako ułamek vbv_bufsize (domyślnie: 0.9)
.
.TP
.B ip_factor=<wartość>
współczynnik kwantyzatora między ramkami I a P (domyślnie: 1.4)
.
.TP
.B pb_factor=<wartość>
współczynnik kwantyzatora między ramkami P a B (domyślnie: 1.3)
.
.TP
.B qcomp=<0\-1> (ABR lub tryb dwuprzebiegowy)
Kompresja kwantyzatora (domyślnie: 0.6).
Niższa wartość sprawia, że bitrate jest bardziej stały, podczas gdy wyższa,
sprawia, że parametr kwantyzacji jest bardziej stały.
.
.TP
.B cplx_blur=<0\-999> (tylko tryb dwuprzebiegowy)
Rozmycie w czasie szacowanej złożoności klatki, przed kompresją krzywej
(domyślnie: 20).
Mniejsze wartości pozwalają na większe zmiany kwantyzatora,
a większe wymuszają jego łagodniejsze zmiany.
cplx_blur zapewnia, że każda ramka I będzie miała jakość podobną do
następujących po niej ramek P, że że naprzemienne ramki o wysokiej i niskiej
złożoności (n.p.\& animacja z niewielkim fps) nie będą marnowały bitów na
zmiany kwantyzatora.
.
.TP
.B qblur=<0\-99> (tylko tryb dwuprzebiegowy)
Rozmycie w czasie parametru kwantyzacji, po kompresji krzywej (domyślnie: 0.5).
Niższe wartości pozwalają na większe skoki wartości kwantyzatora,
wyższe zmuszają go do delikatniejszych zmian.
.
.TP
.B zones=<część0>[/\:<część1>[/\:...]]
Inna jakość dla poszczególnych części (zakończenie, napisy, ...)
(ABR lub tryb dwuprzebiegowy).
Każda część to <klatka-początkowa>,<klatka-końcowa>,<opcja> gdzie opcja to:
.PD 0
.RSs
.IPs "q=<0\-51>"
kwantyzator
.IPs "b=<0.01\-100.0>"
mnożnik bitrate
.RE
.PD 1
.RS
.I INFORMACJA:
Kwantyzator nie jest dokładnie wymuszany.
Działa tylko w fazie planowania kontroli tempa i jest podatny na kompensację
przepełnienia i qp_min/qp_max.
.RE
.
.TP
.B direct_pred=<0\-2>
Wykrywa typ systemu przewidywania ruchu dla bezpośrednich makrobloków
w klatkach typu B.
.PD 0
.RSs
.IPs 0
Żaden: bezpośrednie makrobloki nie są wykorzystywane.
.IPs 1
Przestrzenny: wektory ruchu są ekstrapolowane z sąsiednich bloków.
.IPs 2
Czasowy: wektory ruchu są interpolowane z następnych klatek P.
(domyślny)
.RE
.PD 1
.RS
Typ przestrzenny i czasowy mają podobną prędkość działania i współczynnik
PSNR, ale najczęściej ten drugi wygląda lepiej.
direct_pred=0 to metoda i wolniejsza, i dająca gorszą jakość.
.RE
.
.TP
.B (no)weight_b
Używa ważonego przewidywania w ramkach B.
Bez tej opcji dwukierunkowo przewidywane makrobloki dają jednakową wagę każdej
ramce wzorcowej.
Z tą opcją wagi są ustalane według pozycji ramki B względem ramek wzorcowych.
Wymaga bframes > 1.
.
.TP
.B (no)i4x4
Używa dodatkowego typu makrobloku i4x4 (domyślnie: włączone).
Bez tej opcji ramki P i B będą używać tylko i16x16 i typów inter wymienionych
poniżej.
.
.TP
.B (no)i8x8
Używa dodatkowego typu makrobloku i8x8 (domyślnie: włączone).
Ta opcja nie ma efektu jeśli nie jest włączone 8x8dct.
.
.TP
.B (no)b8x8mv
Wykorzystuje dodatkowe typy makrobloków b16x8, b8x16 i b8x8
(domyślnie: wyłączone).
Bez tej opcji, klatki B będą używały tylko typów
i16x16, i8x8, i4x4, b16x16, skip, direct.
Więcej szczegółów znajdziesz w dokumentacji opcji 4x4mv.
.
.TP
.B (no)8x8mv
Używa dodatkowych typów makrobloków p16x8, p8x16, p8x8 (domyślnie: włączone).
Bez tej opcji ramki P będą używały tylko typów
i16x16, i8x8, i4x4, p16x16, skip.
Ta opcja jest przeznaczona tylko do eksperymentowania.
Nie jest zalecane wyłączanie 8x8mv w prawdziwym kodowaniu.
.
.TP
.B (no)4x4mv
Wykorzystuje dodatkowe typy makrobloków p8x4, p4x8 i p4x4
(domyślnie: wyłączone).
Bez tej opcji, klatki P będą korzystały tylko z typów
i16x16, i8x8, i4x4, p16x16, p16x8, p8x16, p8x8 i skip.
Wymaga 8x8mv.
.br
Pomysł polega na tym, aby odnaleźć typ i rozmiar, który najlepiej opisuje
określony obszar obrazu.
Na przykład, globalne przesuwanie jest lepiej reprezentowane przez bloki 16x16,
podczas gdy małe poruszające się obiekty przez mniejsze segmenty.
.br
Zaleca się używanie 4x4mv tylko z subq >= 3.
.
.TP
.B (no)8x8dct
Adaptatywne wybieranie transformaty przestrzeni: pozwala na wybieranie pomiędzy
DCT 4x4 i 8x8.
Zezwala też na typ makrobloku i8x8.
Bez tej opcji jest używane tylko DCT 4x4.
.
.TP
.B me=<1\-4>
Wybiera algorytm pełnopikselowego szacowania ruchu.
.PD 0
.RSs
.IPs 1
szukanie kwadratowe, rozmiar 1 (szybkie)
.IPs 2
szukanie sześciokątne, rozmiar 2 (domyślne)
.IPs 3
nierówne szukanie wielosześciokątne
.IPs 4
szukanie wyczerpujące (bardzo wolne)
.RE
.PD 1
.
.TP
.B me_range=<4\-64>
promień wyczerpującego lub wielosześciokątnego szukania ruchu (domyślnie: 16)
.
.TP
.B subq=<1\-6>
Dopasowuje jakość udoskonalenia subpel.
Ten parametr kontroluje kompromis między jakością a szybkością biorący
udział w procesie podejmowania decyzji dotyczących przewidywania ruchu.
subq=5 może skompresować do 10% mocniej niż subq=1
.PD 0
.RSs
.IPs 1
Korzysta z przewidywania ruchu z prezycją fullpixel dla wszystkich typów
kondydujących makrobloków.
Potem wybiera najlepszy typ.
Potem poprawia ruch tego typu co do prezycji quarterpixel.
(najszybsze)
.IPs 2
Podobnie jak 1, ale korzysta z wolniejszego poprawiania quarterpixel.
.IPs 3
Korzysta z przewidywania ruchu z precyzją halfpixel dla wszystkich
kandydujących typów makrobloków.
Potem wybiera najlepszy typ.
Potem poprawia ruch tego typu co do precyzji quarterpixel.
.IPs 4
Korzysta z szybkiego przewidywania ruchu z precyzją quarterpixel dla
wszystkich kandydujących typów makrobloków.
Potem wybiera najlepszy typ.
Potem kończy poprawianie quarterpixel dla tego typu.
.IPs 5
Korzysta z najlepszej jakości przewidywania ruchu z precyzją quarterpixel
dla wszystkich kandydujących typów makrobloków, przed wyborem najlepszego
(domyślne).
.IPs 6
Włącza optymalizację typów makrobloków dla ramek typu I i P celem
zmniejszenia zakłóceń (najlepsze).
.RE
.PD 1
.RS
W powyższych parametrach, przez "wszystkich kandydatów" nie należy rozumieć
wszystkich aktywnych typów:
4x4, 4x8, 8x4 są sprawdzane tylko, jeżeli 8x8 jest lepszy niż 16x16.
.RE
.
.TP
.B (no)chroma_me
Bierze pod uwagę informacje o barwie podczas szukania ruchu podpikseli
(domyślnie: właczone).
Wymaga subq>=5.
.
.TP
.B chroma_qp_offset=<\-12\-12>
Używa innego kwantyzatora do barw w porównaniu do jasności.
Sensowne wartości są w zakresie <\-2\-2> (domyślnie: 0).
.
.TP
.B cqm=<flat|jvt|<nazwapliku>>
Używa albo predefiniowanej macierzy kwantyzacji albo ładuje plik macierzy
w formacie JM.
.PD 0
.RSs
.IPs "flat\ "
Używa predefiniowanej płaskiej macierzy (domyślne).
.IPs "jvt\ \ "
Używa predefiniowanej macierzy JVT.
.IPs <nazwapliku>
Używa dostarczonego zbioru macierzy w formacie JM.
.PD 1
.RE
.RS
.I INFORMACJA:
Zbiory zakodowane przy użyciu CQM nie są aktualnie dekodowalne przed
odtwarzacze oparte na FFmpeg.
.br
Użytkownicy Windowsowego CMD.EXE mogą napotkać problemy przy przeglądaniu
wiersza poleceń jeśli próbują użyć wszystkich list CQM.
Powodem tego jest ograniczenie długości wiersza poleceń.
W takim wypadku zalecane jest zapisanie list w zbiorze macierzy w formacie JM
i załadowanie go jak powyżej.
.RE
.
.TP
.B cqm4iy=<lista> (zobacz także cqm)
Podana przez użytkownika macierz intra 4x4 jasności, przekazana jako 16
oddzielonych przecinkami wartości w zakresie 1\-255.
.
.TP
.B cqm4ic=<lista> (zobacz także cqm)
Podana przez użytkownika macierz intra 4x4 barwy, przekazana jako 16
oddzielonych przecinkami wartości w zakresie 1\-255.
.
.TP
.B cqm4py=<lista> (zobacz także cqm)
Podana przez użytkownika macierz inter 4x4 jasności, przekazana jako 16
oddzielonych przecinkami wartości w zakresie 1\-255.
.
.TP
.B cqm4pc=<lista> (zobacz także cqm)
Podana przez użytkownika macierz inter 4x4 barwy, przekazana jako 16
oddzielonych przecinkami wartości w zakresie 1\-255.
.
.TP
.B cqm8iy=<lista> (zobacz także cqm)
Podana przez użytkownika macierz intra 8x8 jasności, przekazana jako 64
oddzielone przecinkami wartości w zakresie 1\-255.
.
.TP
.B cqm8py=<lista> (zobacz także cqm)
Podana przez użytkownika macierz inter 8x8 jasności, przekazana jako 64
oddzielone przecinkami wartości w zakresie 1\-255.
.
.TP
.B level_idc=<10\-51>
Ustawia parametr level strumienia bitów, według definicji w aneksie A standardu
H.264 (domyślnie: 40 \- Level 4.0).
Używane żeby przekazać dekoderowi jakie możliwości musi obsługiwać.
Używaj tylko jeśli wiesz co to znaczy i musisz tego użyć.
.
.TP
.B threads=<1\-4>
Dzieli każdą klatkę na paski i koduje je równolegle (domyślnie: 1).
Pozwala też na wielowątkowe dekodowanie jeśli dekoder to umożliwia (lavc nie).
Lekko zmniejsza kompresję.
Wymaga żeby libx264 była skompilowana z obsługą pthread; jeśli tak nie jest
opcja ta wyświetli ostrzeżenie i włączy paski ale nie wielowątkowość.
.
.TP
.B log=<\-1\-3>
Określa ilość informacji drukowanych na ekranie.
.PD 0
.RSs
.IPs \-1
żadne
.IPs " 0"
Wyświetla tylko błędy.
.IPs " 1"
ostrzeżenia
.IPs " 2"
PSNR i inne statystyki analiz po skończonym kodowaniu (domyślne)
.IPs " 3"
PSNR, QP, typ ramki, rozmiar i inne statystyki dla każdej klatki
.RE
.PD 1
.
.TP
.B (no)psnr
Drukuje statystyki stosunku sygnału do szumu.
.br
.I INFORMACJA:
Pola PSNR 'Y', 'U', 'V', i 'Avg' nie są matematycznie poprawne
(są po prostu uśrednioną wartością PSNR branego z każdej klatki).
Są trzymane tylko dla porównania z referencyjnym kodekiem JM.
Dla wszystkich innych celów, korzystaj albo z "Global" PSNR, albo
z poszczególnych wartości PSNR przypadających na klatkę drukowanych przez
log=3.
.
.TP
.B (no)visualize
Włącza wizualizację x264 w trakcie kodowania.
Jeśli x264 w Twoim systemie to obsługuje zostanie otwarte nowe okno w trakcie
procesu kodowania, w którym x264 będzie się starał zaprezentować szkic tego,
jak zakodował klatkę.
Typ każdego bloku na wizualizowanym filmie będzie miał jeden z kolorów:
.PD 0
.RSs
.IPs czerwony/rózowy
blok intra
.IPs niebieski
blok inter
.IPs zielony
blok pominięty
.IPs żółty
blok B
.RE
.PD 1
.RS
Jest to możliwość eksperymentalna i podlegająca zmianom.
W szczególności wymaga żeby x264 było skompilowane z włączoną wizualizacją.
Zauważ, że w momencie pisania tego dokumentu x264 zatrzymuje po zakodowaniu
i wizualizacji każdej klatki, czekając aż użytkownik naciśnie klawisz przed
kodowaniem następnej klatki.
.RE
.

.
.SS muxer MPEG (\-mpegopts)
.
Muxer MPEG może generować 5 typów strumieni, każdy z nich z sensownymi
domyślnymi parametrami które użytkownik może zmienić.
Ogólnie, przy generowaniu zbiorów mpeg zalecane jest wyłączenie kodu
przeskakiwania ramek MEncodera (zobacz także \-noskip, \-mc, jak również filtry
obrazu harddup i softskip).
.
.TP
.B format=<mpeg1 | mpeg2 | xvcd | xsvcd | dvd>
format strumienia (domyślnie: mpeg2)
.
.TP
.B size=<do 65535>
Wielkość pakietu w bajtach, nie zmieniaj, jeśli nie jesteś pewien tego co robisz
(domyślnie: 2048).
.
.TP
.B muxrate=<liczba>
nominalne tempo muxowania w KBit/s używane w nagłówkach pakietów
(domyślnie: 1800 kb/s)
Będzie zaktualizowane, jeśli to konieczne, w przypadku "format=mpeg1" lub "mpeg2".
.
.TP
.B "tsaf\ \ \ "
Ustawia, jeśli to możliwe, znaczniki czasu w każdej ramce.
.
.TP
.B (no)reorder
Włącza kod przestawiania ramek, który przechowuje ramki w kolejności
dekodowania (a nie wyświetlania) (domyślnie: wyłączone).
Używaj tylko, jeśli uważasz, że klatki w oryginalnym strumieniu były
błędnie zapisane.
Działa tylko z filmami MPEG-1/2.
.
.TP
.B init_vpts=<100\-700>
początkowe pts video, w milisekundach (domyślnie: 200)
.
.TP
.B init_apts=<100\-700>
początkowe pts audio, w milisekundach (domyślnie: 200)
.
.TP
.B vdelay=<1\-32760>
Początkowe opóźnienie obrazu w w milisekundach (domyślnie: 0),
używaj, jeśli chcesz opóźnić obraz względem dźwięku.
.
.TP
.B "drop\ \ \ "
Używane razem z init_delay powoduje że muxer opuszcza oczekiwany kawałek
audio.
.
.TP
.B vwidth, vheight=<1\-4095>
Ustawia wysokość i szerokość filmu gdy jest to MPEG-1/2.
.
.TP
.B vpswidth, vpsheight=<1\-4095>
Ustawia wysokość i szerokość trybu panoramicznego filmu gdy jest to MPEG-2.
.
.TP
.B vaspect=<1 | 4/3 | 16/9 | 221/100>
Ustawia proporcje filmu MPEG-1/2.
.
.TP
.B vbitrate=<liczba>
Ustawia bitrate video w kbit/s dla filmów MPEG-1/2.
.
.TP
.B vframerate=<24000/1001 | 24 | 25 | 30000/1001 | 30 | 50 | 60000/1001 | 60 >
Ustawia ilość klatek na sekundę dla filmów MPEG-1/2.
Ta opcja zostanie zignorowana jeśli będzie użyta razem z opcją telecine.
.
.TP
.B telecine
Włącza tryb miękkiego telecine: muxer oszukuje strumień obrazu tak, aby wyglądał
jak kodowany przy 29.97 lub 30 fps; działa to tylko z filmami MPEG-2, kiedy
wyjściowa ilość klatek na sekundę, po ewentualnej konwersji przez \-ofps wynosi
24000/1001 lub 24.
Wszystkie pozostałe wartości są niekompatybilne z tą opcją.
.
.
.SS Muksery FFmpeg z libavformat (\-lavfopts) (zobacz także \-of lavf)
.
.TP
.B format=<format_pliku>
Wymusza format pliku na który należy muksować
(domyślnie: autodetekcja według rozszerzenia).
.PD 0
.RSs
.IPs "mpg\ \ "
MPEG-1 systems i MPEG-2 PS
.IPs "asf\ \ "
Advanced Streaming Format
.IPs "avi\ \ "
Audio Video Interleave file
.IPs "wav\ \ "
Waveform Audio
.IPs "swf\ \ "
Macromedia Flash
.IPs "flv\ \ "
pliki video Macromedia Flash
.IPs "rm\ \ \ "
RealAudio i RealVideo
.IPs "au\ \ \ "
format SUN AU
.IPs "nut\ \ "
otwarty format NUT (experymentalny)
.IPs "mov\ \ "
QuickTime
.IPs "mp4\ \ "
format MPEG-4
.IPs "dv\ \ "
Sony Digital Video container
.RE
.PD 1
.

.
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Pliki
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.SH PLIKI
.
.TP
/usr/\:local/\:etc/\:mplayer/\:mplayer.conf
główny plik ustawień
.
.TP
~/.mplayer/\:config
ustawienia użytkownika
.
.TP
~/.mplayer/\:input.conf
ustawienia wejścia (pełną listę wyświetla '\-input keylist')
.
.TP
~/.mplayer/\:gui.conf
plik konfiguracyjny GUI
.
.TP
~/.mplayer/\:gui.pl
lista odtwarzania GUI
.
.TP
~/.mplayer/\:font/
katalog czcionki (Musi znajdować się tutaj plik font.desc i plik z
rozszerzeniem .RAW.)
.
.TP
~/.mplayer/\:DVDkeys/
Zkrakowane klucze CSS
.
.TP
Zakładając, że odtwarzana jest /ścieżka/\:do/\:film.avi, MPlayer będzie szukał
napisów w następującej kolejności:
.RS
/ścieżka/\:do/\:film.sub
.br
~/.mplayer/\:sub/\:film.sub
.br
~/.mplayer/\:default.sub
.RE
.PD 1
.
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Przykłady
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.SH PRZYKŁADY UŻYCIA MPLAYERA
.
.TP
.B Szybki start odtwarzania DVD:
mplayer dvd://1
.
.TP
.B Odtwarza w japońskim z angielskimi napisami:
mplayer dvd://1 \-alang ja \-slang en
.
.TP
.B Odtwarza tylko rozdziały 5, 6, 7:
mplayer dvd://1 \-chapter 5\-7
.
.TP
.B Odtwarza tylko tytuły 5, 6, 7:
mplayer dvd://5\-7
.
.TP
.B Odtwarza DVD z różnych ujęć:
mplayer dvd://1 \-dvdangle 2
.
.TP
.B Odtwarza z innego urządzenia DVD:
mplayer dvd://1 \-dvd\-device /dev/\:dvd2
.
.TP
.B Odtwarza DVD z katalogu zawierającego pliki VOB:
mplayer dvd://1 \-dvd\-device /ścieżka/\:do/\:katalogu/
.
.TP
.B Kopiuje tytuł DVD na twardy dysk, zapisując go to "title1.vob":
mplayer dvd://1 \-dumpstream \-dumpfile title1.vob
.
.TP
.B Strumień z HTTP:
mplayer http://mplayer.hq/\:przyklad.avi
.
.TP
.B Strumień używający RTSP:
mplayer rtsp://serwer.przyklad.com/\:nazwaStrumienia
.
.TP
.B Konwertuje napisy do formatu MPsub:
mplayer test.avi \-sub zródło.sub \-dumpmpsub
.
.TP
.B Konwertuje napisy do formatu MPsub bez konieczności oglądania filmu:
mplayer /dev/\:zero \-rawvideo on:pal:fps=xx \-vc null \-vo null \-noframedrop
\-benchmark \-sub źródło.sub \-dumpmpsub
.
.TP
.B Wejście z domyślnego V4L:
mplayer tv:// \-tv driver=v4l:width=640:height=480:outfmt=i420 \-vc rawi420
\-vo xv
.
.TP
.B Odtwarzanie na kartach Zoran (w starym stylu, odradzane):
mplayer \-vo zr \-vf scale=352:288 plik.avi
.
.TP
.B Odtwarzanie na kartach Zoran (w nowym stylu):
mplayer \-vo zr2 \-vf scale=352:288,zrmjpeg plik.avi
.
.TP
.B Odtwarza dźwięk 6-kanałowy w formacie AAC tylko na dwóch głośnikach:
mplayer \-rawaudio on:format=0xff \-af pan=6:.32:.39:.06:.17:-.17:.33:.32:.06:.39:-.17:.17:.33 adts_he-aac160_51.aac
.br
Może będziesz chciał się trochę pobawić wartościami filtru pan (np. pomnożyć
przez jakaś liczbę), aby zwiększyć głośność albo uniknąć trzasków.
.
.SH PRZYKŁADY UŻYCIA MENCODERA
.
.TP
.B Kodowanie tytułu #2 DVD, tylko wybrane rozdziały:
mencoder dvd://2 \-chapter 10\-15 \-o tytul2.avi \-oac copy \-ovc lavc \-lavcopts vcodec=mpeg4
.
.TP
.B Kodowanie tytułu #2 DVD, zmiana rozmiaru do 640x480:
mencoder dvd://2 \-vf scale=640:480 \-o tytul2.avi \-oac copy \-ovc lavc \-lavcopts vcodec=mpeg4
.
.TP
.B Kodowanie tytułu #2 DVD, zmiana rozmiaru do 512xHHH (zachowuje proporcje):
mencoder dvd://2 \-vf scale \-zoom \-xy 512 \-o tytul2.avi \-oac copy
\-ovc lavc \-lavcopts vcodec=mpeg4
.
.TP
.B To samo, ale z bitrate ustawionym na 1800kbit i optymalizowanymi makroblokami:
mencoder dvd://2 \-o tytuł2.avi \-oac copy \-ovc lavc
\-lavcopts vcodec=mpeg4:mbd=1:vbitrate=1800
.
.TP
.B To samo, ale z kompresją MJPEG:
mencoder dvd://2 \-o tytul2.avi \-oac copy \-ovc lavc
\-lavcopts vcodec=mjpeg:mbd=1:vbitrate=1800
.
.TP
.B Kodowanie wszystkich plików *.jpg w bieżącym katalogu:
mencoder "mf://*.jpg" \-mf fps=25 \-o wyjscie.avi \-ovc lavc \-lavcopts vcodec=mpeg4
.
.TP
.B Kodowanie z tunera (określ format poprzez \-vf format):
mencoder \-tv driver=v4l:width=640:height=480 tv:// \-o tv.avi \-ovc raw
.
.TP
.B Kodowanie z potoku:
rar p test-SVCD.rar | mencoder \-ovc lavc \-lavcopts vcodec=mpeg4:vbitrate=800 \-ofps 24 \-
.
.
.\" --------------------------------------------------------------------------
.\" Błędy, autorzy, standardowa adnotacja
.\" --------------------------------------------------------------------------
.
.SH BŁĘDY
Nie panikuj.
Jeśli jakiś znajdziesz, zgłoś go nam, ale przedtem upewnij się, że przeczytałeś
całą dokumentację.
Uważaj też na uśmieszki. :)
Wiele błędów jest skutkiem nieprawidłoych ustawień lub użycia złych parametrów.
Sekcja zgłoszeń błędów w dokumentacji (DOCS/\:HTML/\:pl/\:bugreports.html) opisuje
sposób tworzenia przydatnych zgłoszeń błędów.
.
.
.
.SH AUTORZY
MPlayer został stworzony przez Arpad'a Gereöffy.
Lista niektórych z wielu uczestników znajduje się w zbiorze AUTHORS.
.PP
MPlayer (C) 2000\-2009  Załoga MPlayera
.PP
Głównymi autorami tej strony są Gabucino, Jonas Jermann i Diego Biurrun.
Obecnie opiekuje się nią Diego Biurrun.
Proszę przesyłać wszelkie maile o niej na listę dyskusyjną MPlayer-DOCS,
zaś maile odnośnie tłumaczenia na listę MPlayer-translations.
.
.
.
.SH "OD TŁUMACZY"
Strona przetłumaczona przez Wacława Schillera <torinthiel@wp.pl> i
Macieja Pasztę <paszczi@go2.pl>.
W tłumaczeniu wykorzystano fragmenty pracy
Adriana Pawlika <imoteph@wp.pl> i Konrada Materki <kmaterka@wp.pl>
.PP
Tłumaczenie może zawierać liczne błędy, niektóre słowa mogły być
przetłumaczone błędnie lub nie powinny być tłumaczone.
Jeśli zauważysz jakiś błąd, prześlij informację o nim (i ewentualnie łatkę) do
tłumaczy lub na listę dyskusyjną MPlayer-translations.
.\" end of file
